200 tys. km bez zająknięcia. To są prawdziwie pancerne silniki

Wolnossące benzyniaki Citroëna i Peugeota rzadziej są wskazywane jako wzór długowieczności niż jednostki niemieckie lub japońskie, ale w praktyce potrafią być równie odporne na eksploatację. Ich atutem jest nieskomplikowana budowa, wywodząca się z rozwiązań rozwijanych od lat 90., gdzie mocno stawiano na trwałość. Motory z rodziny TU spotyka się dziś głównie w starszych autach, m.in. w Citroënie C-Elysée oraz Peugeocie 301. Wersja 1.6 VTi spełniająca normę Euro 6 uchodzi za udaną także pod kątem montażu instalacji LPG i zazwyczaj nie generuje kłopotliwego "łańcucha" wizyt w serwisie. Jeśli pojawiają się typowe problemy, to najczęściej dotyczą cewki zapłonowej lub zanieczyszczonej przepustnicy, a w egzemplarzach zaniedbanych zdarza się również podwyższone zużycie oleju.

Wśród francuskich diesli mocną pozycję ma też diesel 2.0 HDi, ceniony za to, że potrafi jeździć długo nawet wtedy, gdy wcześniejsi właściciele nie przykładali się do obsługi. To konstrukcja, którą przez ponad dwie dekady dostosowywano do kolejnych wymagań dotyczących emisji spalin oraz oczekiwań rynku, dzięki czemu doczekała się wielu modyfikacji. Jednostka była wykorzystywana nie tylko w autach francuskich — pojawiała się także w modelach marek Ford, Volvo i Suzuki. Jej znakiem rozpoznawczym jest oszczędność paliwa. Trzeba jedynie pamiętać, że w nowszych odmianach ewentualne naprawy mogą wiązać się z większymi wydatkami, ale dla osób szukających diesla ta inwestycja bywa uzasadniona.

Silnik 1.5 dCi od Renault nie od razu uchodził za pewny wybór — początkowo zbierał krytykę, jednak z czasem wypracował reputację trwałej i wyjątkowo ekonomicznej jednostki. W aktualnych odsłonach nie występują już problemy, o których kiedyś było głośno, czyli zatarte panewki czy kłopoty z układem wtryskowym. To, co pozostało niezmienne, to bardzo niskie zużycie paliwa, będące jedną z największych zalet tej konstrukcji. Co istotne, motor montowano nie tylko w samochodach Renault i Nissan — trafiał również do aut Mercedesa.

W segmencie małych benzynowych jednostek wyróżnia się 0,9 TCe. Choć to silnik o niewielkiej pojemności i trzech cylindrach, zaprojektowany ponad dekadę temu, potrafi bezproblemowo przekraczać przebiegi rzędu 200 tys. km. W tej konstrukcji zrezygnowano z bezpośredniego wtrysku paliwa, co ułatwia montaż instalacji LPG. Sporadycznie użytkownicy mogą natknąć się na wycieki płynu chłodzącego albo podwyższone zużycie oleju, ale — jak podkreślono — nie są to sytuacje częste.