Janusz Kulig [osobistości motoryzacji]

W 1991 roku w Kryterium Asów zorganizowanym przez Automobilklub Krakowski, na starcie we Fiacie 126p pojawiła się załoga Janusz Kulig/Dariusz Burkat. To był pierwszy profesjonalny rajd, w którym Janusz Kulig wziął udział. Już rok później w tym samym Fiacie udało mu się wywalczyć drugie miejsce w klasie A10.

Po pierwszych sukcesach nadeszła pora na zmianę auta, najpierw na wysłużoną Toyotę Corollę, a następnie na Opla Kadetta GSI, dzięki któremu Kulig wywalczył dwa tytuły wicemistrza w swojej klasie, a w 1995 roku tytuł mistrza w N3.

Później na prawym fotelu nowego auta Kuliga zasiadł Jarosław Baran i załoga rozpoczęła współpracę od Rajdu Cieszyńskiej Barbórki w 1995 roku. W latach 1997-1998 załoga startowała Renault Megane Maxi, którym to Kulig w 1997 roku wywalczył tytuł mistrza polski oraz mistrza w klasach F2 i A7, a później w 1998 roku wicemistrza polski oraz mistrza w klasie F2.

Po sezonie 1998 Renault odeszło z rajdów, a załoga Kulig/Baran przesiadła się do starego Escorta WRC, w którym to udało się zdobyć kolejny tytuł wicemistrza oraz równolegle wywalczyć drugi już tytuł mistrza Strefy Środkowoeuropejskiej FIA.

Sezony 2000 i 2001 to triumf Kuliga w MP za kierownicą Focusa WRC oraz tytuł mistrza Słowacji. Sezon 2002 przyniósł wicemistrzostwo, a w sezonie 2003 Kulig ścigał się w rajdach poza granicami polski. Udało mu się wygrać Rajd Szwecji, ale później został zdyskwalifikowany za zbyt lekkie koło zamachowe.

Janusz Kulig, rajdowa legenda polski, zmarł tragicznie w wypadku niedaleko swojej rodzinnej miejscowości. Na przejeździe w Rzezawie Fiat Stilo kierowcy został staranowany przez pociąg.