G-Power BMW M3 Hurricane 337 Edition (2014)

Olgierd Lachowski

29 stycznia 2014, 20:55

Latem ubiegłego roku G-Power zawitało na tor Nardò, aby pobić własny rekord prędkości ustanowiony przez BMW M3. Do próby podchodzono kilka razy. Czy się udało?

Produkcja BMW M3 serii E90, E92, E93 to już historia. Wytwarzane od kilku lat auto postarzało się na tyle, że bawarski producent postanowił wypuścić na rynek jego następcę. Odmianę M3 E 92 zastąpiło BMW M4. Na razie jednak poczciwa M-trójka pożyje jeszcze drugim życiem, czyli u tunerów.

Czołową firmą trudniącą się modyfikowaniem aut marki BMW jest niemieckie G-Power. Tuner ma na swoim koncie wiele bardzo mocnych wozów i kilka uzyskanych oficjalnie rekordów prędkości – w tym tytuły najszybszego sedana i najszybszego kombi. W 2011 roku G-Power ustanowiło też własny firmowy rekord dla M-trójki, który wyniósł 333,1 km/h.

Późnym latem zeszłego roku niemiecki zespół wybrał się na spotkanie poświęcone badaniom wysokich prędkości, zorganizowane przez redaktorów magazynu Auto Bild Sportscars. W ramach zjazdu na włoskim owalu Nardò odbyły się próby prędkościowe kilkunastu samochodów. G-Power wystawiło ponad 600-konne BMW M3.

W monachijskiej fabryce BMW M3 było wyposażone w 8-cylindrowy widlasty wolnossący silnik o objętości skokowej 4,0 l. Motor charakteryzował się mocą 420 KM, dzięki której auto bez trudu osiągało prędkość 250 km/h (przy niej zaczynał działać ogranicznik). Dwusprzęgłowa zautomatyzowana lub manualna skrzynia biegów gwarantowały przyspieszenie do setki w 4,60 s.

Na zwykłej drodze 420 KM to wystarczająca wartość do szybkiej i sprawnej jazdy, ale do pobicia poprzedniego rekordu potrzeba było więcej mocy. Rozwiązaniem okazał się montaż układu doładowania silnika.

Zestaw składa się ze sprężarki mechanicznej ASA T1-523, której układ olejenia został połączony z układem smarowania silnika, wydajniejszego układu doprowadzającego powietrze do motoru i intercoolera.

Po drugiej stronie jednostki napędowej znajduje się „wydech” z reaktorami katalitycznymi i tłumikami o zmniejszonych oporach wewnętrznych. Lekkie materiały oraz brak kilku elementów w stosunku do seryjnego układu wydechowego sprawiły, że zamiennik jest lżejszy aż o 26 kg od oryginału.

Po zamontowaniu wszystkich komponentów i dokonaniu odpowiednich regulacji udało się uzyskać moc 609 KM przy 7800 obr./min i moment obrotowy 590 Nm przy 3900 obr./min. To wszystko przy nadciśnieniu doładowania 0,5 bara. To niewiele mniej, niż zakładał tuner, ale miało spory wpływ na wyniki uzyskane w próbach prędkości.

Po nadzorem redaktorów AB Sportscars samochód nie był w stanie przekroczyć 326,2 km/h. Szybko ustalono przyczynę takiego stanu rzeczy. Winne było koło pasowe zapewniające napęd sprężarce od silnika. Źle dobrane przełożenie między silnikiem a kompresorem sprawiało, że moc co prawda była tylko minimalnie niższa niż planowana, ale urządzenie doładowujące zbyt szybko dochodziło to kresu swoich możliwości i rozłączało się.

Dwa dni później G-Power przystąpiło (już na własną rękę) drugi raz do próby pobicia rekordu. Tym razem usunięto to niewielkie niedomaganie kompresora i motor rozwijał pełną moc 623 KM, a do tego była ona dostępna przy najkorzystniejszych obrotach. Moment obrotowy wynosił 595 Nm.

Na nagraniu widać, że maszyna rozpędziła się do 337,6 km/h, bijąc tym samym poprzedni wynik i osiągając rezultat bardzo bliski teoretycznej prędkości maksymalnej, którą wcześniej Niemcy oszacowali na 340 km/h.

G-Power postanowiło podzielić się tym sukcesem, wprowadzając na rynek BMW M3 Hurricane 337 Edition. W planach jest produkcja nie więcej niż 30 egzemplarzy tego auta. Pierwszy samochód z serii to właśnie ten, którym jechano na Nardò. Od konfiguracji torowej różni się on 20-calowymi kołami z felgami Silverstone (w trakcie próby wóz miał 19-calowe obręcze). Identyczne są natomiast ceramiczne hamulce z przednimi tarczami o średnicy niemal 400 mm i regulowane w pełni zawieszenie.