Wideo: Fiat Grande Panda z bliska. Zabawny, wygodny i plastikowy
Po zachłyśnięciu się elektromobilnością Fiat wraca do tego, co potrafi robić najlepiej: przystępnych cenowo, miłych dla oka i dających się lubić aut. Nowa Grande Panda wjedzie na rynek jako hybryda i elektryk. Zapraszam do wideo!
Z zewnątrz od razu widać, że jest to Panda. Charakterystyczny, kanciasty design pozostał, mamy też "pikselowane" światła i przetłoczenia na drzwiach krzyczące z daleka "PANDA". Współczuję już firmom wyciągającym "wgniotki" bez lakierowania. Grande Panda ma niecałe 4 m długości, 1,76 m szerokości i bagażnik liczący 412 l. Być może przestrzeń nie zrobiła na mnie tak dużego wrażenia jak np. w Hyundaiu Insterze, ale i tak można bez problemu podróżować w cztery osoby, a i dwóch rosłych mężczyzn nie będzie miało problemu z miejscem na szerokość z tyłu.
Wnętrze? Tak, jest tu dużo plastików (zwłaszcza na boczkach drzwi), ale łatwo je wyczyścić. Kierownica jest bardzo przyjemna w dotyku, fotele są wygodne, a obsługa – banalna. Wersja, którą widzicie na zdjęciach, to La Prima, czyli topowa. Niestety jej ceny sięgają już niemal kwot sześciocyfrowych.
Przeczytaj moje pierwsze wrażenia z jazdy Grande Pandą
Pod maską znajdziemy kolejną generację trzycylindrowego silnika - wcześniej znanego jako PureTech, ale względem pierwowzoru zmieniono tyle, że nie powinien już sprawiać problemów. 100 KM dostaje jeszcze zastrzyk w postaci 28 KM z silnika elektrycznego umieszczonego przy skrzyni, więc parkujemy i toczymy się w mieście bezemisyjnie.
Taki układ hybrydowy łączony jest z przekładnią automatyczną, choć niestety bez łopatek przy kierownicy. Pierwsze wyniki spalania są optymistyczne (6,1 l przy 120 km/h), ale nie są to dokładne pomiary - auto było jeszcze "na dotarciu".
Dziennikarz motoryzacyjny z wieloletnim doświadczeniem w mediach, zarówno w prasie, jak i w Internecie. Czy trzeba dodawać, że jego publikacje są liczone już w tysiącach, a nie setkach? W swoich publikacjach często porusza tematykę elektromobilności oraz sytuacji rynkowej w Polsce i na świecie. Jeździł zarówno na kole podbiegunowym, jak i po pustyni Namib. Gdyby nie cztery kółka, opowiadałby o grach komputerowych albo jednośladach.
