Gdzie i kiedy można używać opon z kolcami?

Opon z kolcami w Polsce można używać jedynie w samochodach biorących udział w wyścigach i rajdach zimowych za uprzednią zgodą zarządcy drogi. Opony z kolcami mogą być stosowane również w rowerach. Warto je kupić na zimę, jeśli nie możecie rozstać się ze swoim rowerem. Jazda wtedy jest dużo bezpieczniejsza. Zwłaszcza na wyjątkowo śliskiej nawierzchni.

Pod względem konstrukcji opony z kolcami nie różnią się znacząco od typowych zimówek. Przeważnie nieco większa warstwa gumy jest przy bieżniku i pod rowkami. Chodzi o to, aby zapewnić odpowiednią separację pomiędzy korpusem kolca a stalowym oplotem opony. Jeżeli warstwa gumy byłaby zbyt cienka, to woda i sól z drogi dostawałyby się w głąb opony (do oplotu), powodując korozję.

Liczba kolców zależna jest od takich parametrów, jak model czy rozmiar ogumienia. Przeważnie na jednym kole umieszcza się od 60 do 120 kolców. Całkowita ich długość jest zależna od przeznaczenia opony. W przypadku aut osobowych jest to przeważnie od 10 do 15 mm, a w pojazdach ciężarowych aż 30 mm. Każdy z nich waży około 2 gr, więc taka opona jest cięższa niż tradycyjna.

Kolce składają się z dwóch elementów: korpusu oraz kolca właściwego. Pierwszy jest członem zagnieżdżonym w oponie. Wykonuje się go z różnych materiałów, takich jak na przykład stal, aluminium czy nawet plastik. Drugi element to część wystająca średnio na 1,5 mm ponad czoło bieżnika opony. Ważne jest, żeby zużycie tej części podczas jazdy było jak najmniejsze. Dlatego jest ona zwykle wykonana z odpornego na ścieranie węglika wolframu. Zwykle możliwe jest ponowne kolcowanie ogumienia. Robi się to w przypadku zużycia bądź zgubienia kolców.

Ogumienie wyposażone w kolce ma służyć na drogach pokrytych ubitą warstwą śniegu bądź lodu. W tym miejscu jednak zalety się kończą.

Użytkowane w warunkach innych niż opisywane są o wiele mniej efektywne od klasycznych opon zimowych. Mniej lamelek oraz sztywniejsza konstrukcja powodują, że nawet w sypkim śniegu nie sprawdzają się za dobrze.

Pomimo wieloletniego rozwoju opon z kolcami, nie udało się jeszcze zniwelować negatywnego wpływu na nawierzchnię asfaltową. Używanie ich prowadzi m.in. do zmiany chropowatości asfaltu, a to może mieć znaczący wpływ na poziom przyczepności (efekt polerowania nawierzchni). Kolejną kwestią jest zużywanie się kolców i ich wypadanie. Przy wyższych prędkościach oderwany kolec od opony jest dużym zagrożeniem dla otoczenia.

Zasadność stosowania opon z kolcami jest zależna od regionu oraz stanu utrzymania dróg. Rozróżniamy dwa standardy: tzw. białe drogi i czarne drogi. Pierwszy z nich obowiązuje w miejscach, gdzie panują trudne warunki. Trwający kilka miesięcy okres zimowy powoduje, że utrzymanie standardu czarnej drogi jest trudne i kosztowne (np. Skandynawia). Dba się więc o to, aby droga była jedynie lekko odśnieżona. Pozostaje na niej jednak warstwa ubitego śniegu i lodu. W związku z tym dla zapewnienia przyczepności pozwala się, a nawet sugeruje jazdę na oponach wyposażonych w kolce.

Drugi standard, czyli czarna droga, obowiązuje w krajach o bardziej umiarkowanym klimacie, w których zimy są mniej intensywne, a temperatura bardziej się waha. W takich warunkach zdecydowanie łatwiejsze jest doprowadzenie stanu dróg do czarnej nawierzchni, która zwykle posypana jest solą. Wtedy stosowanie opisywanych opon jest bezpodstawne.

W Europie użytkowanie ogumienia z kolcami jest dozwolone okresowo we Włoszech, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Hiszpanii, Austrii, na Litwie, Łotwie oraz w Estonii. W tych krajach obowiązują regulacje prawne określające, w jakim okresie można je stosować, z jakimi maksymalnymi prędkościami można się przemieszczać oraz jak należy oznakować auto. Warto dodać, że w krajach Skandynawii (Norwegia, Finlandia, Szwecja) wjazd do niektórych miast samochodami z oponami wyposażonymi w kolce jest dodatkowo płatny.