Nie udało się dobić do 100 PSI. Pracownik pomylił ciśnienie z procentami

Amerykańskie jednostki nieco różnią się od stosowanych w Europie. Na desce rozdzielczej można odczytać ciśnienie w ogumieniu za sprawą montowanych w nich czujników. Wartości są podawane w PSI (funt na cal kwadratowy). U nas częściej wykorzystuje się bary (bar) lub megapaskale (MPa).

1 PSI to równowartość 0,07 bara lub 0,01 MPa. Więc 2 bary to 29,1 PSI. Zwykle ciśnienie fabryczne to okolice 30-35 PSI. Żebyśmy się dobrze zrozumieli – 50 PSI to już 3,45 bara. Zatem wróćmy do historii z Iowa.

Otóż wspomniany pracownik pojechał jeepem szefa i zaczął pompować opony. Nawet posłużył się wskaźnikiem, tyle tylko, że pompował do 100 procent. Myśląc, że optymalne ciśnienie to 100 PSI, a PSI to procenty. W końcu kiedy udało mu się osiągnąć ciśnienie powyżej 90 PSI (6,2 bara) i w żadnym z kół nie mógł dobić do 100, zadzwonił do szefa, że niestety mu się nie uda.

Ten, wiedząc jak to się może skończyć (wybuchem opony), kazał swojemu pracownikowi odsunąć się od auta i zabronił mu dalszego pompowania. Potem ciśnienie zostało spuszczone, a podobno było to całkiem ciekawe wydarzenie. Ważne, że ogumienie Michelina wytrzymało ponad 6 barów, a w prawym przednim kole było już 6,69 bara.

Na oponach można znaleźć informację w formie np. Max. Press. 345 Kpa (50 PSI), co oznacza maksymalne dopuszczalne ciśnienie użytkowe, czyli takie, które opona wytrzyma podczas jazdy. Nie oznacza to, że jest to maksimum, jakie w ogóle wytrzyma opona, np. na postoju. Jak widać na przykładzie z Iowa, opona może wytrzymać prawie 100 PSI, czyli prawie 7 barów.

Niektórzy twierdzą, że samochodowa opona wytrzyma nawet 10 barów, jeśli nie będziemy ruszać auta z miejsca. Tak naprawdę wiele zależy od konstrukcji opony (indeksów) oraz dodatkowych wzmocnień (extra load). Jest ogromne ryzyko, że opona zostanie rozerwana już przy ciśnieniu ponad 5 barów. Wbrew pozorom nie jest to sytuacja niebezpieczna, choć z pewnością nie jest przyjemna.