Jak napisać umowę kupna-sprzedaży samochodu? Nie podpisuj każdej w ciemno

Wbrew pozorom, im prostsza umowa tym lepiej, niekiedy nawet dla obu stron. Gotowe wzory z oświadczeniami i deklaracjami często są w pewnym sensie pułapką. Natomiast kodeks cywilny zakłada pewne prawa konsumenta i obowiązki sprzedającego niezależnie od zapisów w umowie. Niektóre zapisy w umowach podsuwanych przez handlarzy są nawet nielegalne, a więc pomimo ich podpisania, nie mają mocy prawnej. Są jednak takie, które skutecznie wykluczają stosowanie niektórych przepisów prawa cywilnego. Musi być to jednak napisane wprost, np. że kupujący zgadza się na wyłączenie rękojmi.

Oto przykłady zapisów, które realnie wyłączają prawa do rękojmi kupującemu:

• Strony wyłączają zastosowanie art. 556 k.c.;
• Kupujący nie będzie wnosił roszczeń zgodnie z art. 558 § 1 k.c.;
• Kupujący oświadcza, że nabywa pojazd w takim stanie technicznym, w jakim aktualnie się znajduje i z tego tytułu nie będzie zgłaszał żadnych roszczeń do sprzedającego;
• Kupujący zapoznał się ze stanem technicznym pojazdu będącego przedmiotem umowy i nie zgłasza do niego zastrzeżeń. W związku strony wyłączają uprawnienia kupującego do dochodzenia roszczeń z tytułu wad pojazdu ujawnionych po dniu zakupu.

Wbrew pozorom są przypadki, kiedy jedna ze stron podpisuje wyjątkowo niekorzystne dla niej deklaracje. Przykładowo, sprzedający będący pewnym swojej racji. Może on np. zadeklarować autentyczność przebiegu i natychmiastowy zwrot pieniędzy, jeśli kupujący udowodni, że nie jest on autentyczny. To samo może dotyczyć bezwypadkowości auta. Kupujący np. może zgodzić się na wyłączenie rękojmi celem obniżenia ceny pojazdu. Dzięki swobodzie kształtowania umowy sprzedaży samochodu obie strony mają bardzo szerokie pole do popisu.

Jak każda umowa, musi mieć ona formę taką, by urzędnik nie mógł jej zakwestionować, czyli zawierać istotne dla niego dane. Dlatego niektóre informacje muszą się w niej znaleźć. Są to:

• data i miejsce transakcji (bardzo ważne: umowa musi być zawarta w Polsce);
• imię i nazwisko kupującego i sprzedającego (również potencjalnych współwłaścicieli);
• numery PESEL ww. osób;
• adresy zamieszkania ww. osób;
• dokładne określenie, kto jest sprzedającym, a kto kupującym (wystarczy jedno);
• informacje o pojeździe, czyli przedmiocie transakcji – marka, model, rok produkcji, numer nadwozia, numer rejestracyjny.
• kwota transakcji (cena samochodu).

• Godzinę transakcji – kwestia ewentualnego wykroczenia;
• Nr dokumentu tożsamości – dla uwiarygodnienia stron transakcji;
• Liczbę przekazanych kluczyków – w razie kradzieży jest to jakiś dowód/przesłanka;
• Sposób realizacji transakcji (gotówka, przelew, zamiana).

• Zapewnienie sprzedającego, że samochód jest jego własnością i nie jest on obciążony żadnym zastawem lub postępowaniem;
• Przebieg (lub stan licznika) pojazdu oraz deklarację, czy jest on autentyczny;
• Oświadczenie o widocznych uszkodzeniach, usterkach pojazdu;
• Oświadczenie o bezwypadkowości lub jej braku;
• Oświadczenie o przekazaniu dodatkowych dokumentów;
• Jeśli pojazd nie ma ważnego OC – oświadczenie o tym;
• Jeśli pojazd nie ma ważnego badania technicznego – oświadczenie o tym.