Reflektory Full LED - geneza i powstanie
Rozwój techniki świetlnej w zakresie oświetlenia samochodowego zmierza w kierunku zastąpienia tradycyjnych reflektorów z żarnikowym (halogeny) lub wyładowczym (ksenony) źródłem światła zestawami diod elektroluminescencyjnych.
Kompletne reflektory LED wyszły z laboratoriów w 2005 roku, kiedy to niemiecka firma Hella zaprezentowała na salonie motoryzacyjnych w Barcelonie pierwszy reflektor główny oparty wyłącznie na technologii LED. Element wyposażony został w źródło światła mijania, drogowego, do jazdy dziennej oraz kierunkowskazy.
Oficjalna odsłona zaowocowała główną nagrodą za innowacyjność od Stowarzyszenia Inżynierów Samochodowych. Prototypowy reflektor bazował na konstrukcji pochodzącej z Volkswagena Golfa V i opierał się na układzie pojedynczych diod, z których strumień świetlny kierowany był za pomocą specjalnych układów optycznych i wynosił około 3000 lumenów, oscylując wokół wartości osiąganej przez lampy wyładowcze.
Biorąc przy tym wydajność świetlną diody LED na poziomie nawet 130 lumenów, z jednego wata mocy do uzyskania założonej wartości wystarczyła równowartość niecałych 25 watów, czyli znacznie mniej niż przy tradycyjnych układach. Odpowiednia zabudowa diod LED i sterowanie pojedynczymi modułami pozwoliły uzyskać żądaną światłość, natężenie i luminancję przy odpowiedniej granicy światła i cienia.
W przypadku reflektorów diodowych pojawił się także problem stosunkowo wysokiej emisji ciepła w kierunku przeciwnym do kierunku emisji światła i grzaniem się zespołu świetlnego. Wysoka temperatura elementów znacząco obniżała sprawność i - co za tym idzie - strumień świetlny, co zmusiło konstruktorów do zastosowania układów chłodzenia bezpośredniego za pomocą wentylatorów. Ich dodatkową rolą było kierowanie ciepłych mas powietrza na szklaną osłonę reflektora. co rozwiązywało jednocześnie problem wilgoci czy oszronienia szkieł.
