Jak rozpoznać nieoznakowany radiowóz? Różni się kilkoma detalami

Najpopularniejszym nieoznakowanym radiowozem polskiej policji jest BMW Serii 3. Zwykle występujące w stonowanych kolorach, takich jak srebrny, czarny lub ciemnoniebieski. Są to sedany lub model GT, który przypomina hatchbacka. Takie samochody mają pod maską dość mocne silniki – ostatnio policja kupowała wersję 330i xDrive. Oznaczenie to można zauważyć na tylnej klapie.

Oczywiście na polskich drogach są nie tylko nieoznakowane "beemki". Policja coraz częściej korzysta np. z Cupry Leona, Skody Superb i Octavii, Kii Stinger i Ceed. Coraz rzadziej spotyka się Opla Insignię. Różnorodność nieoznakowanych radiowozów jest duża, ale częstość występowania innych modeli niż tu wymienione jest znikoma.

Jedną z cech charakterystycznych dla nieoznakowanego radiowozu jest dodatkowa, niewielka antena na dachu. Może występować nawet w miejscu, w którym fabrycznie montuje się antenę radiową w postaci tzw. płetwy rekina.

Jeśli przyjrzymy się wnętrzu, na przykład przez lusterko wsteczne, to powinniśmy dostrzec (zawsze) dwie osoby ubrane w stonowany sposób, w ciemne obrania. Policjantem raczej nie będzie ktoś z czerwonym t-shircie, ani starsza pani w kapeluszu. Przy okazji warto przyjrzeć się desce rozdzielczej – zwykle zamontowano na niej kamerę.

Dobrze jest też rzucić okiem na grill samochodu. Jeśli ma nieproporcjonalnie duży radar, to może być radiowozem. Sokoli wzrok może zauważyć zamontowane w grilu światła dodatkowe, którymi policja sygnalizuje, że pojazd jest w stanie uprzywilejowanym. W przeciwieństwie do pojazdów oznakowanych, tablice rejestracyjne z reguły nie zwracają na siebie uwagi i nie różnią się zbytnio od pozostałych samochodów na drodze.

Z tyłu też można dostrzec niewielką kamerę (po lewej stronie pojazdu), choć będzie to jeszcze trudniejsze niż zauważenie tej z przodu. Radiowóz może mieć też tablicę wyświetlającą komunikaty, ale one są składane. Są zamontowane na tylnej półce.