Dwanaście generacji prędkości Hondy: historia modelu CBR900RR

Wszystko zaczęło się w 1992 roku, kiedy Honda postanowiła stworzyć model, który miał poradzić sobie jeszcze lepiej w ośmiogodzinnym wyścigu Suzuka Endurance Race, niż ówczesny lider – model RVF 750. Ostatecznie powstał motocykl bazowany na RVF. Pojemność skokowa silnika CBR wyniosła 893 ccm. Jednocześnie CBR został motocyklem sportowym o najmniejszej masie w swojej klasie – jedynie 185 kg.

Rosnąca popularność i zainteresowanie środowiska motorsportu sprawiły, że w 1994 roku powstała druga generacja modelu CBR 900RR. Nowej „cebrze” zafundowano w pełni regulowany widelec teleskopowy, a także zamieniono stalową ramą na aluminiową. Motocykl przeszedł także metamorfozę pod względem wizualnym. Światła przedniej lampy wcześniej występujące w separacji, połączono, w wyniku czego powstał reflektor, który został ochrzczony jako tzw. „kocie oczy”.

Trzecie generacja modelu otrzymała zupełnie nowy kształt baku, a także inaczej zestrojone zawieszenie, niż u poprzedników. Dzięki temu pozycja jeźdźca była jeszcze bardziej sportowa i umożliwiała bardziej komfortową jazdę po torze. Ponadto, motocykl otrzymał również nowe owiewki, których zadaniem było polepszenie aerodynamiki motocykla. Co więcej, pojemność skokowa jednostki napędowej została zwiększona z 893 ccm do 918 ccm. Honda dokonała też, po raz kolejny, redukcji masy modelu – do 183 kg.

Według informacji Hondy, podzespoły czwartej generacji modelu CBR zostały w 80 proc. odświeżone lub całkowicie zmienione. Tym razem konstruktorzy również za swój cel obrali redukcję masy, co udało im się, bo