[Opinia] Madring okazał się kapiszonem. Grand Prix Hiszpanii zanudziło kibiców

Grand Prix Hiszpanii odbywające się na nowym, hybrydowym torze przyniosło kawalkadę ziewnięć i całą serię rozczarowań. Madring miał być emocjonujący, bo niebezpieczny. Tymczasem gdyby nie kilka awarii hamulców, szczególnie ta Strolla, która wywołała wirtualną neutralizację pechowo w momencie, gdy wtedy liderujący stawce Norris mijał zjazd do pit lane, dając McLarenowi za krótkie okno na decyzję o zdjęciu Brytyjczyka na "darmową" wymianę opon, w tym wyścigu nie wydarzyłoby się nic, a najbardziej ekscytującym wydarzeniem byłaby "nielegalna" puszka Coli w rękach Lando w cooldown roomie.

Po wyścigu kierowcy podkreślali, że wyprzedza się tutaj bardzo trudno. Nico Rosberg, mistrz świata Formuły 1 z roku 2016 w trakcie rozmowy na antenie Sky Sports powiedział wprost – Carlos Sainz jest ambasadorem tego toru, więc i jemu należy się krytyka. Muszą (organizatorzy – przyp. red.) poprawić layout toru w przyszłym roku i stworzyć okazję do wyprzedzania, potrzebujemy tego na tym torze, bo jest tu zbyt trudno wyprzedzać.

W tej samej rozmowie, Simon Lazenby, komentator F1 dla Sky Sports stawia słuszne pytanie – Dlaczego projektuje się tor, na którym nie da się wyprzedzać?

Lando Norris, który po pit stopie w stronę wyższych lokat szedłtempem lokomotywy, przez kilka okrążeń właściwie nie miał jak wyprzedzić Maxa Verstappena. Mógł liczyć najwyżej na błąd, co w przypadku profesorskiej jazdy Holendra, doskonale radzącego sobie z presją, jest trudne do wymuszenia. Jednocześnie Oscar Piastri po pit stopie na 43. okrążeniu utknął za Colapinto, Bortoleto i Ghaslym, wyprzedzając jedynie Lindblada i dalej licząc na pit stopy poprzedzających go zawodników.

O tym, że źle lub pechowo trafiony pit stop to na Madringu wyrok, najlepiej świadczą po prostu same liczby. Jeszcze tydzień temu, na Monzie, dostaliśmy 78 wyprzedzeń na torze (niezwiązanych ze zjazdem na pit stop), poza pierwszym okrążeniem. Cały sezon, jeszcze przed Madringiem, miał średnią 61 wyprzedzeń na torze per wyścig, z najbardziej zaniżającym ten wynik Grand Prix Monaco. Monakijski klasyk miał w tych statystykach wynik 10. Temu legendarnemu wyścigowi jednak od lat wybacza się mniej ekscytujący przebieg za sprawą spowijającej go otoczki.

Gdzie w tym wszystkim jest Madring? Na szarym końcu – poza pierwszym okrążeniem dostaliśmy na torze 4 (CZTERY) wyprzedzenia. I ta liczba najlepiej wskazuje na problem, jaki mają organizatorzy. Problem, który zbudowali sobie sami od zera, projektując taką, nie inną pętlę, mogąc ułożyć ją tak, by zapewnić widowisko. Nie pomógł nawet PR-owo podgrzewany zakręt La Monumental. Tor w Madrycie musi zostać przebudowany, inaczej czeka nas jeszcze 9 lat nudy, na które zakontraktowane jest to miejsce.