Krótka historia Wanderera [geneza motoryzacji]
W 1911 roku Johann Winklhofer założył w Schoenau koło Chemnitz firmę Wanderer. Zaledwie rok później wprowadzono na rynek mały wóz silnikowy z oznaczeniem modelowym 5/12PS. Auto wyglądało dość skromnie, szybko jednak stało się bestsellerem. Jak na tamte czasy, było bardzo bogato wyposażone, co zjednało mu sympatyków. Niestety, historia firmy jest bardzo krótka.
Samochody Wanderer były znane w Niemczech i zachodniej Europie ze swojej niezawodności i wysokiej jakości wykonania. Były też dość drogie, co zmusiło koncern do mocnej walki z kryzysem lat 20., tak by utrzymać chociaż w części swoje ceny. Wanderer już pod koniec lat 20. inwestował w nowoczesne podwozia i wydajne silniki. Innowacje nie mogły jednak powstrzymać spadku sprzedaży. Dział motocyklowy sprzedano marce NSU i czeskiej firmie Janecek.
Wanderer w 1932 roku przystąpił do rodzącej się potęgi. Firma przyłączyła się bowiem do grupy Auto Union. Niestety, czasy II wojny światowej odcisnęły duże piętno na marce i spowodowały, że Wanderer już się nie podniósł. Wcześniej jednak stworzył dwa auta, o których warto pamiętać.
Pierwszym z nich był Wanderer W22, piękne kabrio, które produkowano tylko przez rok od 1933 do 1934 roku. Auto miało pojemność niespełna 2 litrów i było wyposażone w silnik sześciocylindrowy. Miało 40 KM przy 3 500 rpm. W 1934 roku W22 został zastąpiony przez W20, który powstawał w kilku wersjach nadwozia, z których dużą popularność zyskała tzw. Limuzyna Pullmana. W 1936 roku auto zmieniło nazwę na W40, ale jego nadwozie zbytnio się nie zmieniło.
Auto Union, którego częścią był Wanderer, w latach przedwojennych ogłosił ponad 3000 patentów. Wśród nich był jeden z najpiękniejszych samochodów przedwojennych Niemiec - Wanderer W25K. Do 1939 roku wyprodukowano 258 modeli tego auta. Można powiedzieć, że był to roadster, który miał konkurować z BMW 328. Samochód miał 85 KM dzięki zastosowaniu pracującego nieprzerwanie kompresora.
