Toyota Land Cruiser Prado J120

Generacja
Toyota Land Cruiser Prado J120 Zobacz 10 zdjęć

Salon samochodowy w Paryżu pod koniec 2002 roku przyniósł kolejne zmiany modelowe, ponieważ Toyota przedstawiła nową wersję Prado o oznaczeniu wewnętrznym J120. W przypadku poprzednich modeli wersje długie oznaczano cyfrą 5, a krótkie 0. Tutaj było odwrotnie.

Prado oferowano w wersji krótkiej (symbol J125) i długiej (symbol J120 i J121). Krótka miała oczywiście troje drzwi, a długa pięcioro i występowała w wersji 5-miejscowej (J120) oraz 7-miejscowej (J121).

W karoserii nowego Land Cruisera trudno było dostrzec bezpośrednie powiązania z poprzednikiem, ale styl samochodu mocno do niego nawiązywał. Nadwozie prezentowało się bardzo nowocześnie i dynamicznie. Z przodu Toyota postanowiła zastosować dzieloną pionowo żebrami osłonę chłodnicy (inaczej niż w J90) i mocno zachodzące na pokrywę silnika przednie światła.

Wnętrze wyglądało okazale. Deska rozdzielcza była ładna, a przyciski rozmieszczono na niej tak, że łatwo dało się wszystko znaleźć. Fotele z przodu i kanapa były duże, miały odpowiednią twardość, więc nawet podczas dłuższej podróży pasażerowie się nie męczyli. Tylne dwa siedzenia (wersja 7-osobowa) były nieco mniejsze i mniej wygodne. Poza dwoma miejscami z tyłu przestrzeni było dużo zarówno na nogi, jak i nad głowami. Nawet wysocy osobnicy nie mieli na co narzekać.

W wyposażeniu seryjnym lub opcjonalnym Land Cruisera na większości rynków były dwie przednie i dwie boczne poduszki powietrzne, skórzana tapicerka, ABS, ESP, systemy wspomagające jazdę w terenie, elektrycznie sterowane szyby i lusterka oraz radioodtwarzacz z CD.

Podwozie Prado J120 było znacznie mocniejsze niż w poprzedniku, a ponadto Toyota zdecydowała się na nowe rozwiązania mocowania karoserii do ramy. W zawieszeniu ponownie zastosowano sprężyny śrubowe, ale z tyłu również nadal był sztywny most. Przednia oś, tak jak w poprzednim Prado, była osią niezależną. Zastosowano także stabilizatory na obu osiach. Odmiana z pięciorgiem drzwi mogła być wyposażona w pneumatyczne zawieszenie tylnych kół z regulacją wysokości.

Napęd przekazywany był na stałe na wszystkie koła. Pod maską instalowano aż siedem różnych silników, przy czym nie wszystkie występowały na każdym rynku. Na większości paleta ograniczała się do czterech, pięciu jednostek napędowych.

Najsłabszym motorem był wolnossący 3-litrowy diesel z jednym wałkiem rozrządu, który miał moc 94 KM. Ten silnik można było spotkać tylko w wozach z Afryki. Kolejną jednostką był turbodiesel również o objętości 3 l i z jednym wałkiem rozrządu w głowicy. Miał on 145 KM i sprzedawany był przede wszystkim w Australii. W Europie dwuwałkowa odmiana tego motoru rozwijała 163 KM mocy maksymalnej.

Pozostałe jednostki spalały benzynę. Najsłabsza była rzędowa czwórka o objętości skokowej 2,7 l. W zależności od kraju miała moc od 150 KM do 163 KM. Większą dynamiką odznaczał się 3,4-litrowy silnik V6, który mógł się pochwalić mocą 185 KM. Najmocniejszą odmianą dostępną w Europie był 6-cylindrowy widlasty motor o objętości skokowej 4,0 l. Wzmocniony turbosprężarką rozwijał aż 249 KM mocy maksymalnej.

Z kolei na rynku północnoamerykańskim bliźniaczym modelu Lexus GX 470 instalowany był 8-cylindrowy widlasty agregat o objętości skokowej 4, 7 l. Ta jednostka napędowa generowała bardzo dużą moc - 270 KM.

W 2009 roku model Prado J120 ustąpił miejsca nowszemu i wyglądającemu atrakcyjniej Land Cruiserowi J150.

4.86
Ocena na postawie 28 opinii
Oceń produkt Dodałeś już ocenę

Szybkie fakty
MarkaToyota
ModelToyota Land Cruiser Prado
Produkcja od2002
Produkcja do2009

Wybrane wersje Toyota Land Cruiser Prado J120

Inne generacje Toyota Land Cruiser Prado

Inne modele Toyota

Toyota Land Cruiser Prado J120: newsy, testy i recenzje

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie