Tak hartowała się Lancia [geneza motoryzacji]

Lancia jeszcze podczas nauki rozpoczął pracę w warsztacie braci Ceirano, którzy wówczas produkowali i sprzedawali rowery, a później małe auto pod brytyjską marką Welleyes. Wkrótce prawa do Welleyesa zostały sprzedane Fiatowi, który na jego bazie stworzył model 3,5 HP. Vincenzo Lancia wraz z autem przeszedł do Fiata i został kierowcą testowym, a niedługo również kierowcą wyścigowym.

W 1906 roku zaczął pracować na własny rachunek, a dwa lata później otworzył własną fabrykę. Pierwszym autem, które wyjechało z tego zakładu, był model 12HP, nazwany później Alpha. Auto było wyposażone w czterocylindrowy silnik rzędowy, rozwijający do 1800 obrotów na minutę, co na tamte czasy było wynikiem wręcz oszałamiającym. Samochód miał 54 KM mocy.

Lancia lubił zaskakiwać i odważnie stosować nowatorskie rozwiązania w swoich samochodach. Potwierdza to także kolejny model – Theta. Auto z 1913 roku przyciągnęło uwagę elektrycznym rozrusznikiem, który obsługiwano pedałem. Zapłon i oświetlenie zasilane były baterią. W 1918 r. Lancia opatentował prototypy ośmiocylindrowego oraz dwunastocylindrowego silnika. W 1922 r. zaprezentowano Lambdę, pierwszy model Lancii, który odniósł spory sukces rynkowy. Wśród rewolucyjnych rozwiązań, jakie się pojawiły w tym modelu, należy wymienić samonośne nadwozie i niezależne zawieszenie przednich kół.

Vincenzo Lancia przyzwyczaił , że każdy kolejny model jego pomysłu był innowacyjny. Nie inaczej było w przypadku Aprilii, która wyjechała z zakładu w 1937 roku i była produkowana przez 12 lat. Już w fazie produkcji Lancia udzielał swoim pracownikom szczegółowych instrukcji. Samochód nie mógł być dłuższy niż 4 metry, miał mieścić swobodnie 5 osób, nie mógł być cięższy niż 900 kg, a kształty karoserii miały być aerodynamiczne.

Aprilia z mocno ściętym tyłem ustanowiła nowe standardy w dziedzinie aerodynamiki samochodowej – wartość oporu powietrza wynosiła zaledwie 0,47. Samochód miał czterocylindrowy silnik o mocy 48 KM i pojemności 1351 ccm. To ostatni projekt Vincenzo Lancii, który zmarł na atak serca tuż po wejściu auta do produkcji.

Latem 1950 roku, zaledwie 12 godzin przed oficjalnym otwarciem nowego salonu w Turynie, Lancia zaprezentowała Aurelię B10 Berlina. Pod maską samonośnej karoserii pracował wąski silnik V6 – pierwsza seryjnie produkowana jednostka tego rodzaju. Jednostka miała moc 56 KM i pojemność 1754 ccm.

Początek lat pięćdziesiątych to także powrót Lancii do sportu motorowego. Wszystko za sprawą Gianniego Lancii, syna Vincenza, pasjonata sportów motorowych. W 1951 r. cztery Lancie Aurelie B21 zajęły pierwsze cztery miejsca w wyścigu Giro di Sicilia. Lancia postanowiła zaistnieć także w Formule 1 - ze swoim modelem D50 odniosła nawet pierwsze sukcesy. Kłopoty finansowe sprawiły, że cały dorobek w tej dziedzinie wraz został sprzedany Ferrari.

W 1969 roku Lancia stała się częścią Fiata. To już jednak wątek na zupełnie inne opowiadanie.