Opel Astra F

Generacja
Opel Astra F Zobacz 6 zdjęć

Astra F pojawiła się po raz pierwszy w 1991 na salonie samochodowym we Frankfurcie nad Menem. Był to największy wówczas projekt Opla, przy którym zatrudniono aż 8000 inżynierów i projektantów.
Produkcja i montaż Astry odbywały się w wielu krajach. Były nimi: Niemcy, Belgia, PRA, Ukraina, Węgry, Polska, Wielka Brytania, Chiny oraz Indie. Oprócz podstawowej nazwy Astra sprzedawana była jako: Chevrolet Astra (Brazylia), Holden Astra (Australia), Opel Optima, Opel Kadett (RPA) i Vauxhall Astra (Wielka Brytania).

Początkowo auto dostępne było jako 3-drzwiowy oraz 5-drzwiowy hatchback, ale wkrótce dołączyło do niego 5-drzwiowe pojemne kombi, a w późniejszym czasie 4-drzwiowy sedan oraz 2-drzwiowy kabriolet.

Nadwozie samochodu było obłe, narysowane miękkimi liniami. Z przodu znajdowały się wąskie światła z pomarańczowymi kloszami kierunkowskazów (później wprowadzono białe). Z tyłu zamontowano wysoko unoszącą się klapę bagażnika. Karoseria prezentowała się bardzo nowocześnie i zdecydowanie odcinała się od przestarzałego Kadetta.

Mimo że w stosunku do swojego poprzednika Astra znacznie na zewnątrz nie urosła, to w środku oferowała znacznie więcej miejsca. Jak na tamte czasy przestrzeni na nogi i nad głowami było wystarczająco dużo, a powody do narzekań mogły mieć tylko bardzo wysokie osoby zasiadające z tyłu, gdy przedni fotel znajdował się w maksymalnym tylnym położeniu. Oczywiście do wersji 5-drzwiowej i sedana wsiadało się znacznie łatwiej niż do 3-drzwiowej. Siedzenia były duże i wygodne. Deska rozdzielcza była nowoczesna, a jej materiały stosunkowo dobrej jakości. Co ważne, zmontowano je też całkiem nieźle. Bagażnik miał średnie rozmiary w hatchbackach, a w sedanie, szczególnie w kombi, był bardzo duży jak na klasę pojazdu.

Zawieszenie zestrojono miękko, co podnosiło komfort, ale na tyle sztywno, że samochodem dało się szybko podróżować.

Początkowo Astra była słabo wyposażonym samochodem, jednak z upływem lat i walką z konkurencją Opel zwiększał liczbę standardowych elementów w tym wozie. W produkowanej od 1998 roku Astrze Classic standardem były na przykład dwie czołowe poduszki powietrzne. Oczywiście w Europie Zachodniej fabrycznie montowano też ABS, a w wyposażeniu dodatkowym znajdowały się klimatyzacja, immobiliser, elektrycznie sterowane szyby, elektrycznie sterowane i podgrzewane lusterka, podgrzewane przednie fotele czy komputer pokładowy.

W Astrze F instalowano wiele różnych silników benzynowych i wysokoprężnych. Od początku produkcji do czasu modernizacji dostępne były benzynowe motory, takie jak: 1.4i – 60 KM (do 1996 roku), 1.4Si – 82 KM (do 1996 roku), 1.6i – 71 KM (od 1993 do 1998 roku), 1.6i – 75 KM, 1.6Si – 101 KM (od 1993 do modernizacji), 1.8i – 90 KM, 1.8 GSi 16V – 125 KM (w wersji GSi), 2.0 GSi – 115 KM oraz 2.0 GSi – 150 KM (do 1996 roku). Poza nimi pod maską Opla instalowano diesle: 1.7 D – 57 KM (do 1992 roku), 1.7 D – 60 KM (od 1992 do modernizacji), 1.7 TDS – 82 KM (od 1993 do 1998 roku).

W 1994 roku Opel przeprowadził wszechstronny lifting Astry F. Obejmował on nadwozie, wnętrze i paletę jednostek napędowych. Zmieniono kierunkowskazy, klamki, kierownicę, wzory tapicerek, rodzaj materiałów we wnętrzu, poprawiono ochronę antykorozyjną i wyciszenie wnętrza. Pojawiły się następujące silniki, które zastąpiły w dużym stopniu te wymienione wcześniej: benzynowe: 1.4i – 60 KM spełniający Euro 2 (od 1996 roku), 1.4 16V – 90 KM spełniający Euro 2 (od 1996 roku), 1.6i – 75 KM spełniający Euro 2 (od 1996 roku), 1.6i 16V – 101 KM spełniający Euro 2 (od 1994 roku), 1.8i 16V – 116 KM spełniający Euro 2 (od 1994 roku) oraz 2.0i 16V – 136 KM (od 1995 roku); diesle: 1.7 TD – 68 KM.

Największą bolączką Astry F, podobnie wielu modeli Opla, była zbyt słaba ochrona antykorozyjna. Samochody rdzewiały szybko, gdy nie dbano o nie należycie. Pierwsze ślady rdzy pojawiały się na błotnikach i progach. Potem korozja atakowała układ wydechowy i często mocowania elementów zawieszenia. W ciągu lat produkcji Opel nieco poprawił ochronę przed rdzą, ale i tak był to najsłabszy punkt Astry. Drugim największym problemem było szybko zużywające się zawieszenie.
Do zalet samochodu należy zaliczyć trwałe silniki, komfort podróży, duże wnętrze i bagażnik oraz stosunek jakości auta do jego ceny.

O tym, że Astra F odniosła sukces, świadczy sprzedanie ogromnej liczby aut. W 1998 roku Opel zakończył produkcję tego wozu w Niemczech, zastępując go nowym, a linie montażowe przeniesiono do Polski, gdzie auto jako Astra Classic było wytwarzane jeszcze przez cztery lata.

3.70
Ocena na postawie 369 opinii Zobacz opinie
Oceń produkt Dodałeś już ocenę
Ogólne wrażenia:
Silnik:
Wnętrze:
Koszty użytkownia:

Szybkie fakty
MarkaOpel
ModelOpel Astra
Produkcja od1991
Produkcja do1994

Wybrane wersje Opel Astra F

Inne generacje Opel Astra

Inne modele Opel

Oceny użytkowników (323)

Przejdź do strony: 1 2 3 4 5 6 ... 17

Opel Astra F: newsy, testy i recenzje

Niebezpieczna jazda na zderzeku - Škoda Safety

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie