Dwie twarze Maserati na lodzie. Luksus i dobra zabawa we włoskim stylu

Głównymi bohaterami The I.C.E. są klasyki przywiezione do Szwajcarii przez kolekcjonerów z całej Europy i nie tylko. Wśród aut, które można było podziwiać na konkursie elegancji 2026., znalazły się m.in. wyjątkowe Maserati. Wśród nich 4CLT - model, który startował w pierwszych sezonach Formuły 1. Choć ten konkretny egzemplarz pochodzi z 1949 r. i startował w wyścigach GP spoza cyklu mistrzowskiego. Jego pierwszym kierowcą był Giuseppe Farina, późniejszy, pierwszy w historii mistrz świata F1. W 1949 r. jadąc egzemplarzem prezentowanym w St. Moritz wygrał Grand Prix Lozanny.

Nie powinno więc dziwić, że na tegorocznym The I.C.E. Maserati 4CLT zdobyło nagrodę w kategorii Open Wheels. To wyjątkowy samochód będący ważną częścią historii motosportu. Jednak zabytkowe samochody to jedno. W St. Moritz Maserati prezentowało też swoje najnowsze i najbardziej imponujące konstrukcje.

Prawdziwą gwiazdą był model MCPura Cielo (czyli w wersji z otwieranym dachem). Specjalny egzemplarz zadebiutował na lodowisku będącym odśnieżonym fragmentem jeziora. Gdy czwórka łyżwiarzy odsłoniła samochód, oczom zebranych ukazał się wyjątkowy projekt. Maserati MCPura już w standardowych odmianach wygląda świetnie i zwraca uwagę przechodniów. Tu jednak mieliśmy do czynienia z modelem przygotowanym w ramach programu personalizacji Fuoriserie.

Połączenie wyjątkowego niebieskiego odcienia z pomarańczowymi detalami szczególnie dobrze prezentowało się na lodzie. Nic dziwnego, że włoskie superato przyciągnęło tłumy. Zresztą, jak mogłoby być inaczej w przypadku samochodu z wielkim trójzębem na klapie centralnie umieszczonego silnika? To też nie jest przypadek. Choć historia Maserati sięga 1914 r., samo logo z trójzębem obchodzi w tym roku okrągłe stulecie.

Ja jednak opuściłem teren The I.C.E., gdyż niedaleko St. Moritz - również na śniegu i lodzie - czekał na mnie wyjątkowy zestaw samochodów, które miały mi pokazać dwie twarze Maserati. Jednak wbrew temu, co możecie myśleć - nie chodzi o zestawienie odmian spalinowych z elektrycznymi. Tutaj wszystkie auta miały na boku napis "Folgore" oznaczający po Włosku piorun i świadczący o obecności elektrycznego napędu.

Zimowe warunki aż się proszą o jazdę SUV-em, więc na początku zająłem miejsce za kierownicą Maserati Grecale Folgore. Choć charakter tego auta jest zupełnie inny niż odmiany Trofeo napędzanej 3-litrowym V6 Nettuno, to osiągi ma porównywalne. Moc odmiany elektrycznej to 550 KM, a przyspieszanie do 100 km/h zajmuje 4,1 s. Przynajmniej na suchym asfalcie. Na lodzie i śniegu te wartości miały drugorzędne znaczenie.

Grecale okazało się połączeniem komfortu z pewną dozą włoskiej zadziorności. Po przytłumieniu systemów wspomagających kierowcę, samochód pozwalał na więcej zabawy na śliskiej nawierzchni, ale dawał poczucie bezpieczeństwa i charakteru, którego oczekuje się od SUV-a premium.

Prawdziwe zaskoczenie czekało mnie po chwili, gdyż miałem się przesiąść do modeli GranCabrio i GranTurismo. Tu moc odmiany Folgore to już 761 KM, a osiągnięcie setki zajmuje odpowiednio 2,8 i 2,7 s. Ja wybrałem kabriolet, bo w końcu czy nie ma lepszego samochodu do jazdy zimą po śniegu niż taki z otwartym dachem? Już mówiąc poważniej - ogrzewanie kierownicy i nawiew ciepłego powietrza na kark naprawdę załatwiały sprawę. A może to emocje, które miały nadejść?

Krótka chwila na zapoznanie z autem w trybach komfortowym i sportowym, ale w GranCabrio (i jego zamkniętym wariancie) czeka jeszcze niespodzianka. W przeciwieństwie do Grecale Folgore, kierowca ma tu dodatkowo do dyspozycji tryb Corsa, czyli torowy. Przekręcam więc selektor na tę pozycję i zaczyna się zabawa. Maserati GranCabrio nagle zmienia się z dostojnego grand tourera w idealne auto do jazdy poślizgami na lodzie.

Elektronika, w tym sterowanie dyferencjałem, daje świetne wyczucie samochodu i nie trzeba być królem driftu, aby z łatwością bawić się na śliskiej nawierzchni. Zresztą o tym, jak dopracowany jest to system, szybko przekonuję się, gdy wchodzę głębiej w ustawienia i przełączam wspomniany dyferencjał oraz stabilizację toru jazdy na odpowiednio Agile (zwinny) i Pro. Nagle GranCabrio staje się dużo mniej przewidywalne, bardziej agresywne.

Tryb Corsa został stworzony z myślą o torowej jeździe i tam zapewne faktycznie te najostrzejsze ustawienia sprawdziłyby się wyśmienicie, ale gdy mowa o poślizgach na śniegu, poziom Standard trafia w punkt.

Do tego dochodzi aspekt, który uwielbiam w mocnych autach elektrycznych na lodzie - dostępny w każdym momencie ogromny moment obrotowy (tu mamy maksymalnie zawrotne 1350 Nm) ułatwia kontrolę poślizgu. Wystarczy odpowiednio wcisnąć gaz, aby natychmiast dostać moc i samochód robi dokładnie to, czego chcę. GranCabrio i GranTurismo zaskoczyły tym, że nie tylko są stylowymi sportowymi autami, ale też zostały stworzone przez inżynierów, którzy wiedzą, co to dobra zabawa za kierownicą.

GranTurismo jest nieco lżejsze i prowadzi się jeszcze lepiej niż kabriolet. Przynajmniej teoretycznie. Jednym i drugim modelem jeździłem na innych lodowych pętlach i (szczególnie w przypadku napędu elektrycznego) różnica między autami jest minimalna, wręcz pomijalna w takich warunkach.

Za to oba dwudrzwiowe modele znacząco różnią się od Grecale. I nie chodzi tu tylko o oczywiste kwestie, jak strona praktyczna czy moc. Maserati wie, że są to auta o różnych zastosowaniach, więc powinny mieć zupełnie inne charaktery. Jeśli szukacie najbardziej zadziornego SUV-a z trójzębem, to wybierzecie spalinowe Trofeo. Natomiast w przypadku GC i GT to już nie tak oczywiste.

Tu Folgore to prawdziwie sportowe auta. To dobra wiadomość, bo choć przez ostatnie dekady można było trochę o tym zapomnieć, to pierwsze pół wieku Maserati było mocno zakorzenione w sporcie motorowym. Jednocześnie te dwudrzwiowe modele nie zapominają, czym są samochody typu gran turismo - wygodnymi i luksusowymi pojazdami stworzonymi do dalekich podróży w wyjątkowym stylu.