Toyota Corolla E100

Generacja
Toyota Corolla E100 Zobacz 5 zdjęć

W 1991 roku, nim jeszcze z rynku zniknęła Corolla VI, pojawiło się nowe auto o tej samej nazwie. Toyota Corolla VII była wytwarzana w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Japonii, RPA, na Filipinach, w Indonezji, Turcji, Australii, Nowej Zelandii, Tajlandii i Pakistanie. Zmniejszyła się liczba różnych nazw w zależności od kraju, w którym sprzedawano Corollę, ale i tak na niektórych rynkach zwana była ona Grand Corolla, Corolla Levin (coupé) czy Corolla Ceres.

Liczba różnych wersji nadwoziowych pozostała natomiast taka sama. Klient miał do wyboru 4-drzwiowego sedana, 5-drzwiowego liftbacka, 3-drzwiowego lub 5-drzwiowego hatchbacka, 5-drzwiowe kombi i 2-drzwiowe coupé.

W zależności od kontynentu, na którym oferowano Corollę, jej poszczególne odmiany nadwoziowe różniły się od siebie, jednak miały jedną wspólną cechę. Ich karoserie nie były już tak kanciaste jak w przypadku dwóch poprzednich generacji. Ponadto Toyota nieco zbliżyła do siebie prezencję poszczególnych typów nadwozi, a więc kombi nie przypominało już zupełnie innego modelu.

Ponownie dokonano postępu w kwestii niezawodności i jakości montażu. Był to ważny argument, który silnie przemawiał do klientów. Co prawda koszty naprawy Corolli były wysokie, ponieważ Toyota miała drogie części zamienne, ale samochody psuły się bardzo rzadko, więc nie było szczególnych powodów do narzekań.

Większa od poprzedniczki Corolla VII miała też przestronniejszą kabinę pasażerką. W sedanie czy liftbacku nawet rosłe osoby czuły się swobodnie. Jedynie w przypadku, gdy za kierownicą siadał wysoki kierowca, osobie siedzącej za nim mogło brakować miejsca na nogi. Największą różnicę poczuli pasażerowie hatchbacka z 3-drzwiowym nadwoziem, w którym zajęcie tylnej kanapy nie sprawiało już tyle problemów co w starszych wozach.

Wnętrze wyglądało świeżo i stylistycznie było dopasowane do nadwozia. Po raz kolejny Toyota zastosowała twarde materiały do obicia boczków drzwi czy deski rozdzielczej, ale były one dość wytrzymałe. Wszystkie elementy kabiny dobrze spasowano, co dawało gwarancję, że w środku nic nie będzie trzeszczeć ani skrzypieć.

Najmniej silników Toyota oferowała w biedniejszych rejonach Azji. Tam Corolla sprzedawana była z 1,3-litrowym motorem o mocy 72 KM i 1,6-litrowym o mocy 112 KM. Ta ostatnia jednostka w USA miała moc 100-105 KM, w Europie 113 KM, a w Japonii w wersjach z doładowaniem 158-168 KM.

Na naszym kontynencie pod maską były montowane dwa 1,3-litrowe silniki. Pierwszy z nich miał 72 KM mocy, a drugi – nowocześniejszy – 99 KM. Obie te jednostki oferowano też w Kraju Kwitnącej Wiśni. Tam nie było za to 1,4-litrowca dostępnego w Europie. Z kolei tylko w Japonii pod maskę wkładano 1,5-litrowy agregat o mocy 104 KM.

W Stanach Zjednoczonych poza silnikiem 1,6 l dostępny był tylko jeszcze 1,8-litrowy motor benzynowy o mocy 105-115 KM (w Europie miał on 118 KM).
Osoby oszczędne mogły kupić Corollę z dieslem o objętości skokowej 2,0 l i mocy 72-74 KM (tylko Europa i Japonia).

W Corolli VII ponownie (w zależności od jednostki napędowej) do wyboru były 3-biegowe i 4-biegowe automaty oraz 5-biegowa manualna skrzynia biegów (jako podstawowa), jednak po raz pierwszy w historii tego modelu pojawiła się też ręczna skrzynia o sześciu przełożeniach.

Produkcję wozu siódmej generacji zakończono w 1997 roku. Zastąpiło go auto oznaczone przez Toyotę jako E110.

4.12
Ocena na postawie 89 opinii Zobacz opinie
Oceń produkt Dodałeś już ocenę
Ogólne wrażenia:
Silnik:
Wnętrze:
Koszty użytkownia:

Szybkie fakty
MarkaToyota
ModelToyota Corolla
Produkcja od1991
Produkcja do2000

Wybrane wersje Toyota Corolla E100

Inne generacje Toyota Corolla

Inne modele Toyota

Oceny użytkowników (45)

Przejdź do strony: 1 2 3

Toyota Corolla E100: newsy, testy i recenzje

Autokult odc.2 - Poznań Motor Show, McLaren 600LT i używana Alfa 159

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie