Po wizycie na targach motoryzacyjnych w Tokio mam dwie najważniejsze i zarazem najbardziej odróżniające od europejskich targów obserwacje. Pierwsza jest taka, że zmiana nazwy z Tokyo Motor Show na Japan Mobility Show jest jak najbardziej na miejscu. Tam prezentowane są nie tylko samochody i motocykle, ale też różnego rodzaju urządzenia do transportu osobistego i nawet pojazdy latające. Drugą jest to, że imprezę tę można nazwać targami konceptów. Tu nie mieliśmy premier nowych modeli (nawet takich na rynek japoński), ale zapowiedzi tego, co marki z Kraju Kwitnącej Wiśni przygotowują na najbliższe lata.
Zacznijmy od tej drugiej kwestii. Była ona tak mocno posunięta, że nawet praktycznie gotowe do produkcji nowe Suzuki Swift przedstawione było jako koncept. Zresztą tak samo sytuacja wyglądała z lokalnym modelem Spacia. Natomiast elektryczne eVX (model globalny) i eWX (auto na rynek japoński/azjatycki) miały co prawda koncepcyjne wnętrza, ale z zewnątrz też wyglądały na auta, które lada chwila mogłyby trafić do salonów.
Oczywiście nie w każdym przypadku tak było. Nissan, Toyota, Subaru, Honda czy Mazda pokazały koncepty dużo dalsze od aut produkcyjnych, ale nadal w znacznej części pokazujące kierunek, w którym dążą japońscy producenci. I trzeba przyznać, że w wielu przypadkach oznacza to naprawdę dobrą stylistykę, a u Mazdy model Iconic SP to jeden z najładniejszych konceptów, jakie widziałem w życiu.
Co ciekawe, Japan Mobility Show to była praktycznie uczta jedynie lokalnych marek. Z Europy pojawiły się BMW, Mercedes i Renault, jednak wszystkie z dużo skromniejszymi stoiskami i bez światowych premier. O tym, że chińskiej motoryzacji do Japonii jest dalej, niż do Europy świadczyło to, że jedyną marką z Kraju Środka był BYD.
Z drugiej strony nie brakowało jednośladów. I nie chodzi tu jedynie o dodatki do stanowisk Hondy i Suzuki (które swoje motocyklowe premiery szykuje dopiero na targi EICMA w Mediolanie), ale też stoiska Kawasaki i Yamahy. Ciekawe były też wystawy tematyczne — m.in. z samochodami wyścigowymi (w tym z japońskiej serii Super GT) czy kamperami, które udowadniają, że Japończycy są mistrzami w zagospodarowaniu mikroskopijnych przestrzeni i przemienianiu ich w mieszkania.
Drugim wspomnianym przeze mnie obliczem było to, że Japan Mobility Show nie ogranicza się do samochodów i motocykli. Na targach można zatem było podziwiać bardzo egzotyczne dla Europejczyków środki transportu. Na stoisku Suzuki mogliśmy więc zobaczyć coś, co wyglądało jak jeżdżąca jednoosobowa ławka, ale też coś jeszcze dziwniejszego i bardziej nietypowego — czteronożne urządzenie wielkości dużego psa, które miało siedzisko jak rower czy mały motocykl, a do tego koła zamiast stóp. W efekcie nie tylko ono jeździ, ale też potrafi chodzić po schodach.
Sporym zainteresowaniem cieszyło się też coś, co nie sposób nazwać inaczej jak jeżdżącym krzesłem, czy taboretem. To urządzenie zostało stworzone przez Hondę i jego sterowanie odbywa się poprzez balansowanie ciałem. Pojazd ten rozwija spacerowe tempo 4 km/h i skierowany jest raczej do starzejącego się japońskiego społeczeństwa, ale przyznam, że sam się dobrze bawiłem nim jeżdżąc.
Na przeciwnym biegunie ekskluzywności są natomiast koncepty pojazdów latających. Ich liczba i zapowiedzi rychłego rozpoczęcia produkcji pokazują, że Japończycy wreszcie chcą stworzyć „latające samochody”. W cudzysłowie, gdyż lepszą nazwą są po prostu małe pojazdy latające — oczywiście napędzane elektrycznie.