Dopłaty do elektryków robią wrażenie. Trzeba jednak zdać sobie sprawę z ograniczeń

36 tys. zł działa na wyobraźnię – za taką kwotę można kupić niezły używany samochód, a nawet bardzo słabo wyposażone nowe auto. Tyle planuje dopłacić resort do każdego elektryka, który wyjedzie na drogę. Do miliona samochodów elektrycznych w 2025 roku raczej nie dobijemy, ale i tak jest to niezły start.

Po kilku testach "elektryków" do entuzjazmu kierowców podchodzę z dużą ostrożnością. Jak donosi Polskie Stowarzyszenie Paliw Alternatywnych, zakup w pełni elektrycznego pojazdu rozważa 17 proc. kierowców, co jest dużym skokiem w porównaniu do 12,4 proc. jeszcze w 2018 roku. Nie bez znaczenia jest nagonka na silniki Diesla (które są wydajniejsze niż kiedykolwiek) jak i zjawisko smogu (który w znacznej części nie jest dziełem transportu).

Nawet dopłaty do samochodów elektrycznych nie sprawią, że drogi zaroją się od elektryków. Najtańszy z nich – Renault Twizy – będzie kosztował ok. 20 tys. zł, co jest niezłą propozycją, jeśli pasjonujecie się jazdą gokartami bez drzwi. Renault Zoe (który już może być nazwany "normalnym" autem), będzie kosztował 100 tys. zł. Popularny Nissan Leaf wyceniony będzie na ok. 125 tys. zł. Mimo wszystko trudno to nazwać okazją. Zwłaszcza w kraju, gdzie przeciętny Kowalski kupuje zazwyczaj auto z drugiej ręki.

Jeśli nie masz wyznaczonej ładowarki w pracy, to nie jest auto dla ciebie. O ile ładowanie na "mieście" zajmie zaledwie godzinę, to samych punktów nie jest dużo, a część z nich zajmują taksówkarze. Jeśli liczysz na taryfę nocną, cóż, pojemność baterii wymusza ładowanie ze zwykłego gniazdka na poziomie nawet 12 godzin. Chyba, że zamontujesz sobie w garażu szybką ładowarkę, co oprócz dodatkowych kosztów pozwoli naładować najpopularniejsze auto elektryczne w 7,5 godziny.

Inżynier Renault w rozmowie z Michałem przyznał, że samochody elektryczne mają być jak telefony, które podłączamy do ładowania przy każdej okazji. Z podobnego założenia wychodzi Ministerstwo Energii, ograniczając korzyści dla zwykłych aut hybrydowych (których nie ładuje się z gniazdka). Wyobraź więc sobie, że twoje auto to gigantyczna komórka, której nie możesz ładować w domu, a jedyny kontakt znajduje się w centrum miasta. I oczywiście jest zajęty. Powodzenia!

Pomimo tego, że w przeważającej części kraju prawdziwa zima pojawia się na kilka dni w roku, niskie temperatury dają się we znaki pojazdom elektrycznym. Nie chodzi wyłącznie o pobierającą prąd klimatyzację, ogrzewanie foteli czy kierownicy. Sama bateria również potrzebuje odpowiedniej temperatury do działania. Dlatego też w niskich temperaturach zasięg potrafi spaść nawet o 60 kilometrów – i to bez specjalnego wykorzystania akumulatorów. O tym, jak elektryki nie radzą sobie zimą, niech świadczą niedawne wydarzenia ze Stanów Zjednoczonych. Właścicielom niektórych z nich nie udało się nawet wejść do środka.

Producenci prześcigają się w powiększaniu zasięgu, a w Polsce infrastruktura rozwijana jest przy trasach szybkiego ruchu. Tymczasem w trasie o wiele lepiej sprawdzają się auta wodorowe, chyba że lubicie ładować auto co godzinę. Oczywiście aut wodorowych w Polsce nie można kupić, a pierwsze stacje powstaną za kilka lat.

Do wykorzystania baterii wymagane są metale rzadkie, które - jak sama nazwa wskazuje - są rzadkie. Dokładniej – znajdują się tylko w Kongo, gdzie lokalni watażkowie starają się sprzedać ich jak najwięcej po niskiej cenie. Poza tym, przejechanie jednego kilometra elektrykiem w Polsce równa się emisji CO2 takiej, jak gdybyście jechali średniej klasy limuzyną. I tak pozostanie, póki prąd będą wytwarzać głównie elektrownie węglowe. A więc jeszcze przez lata.