Fiat Bravo 1 generacji

Generacja
Fiat Bravo 1 generacji Zobacz 3 zdjęcia

Bravo to model należący do segmentu aut kompaktowych, wytwarzany w latach 1995-2001 i od 2007 roku przez włoski koncern samochodowy Fiat.

Bravo pierwszej generacji było produkowane w latach 1995-2001 (wóz nadal powstaje w Turcji pod nazwą Tofas Bravo) i zastąpiło Fiata Tipo. W zakresie konstrukcji samochód był bliźniakiem modelu Brava. Auto miało dynamiczne 3-drzwiowe nadwozie. W 1996 roku Fiaty Bravo i Brava otrzymały nagrodę Samochodu Roku (Car Of The Year).

Charakterystycznymi elementami karoserii Bravo były wąskie światła przednie oraz duże światła tylne umieszczone na wystających tylnych błotnikach.

Bravo charakteryzowało się całkiem dobrą ochroną antykorozyjną. Nadwozie było w pełni ocynkowane, co zapobiegało pojawianiu się ognisk korozji. Obecnie te już leciwe samochody często są skorodowane w okolicach błotników i na progach. Pojawiają się też wykwity na pokrywie silnika. Jest to jednak zjawisko normalne po wielu latach eksploatacji.

Wnętrze Bravo mieściło pięć osób, przy czym zdecydowanie wygodniej podróżowały osoby na przednich fotelach. Siedzenia są dobrze wyprofilowane zarówno z przodu, jak i z tyłu, a siedziska nie za małe. Na tylnej kanapie osobom rosłym mogło brakować miejsca na nogi i nad głową. Utrudnione było też zajmowanie miejsc na tylnej kanapie.

Bravo miało średniej wielkości bagażnik (280 dm3), do którego dobry dostęp zapewniały unoszone do góry tylne drzwi.

Pewnym mankamentem przestrzeni pasażerskiej było niezbyt dobre wyciszenie, przez co do wnętrza dostawały się odgłosy powietrza przy szybszej jeździe oraz silników Diesla (charakterystyczny odgłos pracy).

Pod maską Fiata Bravo montowano aż siedem różnych silników w kilku konfiguracjach. Wśród nich dostępne były dwa motory spalające olej napędowy.

Najmniejsze urządzenie montowane pod maską Bravo to 16-zaworowy silnik o objętości skokowej 1,2 l i mocy 80 KM lub 82 KM. Nieco większa, 1,4-litrowa jednostka napędowa o 16 zaworach rozwijała moc 75 KM lub 80 KM.

Najpopularniejsze były silniki o objętości skokowej 1,6 l. Te motory miały moc 103 KM lub 90 KM (tylko na rynku niemieckim).

Z przodu Bravo mieściły się też motory o objętości skokowej 1,8 l i 2,0 l. Pierwszy z nich generował moc 113 KM, a drugi 147-154 KM. Ten ostatni motor instalowano w sportowej odmianie Fiata Bravo zwanej HGT.

Wadą tych silników jest ich niemałe zużycie paliwa, co odbija się na kosztach eksploatacji. Na pocieszenie pozostaje to, że szczególnie większe jednostki napędowe cieszą się nie najgorszą trwałością i dobrze pracują z układami LPG.

Znacznie ekonomiczniejsze są silniki Diesla, wszystkie o objętości skokowej 1,9 l. Najsłabszy z nich nie miał nawet doładowania, przez co jego moc wynosiła tylko 65 KM. Jeśli komuś nie przeszkadzają słabe osiągi Fiata uzbrojonego w ten motor, doceni niskie zużycie paliwa i trwałość tego motoru.

Drugi silnik Diesla miał już turbosprężarkę i w mocniejszych wersjach wyposażony był w bezpośredni wtrysk paliwa. Najniższy pod względem mocy motor z doładowaniem rozwijał 75 KM (wyposażono go w tzw. soft turbo). Zdecydowanie mocniejsza wersja z normalnym turbodoładowaniem generowała moc 101 KM, a odmiana z bezpośrednim wtryskiem paliwa 100-105 KM.

Mimo że Fiat Bravo sprzedawał się nieco gorzej niż Brava, cieszył się sporym wzięciem. Obecnie na rynku jest dość duży wybór tych aut. Najrzadziej można spotkać wersję HGT. Niestety, wiele z tych samochodów ma nieudokumentowaną historię, a spora ich część brała udział w większych i mniejszych kolizjach drogowych.

W 2001 roku Fiat Bravo został zastąpiony przez udany, choć niedoceniany (i dość drogi) model Stilo.

4.57
Ocena na postawie 16 opinii
Oceń produkt Dodałeś już ocenę

Szybkie fakty
MarkaFiat
ModelFiat Bravo
Produkcja od1995
Produkcja do2001

Wybrane wersje Fiat Bravo 1 generacji

Inne generacje Fiat Bravo

Inne modele Fiat

Fiat Bravo 1 generacji: newsy, testy i recenzje

Niebezpieczna jazda na zderzeku - Škoda Safety

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie