G-Power BMW M3 Hurricane 337 Edition (2014)

Latem ubiegłego roku G-Power zawitało na tor Nardò, aby pobić własny rekord prędkości ustanowiony przez BMW M3. Do próby podchodzono kilka razy. Czy się udało?

Olgierd Lachowski

29 stycznia 2014, 20:55

Produkcja BMW M3 serii E90, E92, E93 to już historia. Wytwarzane od kilku lat auto postarzało się na tyle, że bawarski producent postanowił wypuścić na rynek jego następcę. Odmianę M3 E 92 zastąpiło BMW M4. Na razie jednak poczciwa M-trójka pożyje jeszcze drugim życiem, czyli u tunerów.

Czołową firmą trudniącą się modyfikowaniem aut marki BMW jest niemieckie G-Power. Tuner ma na swoim koncie wiele bardzo mocnych wozów i kilka uzyskanych oficjalnie rekordów prędkości – w tym tytuły najszybszego sedana i najszybszego kombi. W 2011 roku G-Power ustanowiło też własny firmowy rekord dla M-trójki, który wyniósł 333,1 km/h.

Późnym latem zeszłego roku niemiecki zespół wybrał się na spotkanie poświęcone badaniom wysokich prędkości, zorganizowane przez redaktorów magazynu Auto Bild Sportscars. W ramach zjazdu na włoskim owalu Nardò odbyły się próby prędkościowe kilkunastu samochodów. G-Power wystawiło ponad 600-konne BMW M3.

W monachijskiej fabryce BMW M3 było wyposażone w 8-cylindrowy widlasty wolnossący silnik o objętości skokowej 4,0 l. Motor charakteryzował się mocą 420 KM, dzięki której auto bez trudu osiągało prędkość 250 km/h (przy niej zaczynał działać ogranicznik). Dwusprzęgłowa zautomatyzowana lub manualna skrzynia biegów gwarantowały przyspieszenie do setki w 4,60 s.

Na zwykłej drodze 420 KM to wystarczająca wartość do szybkiej i sprawnej jazdy, ale do pobicia poprzedniego rekordu potrzeba było więcej mocy. Rozwiązaniem okazał się montaż układu doładowania silnika.

Zestaw składa się ze sprężarki mechanicznej ASA T1-523, której układ olejenia został połączony z układem smarowania silnika, wydajniejszego układu doprowadzającego powietrze do motoru i intercoolera.

Po drugiej stronie jednostki napędowej znajduje się „wydech” z reaktorami katalitycznymi i tłumikami o zmniejszonych oporach wewnętrznych. Lekkie materiały oraz brak kilku elementów w stosunku do seryjnego układu wydechowego sprawiły, że zamiennik jest lżejszy aż o 26 kg od oryginału.

Po zamontowaniu wszystkich komponentów i dokonaniu odpowiednich regulacji udało się uzyskać moc 609 KM przy 7800 obr./min i moment obrotowy 590 Nm przy 3900 obr./min. To wszystko przy nadciśnieniu doładowania 0,5 bara. To niewiele mniej, niż zakładał tuner, ale miało spory wpływ na wyniki uzyskane w próbach prędkości.

Po nadzorem redaktorów AB Sportscars samochód nie był w stanie przekroczyć 326,2 km/h. Szybko ustalono przyczynę takiego stanu rzeczy. Winne było koło pasowe zapewniające napęd sprężarce od silnika. Źle dobrane przełożenie między silnikiem a kompresorem sprawiało, że moc co prawda była tylko minimalnie niższa niż planowana, ale urządzenie doładowujące zbyt szybko dochodziło to kresu swoich możliwości i rozłączało się.

Dwa dni później G-Power przystąpiło (już na własną rękę) drugi raz do próby pobicia rekordu. Tym razem usunięto to niewielkie niedomaganie kompresora i motor rozwijał pełną moc 623 KM, a do tego była ona dostępna przy najkorzystniejszych obrotach. Moment obrotowy wynosił 595 Nm.

Na nagraniu widać, że maszyna rozpędziła się do 337,6 km/h, bijąc tym samym poprzedni wynik i osiągając rezultat bardzo bliski teoretycznej prędkości maksymalnej, którą wcześniej Niemcy oszacowali na 340 km/h.

G-Power postanowiło podzielić się tym sukcesem, wprowadzając na rynek BMW M3 Hurricane 337 Edition. W planach jest produkcja nie więcej niż 30 egzemplarzy tego auta. Pierwszy samochód z serii to właśnie ten, którym jechano na Nardò. Od konfiguracji torowej różni się on 20-calowymi kołami z felgami Silverstone (w trakcie próby wóz miał 19-calowe obręcze). Identyczne są natomiast ceramiczne hamulce z przednimi tarczami o średnicy niemal 400 mm i regulowane w pełni zawieszenie.