Segment małych, przystępnych cenowo elektryków nabiera rozpędu. Choć Dacia w pewnym momencie była osamotniona w segmencie, nie mogła biernie patrzeć na ruchy konkurentów. Teraz widzimy tego efekty w postaci drugiej generacji Springa. Samochód przeszedł niemałą rewolucję i przede wszystkim nie sprawia wrażenia zaprojektowanego po macoszemu, o czym miałem okazję przekonać się podczas pierwszych jazd.
Dacia Spring nie miała łatwego początku. Chociaż samochód miał być z założenia tanim, miejskim elektrykiem, marka nieco przesadziła z oszczędnościowym podejściem. Dopiero po gruntownym liftingu samochód zaczął nabierać kształtów i sensu, a ostateczne liczby pozwalają sądzić, że cały projekt okazał się sukcesem – od 2021 r. rozeszło się 210 tys. egzemplarzy, przy czym dla aż 93 proc. kupujących był to pierwszy elektryk w życiu.
Teraz czas na zupełnie nowe rozdanie. Po poprzedniku Spring odziedziczył praktycznie tylko nazwę. Jest nowa platforma, nowe miejsce produkcji (już nie Chiny, a Novo Mesto w Słowenii) i nowe podejście. Podstawowym założeniom nadano inny ton, dzięki czemu dalej jest stosunkowo budżetowo, ale nie w sposób, który wywołuje niesmak.
WIDEOGran turismo: porównanie Mini JCW, Skoda Fabia 130 i Mazda MX-5 RF na górskich drogach
Nowe rozdanie szansą na większy sukces
Nowy Spring dalej ma być tanim, przystępnym elektrykiem wypełniającym potrzebę codziennej mobilności. Powstał na płycie RGEV Small – tej samej, na której bazuje przywrócone do życia elektryczne Renault Twingo. Sporo zmieniło się w związku z tym także w wyglądzie – samochód nie przypomina już skurczonego crossovera na szczudłach o nieproporcjonalnych kołach. Całość jest spójna, wygląda naprawdę korzystnie i dobrze wpisuje się w obecny język stylistyczny Dacii, jednocześnie zachowując całkowitą odrębność względem projektu Francuzów.
Druga generacja rumuńskiego elektryka urosła względem poprzednika o 15 cm wzdłuż i 18 cm wszerz, zachowując przy tym miejskie proporcje – długie na niespełna 3,9 m nadwozie dalej jest sprzymierzeńcem kierowcy przy szukaniu miejsc do parkowania. Podobnie zresztą jak 9,9-metrowa średnica zawracania. Większe rozmiary zewnętrzne przekładają się bezpośrednio na kabinę, która jest zauważalnie obszerniejsza.
W I rzędzie na wysokości ramion jest teraz aż o 13 cm więcej; nieznacznie luźniej zrobiło się także na tylnej kanapie. Podobnie jak Twingo, Spring jest autem 4-osobowym, ale w przeciwieństwie do Renault nie dysponuje przesuwaną tylną kanapą. Jest za to dzielone w stosunku 50/50 i składane oparcie, a bagażnik swoją pojemnością zawstydza propozycje z wyższych segmentów – liczy imponujące, jak na tę klasę, 337 l, a przy tym oferuje praktyczny schowek pod podłogą. Jeśli dla kogoś wciąż będzie mało przestrzeni, może dokupić opcjonalny, 18-litrowy frunk.
Sam kokpit w niektórych miejscach nawiązuje do Twingo, ale styliści także tutaj postawili na sporą dawkę samodzielności w projektowaniu. Pamiętając, jak wyglądało wnętrze przedliftowego Springa pierwszej generacji, może to rodzić pewne obawy, ale efekt jest nadzwyczaj pozytywny. Rzecz jasna środek w dalszym ciągu zdominowany jest przez twardy plastik, ale Dacia nie pokusiła się na szczęście o fortepianową czerń, a przy tym starała się całość wzbogacić kolorowymi wstawkami i trójwymiarowymi motywami. O montażu i spasowaniu nie mogę powiedzieć złego słowa.
Największa pochwała należy się natomiast za ergonomię – są fizyczne przyciski i pokrętła, dzięki czemu obsługa najważniejszych funkcji może odbywać się bez odrywania wzroku od drogi. Bardziej konserwatywni odbiorcy, do których to auto będzie zresztą skierowane, powinni być zachwyceni. Co do multimediów – w niższych wersjach ich rolę będzie pełniła aplikacja na smartfonie. W bogatszych odmianach dostaniemy już 10,1-calowy ekran z bezprzewodową łącznością z Apple CarPlay i Android Auto. Niezależnie od odmiany standardem jest 7-calowy wyświetlacz cyfrowych zegarów.
Zaskakujący jest też fakt, jak projektantom na tak małej przestrzeni udało się wygospodarować tyle miejsca na rzeczy osobiste. Łączna pojemność schowków rozsianych po aucie wynosi 20 l, przy czym tylko z przodu mamy duży podłużny schowek w tunelu środkowym, dużą półkę pod panelem klimatyzacji oraz węższą półkę ciągnącą się przez pół deski rozdzielczej.
Praktyczność zwiększają także akcesoria – nie zabrakło tu m.in. znanego z Dustera i Bigstera systemu YouClip, a moim faworytem jest akcesoryjna "wisząca" indukcyjna ładowarka z magnetycznym trzymaniem smartfona. Uchwyt mocowany jest do nakładki nasuwanej na ekran i podłączany kablem do gniazda USB-C. W przystępnym dla kierowcy otoczeniu drobny zgrzyt stanowi jedynie fotel, którego siedzisko jest zdecydowanie zbyt płaskie. Na listę pozytywnych zmian wpisuje się natomiast zauważalnie lepsza pozycja za kierownicą.
250 km na jednym ładowaniu? Wystarczy
Poprzedni Spring nie słynął z oszałamiającej dynamiki i nowy nie wyłamie się z tej "zasady". Nie ma zresztą potrzeby. Jedyną opcję napędową stanowi nowy, 80-konny silnik elektryczny napędzający przednie koła. Sprint do 100 km/h trwa co prawda "aż" 12 s, ale podczas startu spod świateł nikt na was trąbić nie będzie. Przy zachowaniu miejskich prędkości napęd jest bardzo żwawy i responsywny – osiągnięcie 50 km/h to kwestia 3,9 s.
Wystarczający na co dzień będzie także akumulator LFP o pojemności 27,5 kWh, który pozwoli przejechać na jednym ładowaniu do 250 km. Naprawdę więcej nie potrzeba – według danych zbieranych przez Dacię, właściciele poprzedniej generacji pokonywali średnio 34 km dziennie, co dla wielu oznaczałoby jedno ładowanie na tydzień. Co ważne: deklarowany zasięg nie jest oderwany od rzeczywistości. Podczas jazd po górzystych przedmieściach Lizbony bez większych starań osiągałem zużycie na poziomie 11–13 kWh/100 km. W mieście możliwe powinno być zejście nawet do okolic 10 kWh/100 km.
Lepiej jednak nie myśleć w Springu o dalszej trasie. Co prawda maksymalna moc ładowania może wynieść 50 kW (za dopłatą), a uzupełnienie energii od 15 do 80 proc. zajmie 28 min, ale z uwagi na brak rozbudowanego systemu chłodzącego akumulator przyjmie w ciągu dnia tylko dwa ładowania z maksymalną mocą. Jak już wspomniałem – ma to być samochód na dojazdy do pracy i codzienne sprawy. Wszelkie dodatki zwiększające jego wszechstronność niepotrzebnie podniosłyby końcową cenę.
Mimo swoiście budżetowego charakteru Spring dał się poznać jako zaskakująco dojrzały pod kątem jezdnym. Poprzednia generacja pozostawiała wiele do życzenia zarówno w kwestii komfortu, jak i prowadzenia. Druga odsłona czerpie pełnymi garściami z nowej platformy, dzięki której zwiększył się m.in. rozstaw kół, co zauważalnie poprawiło stabilność jazdy.
Większa sztywność zawieszenia ograniczyła natomiast ochocze przechyły nadwozia na zakrętach, a operowanie kierownicą przestało przypominać mieszanie nożem w rozgrzanym maśle. Nie oznacza to od razu, że Dacia zamieniła Springa w mały bolid, ale jazda nim w żadnym wypadku nie jest już męcząca. Do kompletu dołożono znacznie lepsze wygłuszenie kabiny.
Dużo nowości, ale czy Spring dalej będzie tani?
Od razu powiem, że ta nie została jeszcze ustalona dla polskiego rynku. Dacia zakłada jednak, że nowy Spring ma startować z poziomu poniżej 18 tys. euro, co daje niecałe 79 tys. zł. Schodząca z rynku generacja kosztuje obecnie co najmniej 73,5 tys. zł. Drobna podwyżka ceny jest więc nieunikniona, ale nowa generacja nie odskoczy cenowo poprzednikowi. Można wręcz powiedzieć, że będzie... tańsza.
Trzymając się obecnych zapowiedzi, ofertę nowego Springa otwierać będzie wersja Expression wyposażona m.in. w LED-owe reflektory, manualną klimatyzację czy elektrycznie sterowane lusterka boczne, czyli elementy, których na próżno szukać w obecnie podstawowym Essentialu.
Z kolei wersja Expression schodzącego modelu kosztuje obecnie od 81,5 tys. zł. Czyżbyśmy mieli więc do czynienia z obniżką? Cytując klasyka: czas pokaże. Pewne jest natomiast, że Dacia Spring wyraźnie dojrzała, znacząco zyskała na atrakcyjności, a przy tym, najprawdopodobniej, nie straci najważniejszego atutu w postaci niskiej ceny.