Nieoznakowany radiowóz na drodze. Te detale mogą go zdradzić

Na polskich drogach najłatwiej natknąć się na nieoznakowany radiowóz w postaci BMW Serii 3. To zazwyczaj auta w stonowanych barwach – srebrne, czarne albo ciemnoniebieskie. Policja wykorzystuje zarówno klasyczne sedany, jak i odmianę GT przypominającą hatchbacka. Policjanci najczęściej poruszają się 258-konną wersją 330i xDrive – oznaczenie tej wersji da się wypatrzyć na tylnej klapie.

Flota nie kończy się jednak na BMW. Wśród nieoznakowanych radiowozów pojawiają się również m.in. Cupra Leon, Skoda Superb i Skoda Octavia, a także Kia Stinger oraz Kia Ceed. Z kolei Opla Insignię w tej roli spotyka się już coraz rzadziej. Choć lista modeli jest szeroka, inne samochody niż te wymienione trafiają się na drogach sporadycznie.

Jednym z częstszych znaków rozpoznawczych jest dodatkowa, mała antena na dachu. Bywa zamontowana obok fabrycznej anteny, a czasem nawet w miejscu, gdzie standardowo znajduje się tzw. "płetwa rekina".

Warto też spróbować ocenić wnętrze auta, choćby przez lusterko wsteczne. W nieoznakowanym radiowozie zwykle jadą dwie osoby, ubrane raczej neutralnie – w ciemnych, nierzucających się w oczy strojach. Pomocna może być także obserwacja kokpitu: na desce rozdzielczej często widać zamontowaną kamerę.

Kolejny trop to przód samochodu. Uwagę może zwrócić wyraźnie duży radar w grillu. Osoby o dobrym wzroku są też w stanie dostrzec dodatkowe światła w grillu, które stanowią uzupełnienie schowanego "koguta". W odróżnieniu od radiowozów oznakowanych, tablice rejestracyjne zazwyczaj nie wyróżniają się niczym szczególnym i łatwo giną wśród innych aut.

Z tyłu zdradzającym elementem może być niewielka kamera, umieszczona z lewej strony pojazdu – jej dostrzeżenie jest jednak trudniejsze niż w przypadku sprzętu z przodu. Nieoznakowany radiowóz może mieć też składaną tablicę do wyświetlania komunikatów; jest montowana na tylnej półce i na co dzień pozostaje schowana.