Toyota Carina T190

Generacja
Toyota Carina T190 Zobacz 7 zdjęć

Następcą Cariny II było auto oznaczone jako E. Jej japońska wersja nosiła nazwę Corona i dostępna była na tamtym rynku do roku 2000. Carina E wyglądała dużo bardziej nowocześnie i okrągło od poprzedniczki. Nadwozie nowego samochodu stylistycznie odpowiadało światowemu trendowi, według którego atrakcyjny wóz musiał mieć obłe nadwozie.

Pojazd od początku produkcji sprzedawany był z nadwoziem sedan i jako 5-drzwiowy liftback. Rok od rozpoczęcia produkcji do palety nadwoziowej dołączyło 5-drzwiowe kombi. Tym samym Carina E miała taką ofertę pod względem wersji karoseryjnych jak jej poprzedniczka.

Jak starszy model, tak i nowa Carina dysponowała dużymi bagażnikami. W sedanie jego pojemność przekraczała 500 litrów, w liftbacku była niewiele mniejsza niż 500 l, a w kombi wynosiła aż 785 l.

Podobnie przestronne było wnętrze, w którym mogły wygodnie podróżować cztery osoby, a i jazda w pięcioosobowym składzie nie była szczególnie męcząca. Wygodę w podróży zawdzięczano nie tylko dostatecznej ilości miejsca na nogi i nad głowami, ale też dużym i wygodnym fotelom i tylnej kanapie.
Co prawda wnętrze wykończono nie najdroższymi materiałami, ale do poziomu ich montażu oraz montażu części z tworzyw sztucznych trudno było się przyczepić.

Carina E miała napęd przedni, a więc jednostka napędowa umiejscowiona była poprzecznie. Pod pokrywą instalowane było kilka różnych silników. W pierwszych latach produkcji podstawowy był 115-konny, 1,6-litrowy motor benzynowy, który po przystosowaniu do paliw gorszej jakości miał moc 107 KM. Tę samą moc miał zużywający benzynę niższej jakości 1,8-litrowiec. Największy z motorów o zapłonie iskrowym miał 2 litry objętości skokowej i moc 136 KM. Toyota oferowała też jednostkę wysokoprężną o objętości 2,0 l i mocy 74 KM. Na szczycie drabinki mocy znajdował się 2-litrowy benzynowiec instalowany w Carinie E GTi, który miał słuszną moc 156 KM.

W 1996 roku Toyota przeprowadziła modernizację Cariny E. Odświeżono nadwozie oraz wnętrze, powiększono listę wyposażenia samochodu oraz unowocześniono jednostki napędowe. Co ciekawe, najmniejszy silnik o objętości skokowej 1,6 l stracił kilkanaście koni mocy z powodu wprowadzenia norm ekologicznych. Od czasu liftingu osiągał on zaledwie 99 KM. Za to udało się wzmocnić do 86 KM wolnossącego diesla oraz 2-litrową jednostkę benzynową z wersji GTi, która od 1996 roku miała aż 175 KM mocy maksymalnej.

Poprawki objęły też zwiększenie ochrony w razie wypadku. Projektanci przemodelowali wnętrze drzwi i progi, zwiększając w ten sposób ich sztywność i podnosząc poziom bezpieczeństwa w przypadku kolizji bocznej. Na większości rynków standardem stała się czołowa poduszka powietrzna dla kierowcy, a na niektórych także dla pasażera. W opcji pozostawał system ABS, klimatyzacja, a w późniejszym czasie też boczne poduszki gazowe.

Od początku produkcji Toyota przykładała wielką wagę do jakości Cariny E i jej niezawodności. Każdy egzemplarz miał ocynkowane w pełni nadwozie, co uodporniało karoserię na rdzę. Ponadto non stop dokonywano drobnych poprawek w samochodzie.

Działania te miały odzwierciedlenie w niemieckich raportach niezawodności, które pozycjonowały Carinę E zawsze na czołowych miejscach.

W europejskich fabrykach wytwarzanie tego pojazdu zakończono w 1997 roku, a w innych krajach dostępna była nawet do roku 2000. Carina E została zastąpiona przez Toyotę Avensis, która w Japonii nadal nazywała się Corona.

4.98
Ocena na postawie 17 opinii
Oceń produkt Dodałeś już ocenę

Szybkie fakty
MarkaToyota
ModelToyota Carina
Produkcja od1992
Produkcja do1998

Wybrane wersje Toyota Carina T190

Inne generacje Toyota Carina

Inne modele Toyota

Toyota Carina T190: newsy, testy i recenzje

Opel Grandland X - test w wersji Grand

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie