GAZ M-20 Pobeda

Model
GAZ M-20 Pobeda Zobacz 2 zdjęcia

GAZ M-20 Pobeda był osobowym samochodem, który produkowany był w Związku Radzieckim przez przedsiębiorstwo GAZ w latach 1946 – 1958 oraz w Polsce w okresie 1951 – 1973. Oryginalnie pojazd nazwano skrótem M-20, co pochodziło od Molotovets (fabryki GAZ nazwanej na cześć Vyacheslava Molotova). Podczas debiutu auto na rynku zastąpiło wysłużony model GAZ-M1, a ono samo wyparte zostało z oferty producenta przez Volgę GAZ-21.

GAZ M-20 Pobeda – historia

Pierwsze projekty prototypów GAZ M-20 Pobeda wykonali inżynierowie: Valentin Brodski (1938 r.) i Władimir Aryamow (1940 r.), który dzięki temu ujawnił wciąż rosnącą tendencję do racjonalnego projektowania pojazdów w ówczesnym Związku Radzieckim. W ten sposób zaprojektowany przez Aryamowa 2-drzwiowy coupe GAZ-11-80 bardzo przypominał późniejszy model GAZ M-20 Pobeda szczególnie pod względem konstrukcji nadwozia będąc niemal identycznym. Sytuacja uległa zmianie w 1941 roku, kiedy działania wojenne opóźniły rozwój auta, na rzecz produkcji pojazdów wojskowych. Z tego względu dopiero po zakończeniu wojny wrócono do projektu GAZ M-20 Pobeda, który nadzorował inżynier Andriej A. Liphart. Samochód w pierwszej wersji miał zostać nazwany ''Rodina'' (''ojczyzna''), jednak nazwa ''Pobeda'' czyli ''zwycięstwo'' bardziej spodobała się Józefowi Stalinowi. Prace ostatecznie ruszyły w 1943 roku, kiedy zwycięstwo Związku było coraz bliżej i można było skupić się wyłącznie na produkcji pojazdów cywilnych. W tym momencie projekt nadwozia wykonany został przez Veniamina Samoiłowa, przez co GAZ M-20 Pobeda posiadał wyjątkowy design oparty o połączeniu zawieszenia z nadwoziem poprzez boczne płyty, co stało się znacznie wcześniej niż na Zachodzie. W ten sposób pierwszy prototyp GAZ M-20 Pobeda zaprezentowany został 6 listopada 1944 roku (rocznica rewolucji październikowej), a linię produkcyjną pierwszy egzemplarz auta opuścił 21 czerwca 1946 roku. Pojazd wyróżniał się także posiadaniem kierunkowskazów, dwoma wycieraczkami przedniej szyby oraz czterokołowymi hamulcami hydraulicznymi, elektrycznym grzejnikiem i radiem AM. Dzięki temu GAZ M-20 Pobeda stał się symbolem radzieckiej motoryzacji, przez co do dzisiaj ceniony jest szczególnie przez kolekcjonerów.

GAZ M-20 Pobeda – design i rozwój

w trakcie projektowania GAZ M-20 Pobeda inżynierowie musieli wybierać pomiędzy jednostkami z pojemnością na poziomie 2.7 i 2.1 litrów i mocą na poziomie 62 KM i 50 KM. Ostatecznie ze względu na wolę Stalina zdecydowano się na tą ostatnią, którą wykorzystano również w produkcji lekkiego karabinu ASU-57. W ten sposób produkcja rozpoczęta została w 1946 roku czyli tylko rok po zakończeniu wojny światowej, co okazało się trudne ze względu na zniszczenia wywołane wojną. Z tego względu do końca 1946 roku ukończone ręcznie zostały zaledwie 23 pojazdy, a prawdziwie seryjna produkcja ruszyła dopiero w 1948 roku, jednak Związek Radziecki nie był w stanie wytwarzać stalowych blach wystarczająco dużych, aby całkowicie pokryć podwozie, dlatego elementy te są ze sobą spawane, co prowadziło do licznych wycieków zwiększenia masy pojazdu o ok. 20 kg. Co więcej, jakość stali nie była zadowalająca, dlatego podczas produkcji odrzucono aż niemal 60% wytworzonego materiału. Spowodowało to zatrzymanie prac i zwolnienie ówczesnego dyrektora, a rząd wystosował specjalne postanowienie, zgodnie z którym jakość GAZ M-20 Pobeda miała zostać znacząco podniesiona. Aby to osiągnąć, wszystkie elementy poddane zostały szczegółowym badaniom w laboratorium oraz na drodze. Wzięto pod uwagę również wiele indywidualnych opinii użytkowników. Dzięki temu, po reorganizacji i wyciągnięciu wniosków GAZ wprowadził ok. 346 ulepszeń, a GAZ M-20 Pobeda został przywrócony do seryjnej produkcji. W stosunku do wcześniejszej wersji charakteryzował się gaźnikiem, zmienionym przełożeniem końcowym, wzmocnionymi tylnymi sprężynami oraz ulepszoną gałką i możliwością jazdy na wysokim poziomie paliwa oktanowego, które było typowe dla ZSRR. Oprócz tego odświeżony GAZ M-20 Pobeda posiadał siedzenie obniżone o 5 cm, dzięki czemu oficerowie wojskowi jadący pojazdem nie zahaczali o dach czapką. Zwiększono również osiągi, dzięki czemu GAZ M-20 Pobeda osiągała prędkość maksymalną w wysokości 50 km/h w ok. 12 sekund. Ponadto nowy GAZ M-20 Pobeda wprowadzono na stałe do produkcji 1 listopada 1949 roku, a w 1952 roku udoskonalono przepływ powietrza w silniku, co przełożyło się na zwiększenie mocy do 55 KM, dodano również nową tapicerkę, kierownicę oraz radioodtwarzacz.

GAZ M-20 Pobeda – dane techniczne

GAZ M-20 Pobeda w ostatniej wersji wykorzystywał do napędu 2.1 litrowy silnik M-20 L4, który obsługiwała 5-biegowa manualna przekładnia, co pozwalało mu na osiągnięcie prędkości maksymalnej w wysokości 105 km/h.

GAZ M-20 Pobeda – export

GAZ M-20 Pobeda z sukcesami exportowany był do Związku Radzieckiego na licencji polskiego FSO (z fabryką w Warszawie). Ponadto po pozytywnych opiniach użytkowników GAZ M-20 Pobeda dostępny był również w Pyongyang (Północna Korea).

GAZ M-20 Pobeda – wymiary

GAZ M-20 Pobeda posiadał przedłużoną konstrukcję nadwozia, której długość wynosiła 2700 mm, a szerokość 1695 mm, przy wysokości 1590 mm. Co więcej, osie rozstawione zostały na odległość 2700 mm, a masa całkowita pojazdu wyniosła 1460 kg biorąc pod uwagę również zbiornik paliwa o pojemności 60 litrów.

4.80
Ocena na postawie 30 opinii
Oceń produkt Dodałeś już ocenę

Szybkie fakty
MarkaGAZ
TypSamochód osobowy
SegmentD

Generacje GAZ M-20 Pobeda

Inne modele GAZ

D - Inne modele

GAZ M-20 Pobeda: newsy, testy i recenzje

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie