Metabolizm alkoholu, a pomiar stężenia alkoholu

Alkohol spożywany doustnie jest wchłaniany do krwiobiegu przez błony śluzowe układu pokarmowego. Alkohol znajdujący się we krwi podlega „spaleniu” w całym organizmie, choć większość metabolizmu odbywa się w wątrobie. Cały proces od wchłonięcia do całkowitej eliminacji to szereg skomplikowanych reakcji chemicznych w których biorą udział związki chemiczne produkowane przez organizm oraz te dostarczone wraz z jedzeniem. Dlatego też na szybkość wchłaniania i szybkość spalania alkoholu wpływ ma wiele czynników takich jak:

• uwarunkowania genetyczne wpływające na zdolności organizmu do eliminacji alkoholu,

• choroby lub zaburzenia pracy narządów wewnętrznych,

• przyjmowane leki,

• skład chemiczny spożywanego jedzenia,

Na szybkość eliminacji alkoholu ma wpływ również masa ciała, styl życia (sportowcy mają dużo szybszy metabolizm niż osoby wylegujące się przed telewizorem), płeć, stan emocjonalny i inne czynniki.

U każdej osoby inaczej przebiegają procesy wchłaniania i spalania alkoholu i możliwe są duże rozbieżności w wynikach przy spożyciu identycznej ilości alkoholu. Dodatkowo na pomiar stężenia alkoholu wpływ mają inne czynniki wpływające na skład chemiczny wydychanego powietrza – np. palenie papierosów.

Z uwagi na powyższe, chcąc uzyskać rzetelny wynik należy zawsze ściśle przestrzegać procedury pomiarowej opisanej w instrukcji obsługi alkomatu i nigdy nie należy brać wyników dosłownie. Każdy z nas ma indywidualne, stałe w danych warunkach spalanie alkoholu.

Procedurę ustalania godzinowej eliminacji alkoholu przedstawia powyższy wykres.

Zawartość alkoholu a typowe objawy:

0,3‰ rozproszona uwaga

0,8‰ pobudliwość, upośledzenie koordynacji ruchowo-wzrokowej, obniżony krytycyzm

1,5‰ zaburzenia równowagi, błędy w logicznym myśleniu, opóźnienie czasu reakcji, agresywność, brawura

2‰ zaburzenia mowy, senność, obniżenie kontroli zachowania i poruszania się

4‰ senność, możliwość zapadnięcia w śpiączkę

5‰ zatrucie, śmierć