Toyota Corolla E110

Generacja
Toyota Corolla E110 Zobacz 10 zdjęć

W 1997 roku Toyota wprowadziła na rynek już ósmą generację modelu Corolla. Auto było wytwarzane w Japonii, Kanadzie, Turcji, RPA, Brazylii, na Filipinach, w Indonezji, Argentynie i Tajlandii. Poza podstawową nazwą najczęściej pojawiały się Carib, Sprinter, Corolla Levin i Chevrolet Prizm.

Ponownie między modelami przeznaczonymi na Europę i inne kontynenty był duży rozrzut w wyglądzie. Niektóre wersje nadwoziowe z USA miały podobny profil do europejskich (i na przykład te same drzwi), ale przód i tył wyglądały zupełnie inaczej. W Europie Corolla sprzedawana była jako 3-drzwiowy hatchback, 5-drzwiowy liftback, 5-drzwiowe kombi i 4-drzwiowy sedan.

Auta miały nowocześnie wyglądające obłe nadwozia. Przód wybijał się spośród innych aut tego segmentu nietypowymi okrągłymi pojedynczymi światłami głównymi i zainstalowanymi oddzielnie kierunkowskazami. Tył był już mniej ekstrawagancki. Niestety w przednich reflektorach występował problem wypadania uszczelki, co skutkowało parowaniem, a w konsekwencji czasem rdzewieniem odbłyśników lamp.

Wadę tę usunięto dopiero w 2000 roku po modernizacji samochodu. Wtedy wprowadzono podwójne oddzielne światła schowane pod wspólnym gładkim kloszem.

W przeciwieństwie do poprzedników Corolla nie cechowała się zbyt dużym wnętrzem. W rzeczywistości było ono większe niż w starszych modelach, ale na tle konkurencji, szczególnie niemieckiej, wydawało się małe. Rosłe osoby nadal mogły mieć problem z ilością miejsca na nogi, co było szczególnie odczuwalne w hatchbacku. Zresztą w tym wozie trudno też było dostać się na tylną kanapę.
Siedzenia były duże i przyjemnie twarde, więc nawet dłuższa podróż nie była szczególnie uciążliwa. Deska rozdzielcza wyglądała jednak niezbyt nowocześnie i pokrywały ją materiały nie najlepszej jakości. Na szczęście wszystkie elementy spasowano względnie dobrze, co poprawiało ogólny odbiór kabiny pasażerskiej.

Na większości rynków w standardzie wyposażeniowym były co najmniej czołowe poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera oraz system ABS. W bogatszych wersjach Corolla mogła być uzbrojona w radioodtwarzacz, klimatyzację, ASR czy elektrycznie sterowane szyby.

W teście zderzeniowym przeprowadzonym przez Euro NCAP Corolla osiągnęła przeciętny wynik trzech gwiazdek na pięć możliwych.

W Europie Toyota Corolla oferowana była z czterema silnikami benzynowymi i dwoma wysokoprężnymi.

Do czasu modernizacji z 2000 roku podstawowym motorem był 1,4-litrowiec o mocy 86 KM. Zastąpiono go potem jednostką wyposażoną w system VVT-i, która osiągała moc 97 KM. Większy motor miał 1,6 l objętości i przez pierwsze cztery lata rozwijał moc 107-110 KM. Został on potem wymieniony na podobny silnik, ale ze zmiennymi fazami rozrządu, który generował 110 KM mocy maksymalnej.

Do czasu modernizacji pod maską Corolli instalowano także 2-litrowego diesla o mocy 72 KM. Motor ten był jednak nieco za słaby jak na taki samochód i przy okazji liftingu w 2000 roku zamieniono go na nowoczesną jednostkę D4-D (2,0 l), która rozwijała moc o 18 KM większą.

W europejskich odmianach auto miało zawsze napęd na przednie koła, a do wyboru była 5-biegowa manualna skrzynia lub 4-biegowy automat.

Na bazie Corolli E110 Toyota Team Europe z siedzibą w Köln zbudowała rajdowe auto klasy WRC.
W 2002 roku japoński producent zaprezentował nowy wóz – Corollę 9. generacji.

3.93
Ocena na postawie 103 opinii Zobacz opinie
Oceń produkt Dodałeś już ocenę
Ogólne wrażenia:
Silnik:
Wnętrze:
Koszty użytkownia:

Szybkie fakty
MarkaToyota
ModelToyota Corolla
Produkcja od1995
Produkcja do2001

Wybrane wersje Toyota Corolla E110

Inne generacje Toyota Corolla

Inne modele Toyota

Oceny użytkowników (84)

Przejdź do strony: 1 2 3 4 5

Toyota Corolla E110: newsy, testy i recenzje

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie