Słynne kaski słynnych kierowców Formuły 1 

Sir Jackie Stewart startował w Formule 1 w latach 1965-1973. Trzykrotnie sięgał po mistrzostwo, w latach 1969, 1971 i 1973.

Wystartował w 99. Grand Prix. Nie wziął udział w ostatnim wyścigu sezonu 1973 (Grand Prix USA) po tym, jak w kwalifikacjach zginął jego kolega z zespołu Tyrrell François Cevert.

Stewart pierwsze Grand Prix wygrał już w debiutanckim sezonie. W sumie zwyciężył w 27. wyścigach Formuły 1. Rekord ten utrzymywał się przez 14 lat, dopóki w 1987 r. nie pobił go Alain Prost.

Jackie Stewart był zwany "latającym Szkotem". Na jego kasku widniał wzór tartanu królewskiego rodu Stuartów.

Szkocka krata zdobiła również bolidy Stewart Grand Prix, zespołu Jackiego i jego syna Paula. Team startował w latach 1997-1999 odnotowując jedno zwycięstwo. Później został wykupiony przez Forda i przekształcony w Jaguar Racing.

Warto wspomnieć, że Stewart był wielkim orędownikiem poprawy bezpieczeństwa w Formule 1. M.in. dzięki jego staraniom stosowanie pasów i kasków zasłaniających całą głowę stało się obowiązkowe.

James Hunt został mistrzem Formuły 1 w 1976 r. Jego walka o tytuł z Nikim Laudą została przedstawiona w filmie "Rush" ("Wyścig").

Po zakończeniu sportowej kariery (w 1979 r.) był m.in. komentatorem wyścigów. Szkolił też kierowców, których pod swoje skrzydła wzięła marka Marlboro, w tym Mikę Häkkinena.

Hunt był postacią barwną i czerpiącą z życia pełnymi garściami. Zmarł na atak serca w wieku 45 lat. Uznawany był za egocentryka. Na czarnym kasku, który nosił widniało jego nazwisko. Znajdowały się na nim też trzy paski w kolorach czerwonym, niebieskim i żółtym, czyli barwach Wellington College, do którego Hunt uczęszczał.

Kimi Räikkönen dwukrotnie oddawał hołd brytyjskiemu kierowcy w Grand Prix Monaco. W 2012 r. założył kopię kasku Hunta, a rok później ozdobił hełm nazwiskiem Brytyjczyka i napisem "1976 World Champion".

Ayrton Senna przez wielu jest uznawany za najlepszego kierowcę formuły w historii. Trzykrotnie sięgał po tytuł mistrza (lata 1988, 1990 i 1991). Wygrał 41 wyścigów i zdobył 65 pole position.

Ustanowił szereg rekordów. Do dziś nikt nie pobił jego osiągnięć w kategoriach: najwięcej wyścigów cały czas na pozycji lidera (19), najwięcej pole position zdobytych w jednym Grand Prix (8, GP San Marino), najwięcej pole position z rzędu (8), najwięcej nieprzerwanych startów z pierwszej linii (24).

Za projekt malowania hełmu Senny odpowiadał Sid Mosca, z którego usług korzystali też Emerson Fittipaldi i Nelson Piquet. Kolory miały nie tylko nawiązywać do flagi Brazylii. Żółty miał symbolizować młodość, a zielony i niebieski ruch i agresję. Czasem niebieski pasek był zastępowany czarnym.

Proces w sprawie śmierci Senny trwał ponad dekadę. Kask, którym miał na sobie w chwili śmierci został zwrócony do firmy Bell, która go wyprodukowała, dopiero w 2002 r. Na życzenie rodziny został zniszczony.

Podobny kask do Senny nosi jego siostrzeniec Bruno, również kierowca wyścigowy. Przez lata nakrycie głowy Lewisa Hamiltona przypominało to Senny. Kask z charakterystycznym malowaniem zakładali także m.in. Rubens Barrichello i Michael Schumacher, aby uczcić pamięć brazylijskiego mistrza.

Graham Hill to jedyny kierowca, który sięgnął po tzw. potrójną koronę motorsportu. Wygrał Grand Prix Monaco, Indianapolis 500 oraz 24-godzinny wyścig Le Mans.

Graham dwukrotnie wygrywał mistrzostwo Formuły 1, w latach 1962 i 1968. Zwyciężył w 14. Grand Prix, a 13 razy sięgał po pole position.

Zginął w 1975 r. Pilotowany przez niego samolot rozbił się w pobliżu pola golfowego Arkley na północ od Londynu. Podróżowało z nim pięciu członków jego zespołu. Wszyscy ponieśli śmierć.

Damon Hill, syn Grahama, także został mistrzem świata. Po tytuł sięgnął w 1996 r. Jego kariera w Formule 1 trwała w latach 1992-1999. W tym okresie wygrał 22 wyścigi.

Damon przejął malowanie kasku od swojego ojca. Graham z kolei skopiował charakterystyczny wzór z czapeczki London Rowing Club, klubu wioślarskiego, do którego należał w latach 50. Ciemny kask z paskami nosił również Josh Hill, syn Damona, który w wieku 22 lat zakończył karierę kierowcy wyścigowego.

Jacques Villeneuve startował w Formule 1 w latach 1996-2006. Został mistrzem świata w 1997 r. Wcześniej zdobył tytuł w serii CART.

Po tym, jak w zespole BMW Sauber został zastąpiony przez Roberta Kubicę, Villeneuve startował w Le Mans (zajął 2. miejsce w 2008 r.), a następnie NASCAR.

Jacques Villeneuve zaprojektował kask samodzielnie. Twierdzi, że kolorowe paski układające się w literę "V" to nie nawiązanie do nazwiska, a przypadek. Wg niektórych źródeł kask ma przypominać koszulę, którą nosiła mama Jacquesa.

David Coulthard startował w Formule 1 bardzo długo, od 1994 do 2008 r. Wygrał w swojej karierze 13 Grand Prix, 62 razy stawał na podium, 12 razy wygrywał kwalifikacje. Nigdy nie sięgnął po tytuł.

Raz był wicemistrzem (2001 r.). Czterokrotnie kończył sezon na pozycji nr 3. Po zakończeniu kariery w Formule 1 został komentatorem. W latach 2010-2012 bez większych sukcesów startował w DTM.

Jak na Szkota przystało, Coulthard umieścił na swoim kasku krzyż św. Andrzeja z flagi swojego kraju. Na Grand Prix Japonii w 2007 r. zmienił malowanie, aby uczcić Colina McRae. Na kasku widniały dwa krzyże.

Nelson Piquet to trzykrotny mistrz Formuły 1 (lata 1981, 1983, 1987). Wygrał 23 wyścigi, 24 razy był najlepszy w kwalifikacjach. W F1 występował w latach 1978-1991. Na koncie miał też starty w Le Mans i Indy 500.

Nelson to syn polityka Estácio Gonçalves Souto Maiora. Ojciec chciał, aby Nelson został zawodowym tenisistą. Brazylijczyk rozpoczął treningi w wieku 11. Uznawany był za zdolnego zawodnika, jednak uważał tenis za zbyt mało ekscytujący.

W tajemnicy przed ojcem w wieku 14 lat zaczął jeździć kartami. W zawodach używał pseudonimu Piket, zniekształconej formy panieńskiego nazwiska swojej matki.

Kask Piqueta nawiązywał do piłeczki tenisowej. W czasach startów w sponsorowanym przez Camela Lotusie kask był częściowo żółty.

Nelson Piquet Junior korzysta z kasku stylizowany na ojcowski. Syn mistrz startuje w Formule E.