Vilner Mitsubishi Pajero (2013)

Specjalizujący się w modyfikowaniu wnętrz samochodów bułgarski Vilner przerobił kilka dni temu 5-drzwiowe Mitsubishi Pajero. Jak się prezentuje ten wóz w środku?

Olgierd Lachowski

28 sierpnia 2013, 19:30

Samochód terenowy o nazwie Pajero pojawił się w 1982 roku, ale pierwowzorami dla niego były auta, z których jedno było wytwarzane jeszcze przed II wojną światową. Z kolei prace nad seryjnym modelem Pajero zaczęły się trzy lata przed jego rynkowym debiutem.

Widoczny na zdjęciach wóz to pojazd trzeciej generacji, który w produkcji znajdował się od 1999 roku i był wytwarzany do 2006 roku. W tym czasie Japończycy oferowali samochód z dwoma rozstawami osi, a co za tym idzie - z dwoma nadwoziami. Typ karoserii w obu przypadkach był ten sam – kombi, z tym że Pajero mogło być zarówno 3-, jak i 5-drzwiowe.

Paleta jednostek napędowych Pajero była szeroka, ale na większości rynków oferowano tylko kilka wybranych z tej właśnie grupy silników. W sumie przez osiem lat produkcji było dostępnych łącznie siedem silników, przy czym niektóre z nich, choć uzyskiwały nowe oznaczenie, były zmodernizowanymi konstrukcjami, które Mitsubishi montowało już w Pajero.

Diesle miały objętość skokową od 2,5 l do 3,2 l i były uzbrojone w turbosprężarki, a wersja 3,2 l miała wtrysk paliwa typu common rail. Z kolei wśród benzynowców objętości skokowe zaczynały się na 3 l, a kończyły na 3,8 l. Po drodze był motor 3,5 l GDI, czyli jeden z pierwszych silników z bezpośrednim wtryskiem paliwa.

O samochodzie, który widać na zdjęciach, wiadomo tyle, że jest autem trzeciej generacji i ma 5-drzwiowe nadwozie. Zresztą inne informacje nie są specjalnie istotne, ponieważ Vilner zajmuje się tylko tuningiem wnętrz pojazdów.

Kabina pasażerska jest zdominowana oczywiście przez skórę i Alcantarę. Tym pierwszym materiałem w całości pokryto siedzenia, a częściowo także drzwi oraz deskę rozdzielczą. Z kolei Alcantarą osłonięto cały sufit, słupki drzwiowe i częściowo same drzwi.

Uzupełnieniem są wstawki z drewna – między innymi na drzwiach, po stronie pasażera na desce rozdzielczej i na suficie – oraz detale pokryte czarnym lakierem fortepianowym.