The Hulk – Sportec 911 GT2 R ‘The Hulk’ (2012)

Pamiętacie głównego bohatera filmu "Hulk"? Gdy się wkurzył, to zmieniał się w zielonego, umięśnionego potwora o ogromnej sile. Zielona maszyna Sporteca wygląda jeszcze groźniej – jakby cały czas była wściekła, a gdy wciśnie się w niej ostro gaz, to dostaje szału.

Olgierd Lachowski

11 lutego 2013, 21:00

Nie oszukujmy się, film „The Hulk” był słaby. To bajka z dialogami na poziomie serialu „Klan” czy innego „A jak azbest”. Film nie wyróżniał się niczym na tle innych „dzieł” amerykańskiej kinematografii. Nie twierdzę, że za oceanem kręcone są same słabe filmy, bo to nieprawda, ale Hulk nie był ani śmieszny, ani poważny.

Co innego również zielony bolid ze Szwajcarii. On śmieszny na pewno nie jest, choć cierpi na przerost masy mięśniowej. Do tego może spowodować szybszą pracę jelit, szczególnie gdy zajmuje się miejsce pasażera. Wszystko dlatego, że ta maszyna to konstrukcja półdrogowa, a półwyścigowa. Porsche cechuje się nie tylko niską wagą, ale też ogromną mocą silnika.

Na pierwszy, a nawet na drugi rzut oka nie da się dostrzec, jaka dokładnie wersja Porsche 911 posłużyła do przygotowania tego wozu. Była to odmiana GT2, ale w nadwoziu auta tuner poczynił mnóstwo zmian, które mogą zmylić niejednego obserwatora.

Przedni zderzakospojler pochodzi z Porsche 911 GT3 RSR. Został on zamontowany dlatego, że zapewnia docisk aerodynamiczny przedniej osi do jezdni i że dzięki niemu lepiej są chłodzone przednie hamulce.

Jak widać, przedni zderzak jest szerszy od seryjnej karoserii, ale płynnie łączy się z poszerzeniami przednich błotników. Te z kolei dodano, ponieważ pozwalają zamontować szersze koła, a po drugie te koła można rozstawić nieco szerzej. Obydwie zmiany wpływają korzystnie na prędkości osiągane na wirażach.

Takie same modyfikacje, czyli nakładki na błotniki, widoczne są na tylnej osi Porsche. Tutaj są jeszcze szersze niż z przodu, bo pod nimi znajdują się jeszcze szersze koła. Oczywiście Sportec dostosował odpowiednio tylny zderzak. Po jego bokach na dole znajdują się otwory odprowadzające rozgrzane powietrze z tylnych kół.

Tylne światła pochodzą z modelu 911 Sport Classic (w innych wersjach dostępne były na zamówienie), z kolei skrzydło jest dokładnie takie jak w Porsche 911 GT3 RSR. Dzięki niemu tylne koła są mocno dociskane do jezdni czy też toru.

Przednie felgi mają szerokość 10,0”, a tylne aż 12,0”. Tuner nie podaje średnicy obręczy, ale można się spodziewać, że wynosi ona 18”. To praktycznie największa z dozwolonych średnic felg w samochodach wyścigowych, w których używa się slicków. Takie właśnie opony ma to Porsche.

Tylne boczne seryjne szybki zastąpiono odpowiednikami z tworzyw sztucznych, które mają żaluzje wentylacyjne.

Szwajcarzy nie zapomnieli oczywiście o bezpieczeństwie. O nie dba przede wszystkim klatka bezpieczeństwa, przez której montaż trzeba było usunąć część tapicerki. Sporo elementów wyposażenia wnętrza trafiło do kosza, ponieważ auto miało być jak najlżejsze. Seryjne, choć dobre, fotele ustąpiły miejsca kubełkom Recaro.

Ponieważ bolid większość czasu spędza na torze, to ani nisko wiszące elementy karoserii, ani łyse opony, ani tym bardziej wyścigowe zawieszenie nie dziwią. W pełni regulowane zawieszenie pochodzi z magazynów firmy Bilstein. Nie wiadomo natomiast, czyjej produkcji są 380-milimetrowe tarcze hamulcowe, w które zaopatrzono niemieckie coupé.

Pod tylną pokrywą samochodu znajduje się wycofywany już z produkcji silnik M96/70S. To jednostka napędowa typu „bokser”, w której nie ma jeszcze bezpośredniego wtrysku benzyny. Motor ma 3,6 l objętości skokowej i w fabrycznej konfiguracji miał moc 530 KM i moment obrotowy 680 Nm.

Naturalnie w Sportecu silnik nie jest seryjny. Inżynierowie zmienili w nim (i wokół niego) wałki rozrządu, korbowody (na tytanowe), filtry powietrza na bardziej sportowe i międzystopniową chłodnicę powietrza doładowującego na większą.

Ponadto tuner zainstalował układ wydechowy Akrapovića, wstawił wzmocnione sprzęgło i wymienił seryjne turbosprężarki BorgWarner typu VGT na swoje urządzenia o nazwie Sportec K24.730. Symbol „K24.730” sugeruje, że mogą być to przebudowane turbosprężarki słynnej firmy KKK.

Po tak zaawansowanych ulepszeniach silnik osiąga moc 730 KM przy 7850 obr./min i maksymalny moment obrotowy 850 Nm przy 4760 obr./min.

Jeśli napiszę, że zielona bestia do 100 km/h przyspiesza w 3,80 s, to na pewno na nikim ten wynik nie zrobi wrażenia, a niektórzy będą się zastanawiać, czemu tak wolno. Wpływ na to mogą mieć i charakterystyka silnika, i niemożność przeniesienia tak dużego momentu obrotowego na koła. Moment obrotowy na kołach jest ograniczony m.in. przez niską masę własną bolidu, który ze wszystkimi płynami i paliwem waży 1325 kg.

Wrażenie zrobi za to czas rozpędzania się do 200 km/h, który wynosi zaledwie 8,60 s. Tutaj swoje robi docisk aerodynamiczny, dzięki któremu silnik może rozwinąć skrzydła. Swoje robi jednak opór aerodynamiczny (i pewnie po części przełożenia skrzyni biegów), który nie pozwala rozpędzać się Porsche do więcej niż 302 km/h.

Jak widać z osiągów, ten „Hulk” to auto o charakterystyce typowo torowej – nie najlepsze przyspieszenie do setki, dość niska prędkość maksymalna, ale za to rewelacyjne osiągi w okolicach 200-250 km/h.

Część zdjęć auta zrobiona była na Nordschleife, ale Sportec nie pochwalił się żadnym czasem okrążenia na torze. Szwajcarzy nie podali też ceny tuningu. Może dlatego, że mogłaby przyprawić kogoś o zawał serca?

Konkurencja

9ff 911 GT2 BT 1000 4WD [1000 KM, 392 km/h]

9ff 911 GT3 GTurbo 1200 [1200 KM, 387 km/h]

9ff 911 GT3 GTurbo 1200 [1200 KM, 403 km/h]

9ff 911 Turbo Cabrio Tiptronic GTronic 1200 [1200 KM, ogr. do 375 km/h]

Edo Competition 911 GT2 RS Biene Maja [670 KM, 335 km/h]

Mcchip-DKR 911 GT2 MC650 [657 KM]

Sportec 911 GT2 RS Stufe 2 [650 KM, 340 km/h]

Sportec 911 GT2 RS SP 800 R [800 KM, 373 km/h]

TechArt 911 GT2 RS GT Street RS [720 KM, 352 km/h]

Wimmer 911 GT2 RS [1020 KM, 389 km/h]