Wystarczyło usunąć jeden czynnik. Dzieci zaczęły się lepiej uczyć

Ołów jest trucizną, która odkłada się w tkankach miękkich i kościach, uszkadza też układ nerwowy. Niszczy zakończenia nerwowe i wpływa na zanik substancji szarej w korze przedczołowej, która wpływa na działanie pamięci, planowanie oraz (bardzo upraszczając) kontrolę emocji. Ołów był wykorzystywany w benzynie i miał stabilizować spalanie. W Stanach Zjednoczonych zaczęto od niego odchodzić w połowie lat. 70 XX wieku. Przynajmniej w samochodach produkowanych masowo.

Przepisy nie objęły jednak serii NASCAR, znanych w Europie jako jazda po owalu. Do 2007 roku bolidy wykorzystywały właśnie paliwo z ołowiem. Może się wydawać, że jeden wyścig nie ma specjalnego znaczenia dla okolicznej ludności, ale badania przeprowadzone przez m.in. Alexa Hollingswortha wskazują, że było zupełnie inaczej.

W dokumencie opublikowanym przez Narodowe Biuro Rozwoju Ekonomicznego wskazano, że jeden wyścig był odpowiedzialny za emisję 10 kg ołowiu (!). To tyle, ile emituje lotnisko w ciągu roku!

Wyliczenia wskazują jasno: taka emisja była odpowiedzialna za obniżenie wyników podczas testów w szkołach, przekładało się też na zmniejszenie przyszłych zarobków dotkniętego ucznia o nawet 4 tys. dolarów (wg. wyliczeń z 2020 roku). By wyrównać te szkody, trzeba by zmniejszyć klasę o 3 osoby, wydać 500 dolarów więcej na ucznia (pożywienie bogate w wapń zmniejsza przyjmowanie ołowiu przez organizm) lub zatrudnić bardziej doświadczonego nauczyciela.

Podkreślono, że największe rozbieżności odnotowano w przypadku rodzin o niższych dochodach, które nie miały możliwości finansowych by wspomóc dzieci w nauce. Zauważono również, że zrezygnowanie z dodatków ołowiu pozytywnie przełożyło się na śmiertelność osób starszych mieszkających w pobliżu torów wyścigowych.

Pełne wyniki badania można znaleźć pod tym adresem.