FSO Syrena

Model
FSO Syrena Zobacz 2 zdjęcia

Syrena to pierwszy całkowicie polski powojenny samochód. O podjęciu projektu i wdrożeniu go później do produkcji zadecydowały władze Ludowej Polski już w 1953 roku. Z założenia Syrena miała być tanim w produkcji, popularnym (a więc dostępnym dla każdego) samochodem osobowym.

Projektanci mieli też za zadanie wykorzystać jak najwięcej podzespołów z Warszawy M20, jednak do napędu nowego samochodu miał posłużyć znacznie mniejszy i ekonomiczniejszy silnik dwusuwowy.

Prace rozpoczęły się w sierpniu 1953 roku, a pierwszy przedprototyp był gotowy ostatniego dnia grudnia tego samego roku. Następnie wykonano kolejne dwa przedprototypy. Każdy z nich różnił się od pozostałych. Na przykład w pierwszym aucie konstruktorzy wykorzystali drewniany szkielet dachu i poszycie z płyt pilśniowych.

Pierwszym zainstalowanym pod maską Syreny silnikiem był dwusuwowy 2-cylindrowiec przekonstruowany z motopompy. Motor S-14 miał objętość skokową niespełna 0,7 l i osiągał moc 22 KM. Przez kolejne dwa lata, do wiosny 1955 roku, w FSO przygotowano 5 prototypów, w których dokonano szeregu poprawek. Obejmowały one na przykład zastąpienie drewnianego szkieletu dachu metalowym, wyeliminowanie płyt pilśniowych do obudowania nadwozia czy wymianę silnika na nieco większy – też 0,7-litrowy – o mocy 26 KM.

Produkcja samochodu o nazwie Syrena 100 ruszyła w 1957 roku. Była ona ulepszoną wersją ostatniego prototypu. Usprawniono między innymi jednostkę napędową S-15, która miała wtedy 27 KM mocy maksymalnej. Z silnikiem sprzęgnięto 4-biegową, manualną skrzynię biegów bez synchronizatorów. Napęd przenoszony był na przednie koła.

Projektanci zdawali sobie sprawę z wielu niedostatków Syreny 100, jednak z powodu ograniczonych funduszy poprawki mogli wprowadzać etapami. Pierwszy zmodernizowany model Syreny (o nazwie już 101) wyprodukowano w 1960 roku.

Najważniejsze zmiany to wprowadzenie nowej pompy paliwa oraz nowocześniejszych amortyzatorów teleskopowych z przodu, wstawienie mniejszych, ale szerszych kół, dzięki czemu samochód lepiej trzymał się drogi. Przy okazji waga nowej Syreny spadła w stosunku do poprzedniczki o 20 kg.

Kolejna większa modernizacja przyszła z rokiem 1962, kiedy do produkcji weszła Syrena 102. Ta od 101 różniła się przede wszystkim modyfikacjami nadwozia. Najważniejsze z nich to skrócenie drzwi, zmiana przedniej atrapy, wprowadzenie listwy ozdobnej biegnącej przez całe nadwozie, montaż tylnych lamp zespolonych i zmiana kształtu pokrywy bagażnika. We wnętrzu pojawiły się odchylane przednie fotele, a w bagażniku zmieniono ustawienie koła zapasowego, dzięki czemu powiększyła się przestrzeń bagażowa.

Powstało także około 150 sztuk modelu 102 S. Ten samochód od zwykłej 102 odróżniał się jednostką napędową zapożyczoną z Wartburga. Cechowała się ona objętością skokową 1,0 l i mocą aż 42 KM. Do tego 4-biegowa skrzynia miała zsynchronizowane biegi 2., 3. i 4. Maksymalna prędkość Syreny 102 S wynosiła 125 km/h.

Wersja 103 była kolejnym większym krokiem w historii modernizacji Syren. Nowe auto wyróżniało się silnikiem S-150, który charakteryzował się mocą 30 KM, co gwarantowało prędkość 105 km/h. Motor od poprzednika różnił się m.in. układem wydechowym, innymi kątami otwarcia zaworów oraz większym stopniem sprężania.

Już podczas produkcji w 1963 roku przeniesiono zbiornik paliwa za tylną kanapę (poprzednio znajdował się on pod maską). Pojedynczy amortyzator ramieniowy na tylnej osi zastąpiono dwoma teleskopowymi. Wprowadzono też nowe pasy: przedni i tylny. Zmieniono proces produkcji nadwozia, dzięki czemu stało się ono sztywniejsze, i zastosowano nową technologię lakierniczą, co zwiększyło odporność wozu na korozję. W 1965 roku pojawiła się nagrzewnica z elektryczną dmuchawą. Wyprodukowano też niespełna 400 egzemplarzy Syreny 103 S z takim samym silnikiem jak w 102 S.

Lata 1966-1972 były ostatnimi, w czasie których FSO zajmowało się produkcją Syren. W 1966 roku wprowadzono model 104, w którym dokonano wielu modyfikacji w porównaniu ze starszą wersją. Wśród nich była nowa jednostka napędowa S-31. Był to ponownie dwusuwowy silnik, ale składający się z trzech cylindrów o łącznej objętości skokowej 0,85 l. Motor osiągał moc 40 KM i moment obrotowy 80 Nm. Cechował się też wyższą kulturą pracy niż S-150 i S-15.

Z S-31 połączono 4-biegową, w pełni zsynchronizowaną skrzynię biegów o 4 przełożeniach. To znacznie ułatwiało prowadzenie samochodu. Z drobniejszych nowości warto wymienić nowe przednie reflektory i tylne światła oraz kierunkowskazy, a także małe zmiany usytuowania przycisków i cięgien we wnętrzu.

W 1972 roku FSO wprowadziło do produkcji model 105, ale wytworzyło go zaledwie w nieco ponad 3000 egzemplarzy. Szczegółowy opis Syreny 105 znajduje się pod marką FSM.

W latach 1957-1972 Fabryka Samochodów Osobowych wyprodukowała łącznie 172 142 Syreny, wśród których najwięcej było modelu 104 (ponad 113 tys.).

4.31
Ocena na postawie 39 opinii
Oceń produkt Dodałeś już ocenę

Szybkie fakty
MarkaFSO
TypSamochód osobowy
SegmentB/C

Inne modele FSO

B/C - Inne modele

FSO Syrena: newsy, testy i recenzje

Dlaczego wymiana opon to konieczność?

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie