Pompowanie kół azotem – marketingowy chwyt czy realne korzyści?

Azot to w ok. 78 procentach składnik powietrza. Jako gaz jest chemicznie obojętny, opóźnia proces utleniania felg (nie wchodzi w reakcje z metalem), dłużej utrzymuje właściwe ciśnienie w oponie i nie reaguje na zmiany temperatury, tak jak powietrze, dlatego od kilkudziesięciu lat wykorzystywany jest w motorsporcie, np. w bolidach Formuły 1. Pytanie: czy atuty azotu znajdują praktyczne zastosowanie w autach seryjnych?

Napełnienie u wulkanizatora czterech kół azotem to wydatek ok. 20–30 zł. Mówimy o samym pompowaniu, które praktycznie zawsze jest bezpłatne jeśli używamy powietrza. Mamy więc pierwszą poważną wadę.

W przypadku azotu utrudnione jest też mierzenie ciśnienia. Niezbędna staje się butla z gazem i zegarem lub odpłatne wizyty w specjalistycznym punkcie. Jeśli chodzi o powietrze pod ciśnieniem, to takie problemy nie występują.

Korzyści wynikające ze stosowania azotu, czyli mniejsze zużycie opon i minimalnie mniejsze spalanie (dzięki stałemu ciśnieniu), namacalne będą dopiero po długim czasie użytkowania, podobnie jak brak korozji na stalowych felgach. Jednak czy te korzyści są warte swojej ceny?

Można zaryzykować stwierdzenie, że używanie czystego azotu w oponach ma sens, szczególnie w przypadku kierowców zawodowych, którzy pokonują długie dystanse. Jest to korzystne także dla posiadaczy aut sportowych, których opony wymagają stabilnego ciśnienia bez zmian zależnych od temperatury, zwłaszcza podczas jazdy po torze. Oni mogą odczuć zalety pod warunkiem, że dodatkowe koszty nie mają znaczenia.

Natomiast dla zwykłego kierowcy, który używa po prostu auta na co dzień, nie ma żadnych konkretnych korzyści płynących z używania azotu w oponach. Cóż bowiem z tego, że wytrzymają dłużej - jeśli w ogóle tak będzie - skoro poniesione przez kilka lat koszty są niewspółmierne do oszczędności.