Jak Mazda, to tylko w czerwieni. Dopłata to 3200 zł

Jak Mazda, to tylko w czerwieni. Dopłata to 3200 zł (fot. Mateusz Lubczański)

Mazda 2 świetnie wygląda. To nie koniec jej zalet

Najnowsza generacja Mazdy 2 nie współdzieli już elementów z Fordem Fiestą, ale to właśnie auto spod niebieskiego owalu stanowi największego konkurenta modelu 2. Japończycy mają w zanadrzu prosty, oszczędny silnik i świetną jakość wykonania.

Ten artykuł ma 2 strony:

Mazda 2 1,5 l 90 KM — test, opinia

Zachwyty nad liftingiem Mazdy CX-3, kolejnym odświeżeniem modelu 6 i przepięknie wyglądającą nową Mazdą 3 sprawiły, że całkowicie zapomniałem o istnieniu małej, miejskiej 2. Auto rywalizuje w bardzo konkurencyjnym segmencie, w których nowości pokazywane są niemal codziennie. Mazda 2 nie jest szczególnie często spotykana na ulicach. A szkoda.

Nowa Mazda CX-3: radzi sobie bez AdBlue i filtra cząstek stałych

Wbrew obecnym ekotrendom, odświeżona bardziej technicznie niż wizualnie Mazda CX-3 dostała większego diesla działającego bez AdBlue i silnik benzynowy…

I nie chodzi wyłącznie o przyjemną dla oka stylistykę podkreślaną przez lakier Soul Red Crystal, który uwydatnia wszystkie zagięcia, przyjemnie mieni się w słońcu i sprawia, że Mazda 2 widoczna jest z daleka. Szkoda, że przy dokładniejszych oględzinach można dostrzec różniące się odcienie pomiędzy zderzakiem a błotnikiem – wykonane są z różnych materiałów, więc tym bardziej utrudnia to dobór odcienia lakieru. Auto wpisuje się w charakterystyczny dla Mazdy język stylistyczny i choć można odnieść wrażenie, że to mocno przeskalowany model 3 (już poprzedniej generacji), wszystko jest proporcjonalne i po prostu ładne.

Mazda 2

Muszę jeszcze dodać, że opcjonalne części wymieniane przez importera zrobiły na mnie wrażenie. Przy zaznaczeniu odpowiednich opcji, nieco kobieca Mazda 2 całkowicie zmienia swój charakter. Mamy do wyboru dokładki zderzaków, progów, spoiler dachowy, naklejki wyjęte z MX-5 czy końcowy, centralnie umieszczony tłumik Sebringa. Wygląda to wszystko przyjemnie, z pazurem i bez niepotrzebnej ostentacji.

Wyżej niż szerzej

Mazda jest zauważalnie wyższa niż nowsi przedstawiciele klasy B, a rozstaw osi to rynkowa średnia. Segment aut miejskich jednak rośnie, więc adekwatnie rosną i samochody w nim konkurujące. Wystarczy spojrzeć na nową Fiestę, która jest nieco dłuższa i szersza od japońskiego auta, ma też większy bagażnik (292 vs 280 l). Szersze jest też schodzące z rynku Renault Clio.

Mazda 2 - wnętrze

Zobacz również: Nowy Opel Zafira (2016) - test Autokult.pl - Samochód Miesiąca

Doskonale czuć to we wnętrzu, które z jednej strony można nazwać przytulnym, z drugiej – nieco ciasnym. Mając 180 cm wzrostu całkiem szybko znalazłem wygodną pozycję za kierownicą, niby wszystko było na swoim miejscu, ale chciałbym mieć nieco więcej przestrzeni wokół siebie. Nawet schowek na telefon, znajdujący się pod panelem klimatyzacji, nie mieścił na płasko flagowego modelu smartfona sprzed kilku lat. No i nie pogardziłbym podłokietnikiem. Z tyłu nie jest aż tak źle pod względem miejsca, jak mogłoby się wydawać – zająłem za sobą całkiem wygodną pozycję. Brakuje portu USB czy nawiewów, a złożone oparcia kanapy nie gwarantują płaskiej podłogi.

Wnętrze wysokiej klasy

Kabina potrafi jednak do siebie przekonać – oprócz rewelacyjnej pozycji za kółkiem, Mazda postawiła na oszczędny design i świetnej jakości materiały. Egzemplarz na zdjęciach wyposażony był w opcjonalny pakiet Pure White (1900 zł, tylko w topowej wersji), dzięki któremu wnętrze wypełnione było jasną, lecz sztuczną skórą. Podobać mogą się widoczne przeszycia. Da się zauważyć, że specjaliści z Mazdy zdają sobie sprawę, że kierownica to najczęściej dotykany element w aucie i byłoby dobrze, gdyby jej trzymanie było po prostu przyjemne.

Tym bardziej dziwi więc umieszczenie pokrętła od głośności na tunelu środkowym. Z tej pozycji, kontrolerem podejrzanie przypominającym mi starsze rozwiązania Audi, obsługujemy też system multimedialny. Ten jest prosty, czytelny i w miarę logiczny. Niestety, wystający (to dla wielu minus) ekran systemu nie jest dotykowy, co nieco zmniejsza użyteczność systemów pozwalających na wyświetlanie na nim smartfonowych aplikacji (Android Auto/Apple Car Play). Trzeba przez nie nawigować pokrętłem z tunelu środkowego.

Mazda 2

Na razie więc Mazda rysuje przed odbiorcą wizerunek auta może nie idealnego, ale nie pozostającego daleko za czołówką. Jest jeszcze kilka elementów, które mogą przeważyć szale zwycięstwa na jej korzyść. Do takich z pewnością należy jednostka napędowa. Pod maską znalazł się bowiem silnik czterocylindrowy, wolnossący i o całkiem sporej jak na tę klasę pojemności 1,5 l. Nie jest jednak konstrukcją starą – ma bezpośredni wtrysk, pali śmieszne ilości paliwa i spełnia wymagające normy spalin.

Wolnossące 4 cylindry

Jest jednak silnikiem wolnossącym, więc dynamiczniejsza jazda wiąże się z wykorzystywaniem pełnego zakresu prędkości obrotowych. Byłem bardzo pozytywnie zaskoczony spalaniem. W mieście udało mi się uzyskać zużycie na poziomie 5,6 l/100 km, które to na autostradzie wzrasta do 7 l/100 km i są to wyniki zdecydowanie lepsze niż podaje producent w ramach nowego cyklu pomiarowego WLTP. Na autostradzie, oprócz wyższego spalania, dokucza hałas powyżej 120 km/h. Do takiego miejskiego auta raczej zdecydowałbym się na manualną przekładnię – pracę automatu najlepiej można określić stwierdzeniem… "działa". Ogranicza sprint do setki z ok. 10 do 12 s w stosunku do ręcznej skrzyni. Automat nie wyróżnia się specjalnie na tle konkurencji, choć trzeba mu oddać to, że ma łopatki przy kierownicy i w trybie "sport" nie zmienia przełożenia w górę, nawet gdy naprawdę przegniemy z gazem.

1.5 litra i 90 koni mechanicznych.

No właśnie – sport. Jasne, nie chcę mówić tutaj o wybitnie ekstremalnym charakterze auta, ani po raz kolejny wyłuszczać filozofii Mazdy wskazującą na łączność jeźdźca z koniem. Nie da się jednak nie zauważyć, że pierwsze skrzypce gra w kabinie centralnie umieszczony obrotomierz, a cała konstrukcja jest przyjemnie zwarta. Reakcje na polecenia wydawane kierownicą po prostu sprawiają przyjemność (i to już nie jest kwestia materiałów).

Zawieszenie to klasyka gatunku w postaci kolumn MacPhersona i belki skrętnej z tyłu, co pozwala na obniżenie kosztów obsługi. Muszę jednak przyznać, że Mazda 2 jest nieco za twarda do miasta. Charakterystyka bawiła mnie przez pierwszy dzień, kiedy "wjeżdżałem się" w auto. Później, gdy trzeba było omijać studzienki i zgrabnie manewrować między wyrwami, twardość auta stała się irytująca. Wychodzi więc na to, że Mazda 2 prowadzi się bardzo dobrze, może nawet za dobrze w stosunku do warunków miejskich, w jakich zazwyczaj będzie się poruszać. Czasami jednak lepsze jest wrogiem dobrego i chyba wolałbym nieco bardziej leniwe podejście do "zawiasu".

Mazda 2 — ceny i konkurencja

Silnik o pojemności 1,5 i mocy 90 KM sprawdza się znakomicie w aucie ważącym ok. 1 tony. Taki pojazd wyniesie nas od 54 900 zł do 68 400 zł. Zaczynamy od manualnej klimatyzacji, radia z 4 głośnikami (nie mamy wtedy dużego ekranu na środku kabiny) czy materiałowej tapicerki. W topowej wersji można jeszcze zapłacić za pakiet z bezkluczykowym dostępem czy wyświetlaczem danych na szybce przed kierowcą (head-up display). Importer reklamuje raty kredytu od 460 do 620 zł (48 m-cy, wpłata własna 30 proc., rata balonowa 40 proc.).

Mazda 2

Wydaje się, że to sporo — zwłaszcza, że będąca dla mnie liderem klasy Fiesta w wydaniu Titanium z 3-cylindrowym silnikiem 1.0 Ecoboost 100 KM kosztuje 62 500 zł. Z drugiej jednak strony w wersji Vignale (promowanej jako ekskluzywna) Fiesta z trzema cylindrami wzniesie się na poziom 80 550 zł, a Mazda właśnie w takich klientów — szukających czegoś innego — celuje. Ceny utrzymują się na podobnym poziomie, co w przypadku dobrze wyposażonego Nissana Micry i są wyższe niż zamykających cenniki wersji Seata Ibizy czy Skody Fabii.

Moja opinia o Maździe 2

Mazda 2 prezentuje się całkiem przyjemnie dla oka, ma oszczędny silnik i dobrze wykonane wnętrze. Konkuruje jednak w segmencie B, gdzie dalej większą rolę gra cena niż wyróżnianie się na ulicy. Dlatego też, pomimo wszystkich składników na udane auto, nie jest zbyt popularnym widokiem na ulicach. Nie da się jednak ukryć, że osoby decydujące się na ten model, będą zadowolone z wyboru.

Ogólna ocena8z 10

Plusy:

  • Dalej świeży wygląd
  • Oszczędny silnik
  • Materiały w kabinie wysokiej jakości

Minusy:

  • Kabina nie poraża wielkością
  • Pomniejsze wpadki ergonomiczne
  • Cena wskazuje, że jest to wybór dla indywidualistów

Obserwuj nas na Instagramie:

Kontynuuj czytanie na kolejnych stronach:

Podziel się:

Przeczytaj także:

Także w kategorii Testy samochodów:

Pierwsza jazda Volkswagenem T-Cross: gdy funkcjonalność jest na pierwszym miejscu Seat Leon Cupra R ST: 300-konne kombi z napędem na 4 koła Hyundai Santa Fe 2.0 CRDi: koreańczyk po amerykańsku z europejskim silnikiem Citroën C5 Aircross, czyli SUV klasy komfort. Zgadzam się Test Hyundaia Elantry 1.6 MPI: prosty, tani i oszczędny. Ideał kompaktu Lexus UX: dojrzały SUV w rozmiarze mini BMW X2 20d xDrive: wygląda fantastycznie, ale brakuje mu charakteru Hyundai i20 Active 1.0 T-GDi: niezrozumiała wersja porządnego auta Test DS7 Crossback PureTech 225: stylowa propozycja dla szukających wygody Dacia Dokker Van 1.5 dCi 90: sprawdzasz cenę i zapominasz o konkurencji Nowy Peugeot 508: auto, którym mogę jechać na koniec świata Toyota Corolla Hybrid. Wielka zmiana w japońskim kompakcie Nowa Mazda 3 zagląda do klasy premium nie tylko ceną Lexus RC 300h po faceliftingu: tylko koni żal… BMW M850i xDrive: test gran turismo przyszłości Hyundai Tucson z systemem 48V Mild Hybrid: czy to w ogóle ma sens? Kia Ceed SW 1,4 T-GDi: kompetentna, lecz pozbawiona charakteru Nissan Micra N-Sport: usportowiony hatchback dla tych, którzy nie lubią szybko jeździć Lexus ES300h: sprawdzamy, czy limuzyna stworzona z myślą o USA ma sens w Europie Seat Ateca FR 2.0 TSI: najmocniejsza i najlepsza Mini Cooper SD po liftingu. Z dieslem pod maską spełni bardzo specyficzne potrzeby Volvo V60 Cross Country i V60 T8: pierwsza jazda nowymi wersjami szwedzkiego kombi Ford Fiesta Active 1.0 EcoBoost: udaje crossovera, ale to udawanie bardzo dobrze wychodzi Nissan Qashqai z bazowym silnikiem 1.3 l. To jednostka z Dustera i Klasy A

Popularne w tym tygodniu:

Test BMW M2 Competition. Takiego auta dawno nie było i długo, długo nie będzie Nowa Toyota Supra z bliska. Jeden z najważniejszych powrotów ostatnich lat Nowa Toyota Corolla Hathback Hybrid jest świetna, ale nie dla każdego Peugeot 508 zadomawia się na rynku. Sprawdzam, co warto do niego zamówić Kia Proceed 1.4 T-GDI: gran turismo za rozsądną cenę Rozkład emisji spalin hybrydy w trasie, czyli dlaczego Lexus RX450hL ma sens Nowy Mercedes GLS: naszpikowana gadżetami alternatywa dla limuzyny Test: Toyota Camry jest sensacyjnie oszczędna. Poza tym poprawna Volkswagen Passat po liftingu. Niemcy stawiają na komfort i technologię