Przejazd kolejowo-drogowy: co musi o nim wiedzieć kierowca?

Zgodnie z policyjnymi danymi w 2016 roku w Polsce miały miejsce 73 wypadki na przejazdach kolejowo-drogowych. W skali wszystkich zdarzeń, do jakich doszło w ubiegłym roku, to stosunkowo niewiele. Wypadki na przejazdach kolejowych są jednak szczególnie tragiczne.

Choć w przywołanym roku 2016 stanowiły one tylko 0,2 proc. zdarzeń drogowych, to zginęło w nich aż 0,9 proc. wszystkich ofiar. Przejazdy kolejowo-drogowe szczególnie niebezpieczne są latem, gdy wielu zmotoryzowanych pojawia się w nowych, nieznanych sobie miejscach, w drodze na wymarzony urlop czy wracając do domu. Z jakimi przejazdami spotykamy się na drogach i jak należy się na nich zachować?

Rozporządzenie ministra transportu z 1996 r. wyróżnia pięć kategorii publicznych przejazdów kolejowo-drogowych:

• typu A – przejazd z rogatkami lub bez nich, na którym ruch kierowany jest sygnałami nadawanymi przez pracowników kolejowych;
• typu B – przejazd z samoczynną sygnalizacją świetlną lub półrogatkami;
• typu C – przejazd z samoczynną sygnalizacją świetlną lub uruchamiany przez pracowników kolei;
• typu D – przejazd bez rogatek, półrogatek czy samoczynnej sygnalizacji świetlnej.

Obecnie przejazdy kategorii A stanowią około 20 proc. wszystkich, kategorii B około 10 proc., kategorii C około 12 proc., a kategorii D około 55 proc. Resztę stanowią przejazdy niepubliczne.

Przejazdy kolejowo-drogowe typu A i B poprzedzone są znakiem A-9 (przejazd kolejowy z zaporami), czyli żółtym trójkątem z symbolem płotu. Przed przejazdami typu C i D stosuje się znak A-10 (przejazd kolejowy bez zapór), czyli żółty trójkąt z symbolem lokomotywy.

Dodatkowo przejazdy typu C i D poprzedza krzyż św. Andrzeja. Jeśli czerwono-białemu znakowi "X" towarzyszy dolna belka w kształcie odwróconego "V", mamy do czynienia z przejazdem wielotorowym.

O odległości od przejazdu kolejowo-drogowego informują nas biało-czerwone słupki G-1. Pierwszy z nich ma trzy paski, drugi dwa, a ostatni, znajdujący się najbliżej torów, jeden pasek. Odległość umieszczenia słupków od torowiska zależy od prędkości, z jaką można poruszać się po danej drodze.

Jeśli po drodze można jechać z prędkością większą niż 60 km/h, pierwszy słupek znajduje się 150-300 metrów od torów, drugi 100-200 m, a trzeci 50-100 m. Jeśli po drodze można jeździć z prędkością niższą od 60 km/h, będzie to odpowiednio: 50-100 m, 35-75 m oraz 20-35 m.

Jeżeli przed przejazdem umieszczony jest znak „stop”, należy zatrzymać się i ruszyć dopiero wtedy, gdy mamy pewność, że nie zbliża się pociąg.

Wśród najczęstszych wykroczeń popełnianych przez kierowców na przejazdach kolejowo-drogowych policja wymienia:

• naruszenie zakazu objeżdżania opuszczonych zapór lub półzapór oraz wjeżdżanie na przejazd, jeżeli opuszczanie ich zostało rozpoczęte lub podnoszenie nie zostało zakończone,
• zatrzymanie pojazdu na przejeździe kolejowym oraz w odległości mniejszej niż 10 m od przejazdu,
• wjeżdżanie na przejazd, jeżeli po drugiej stronie przejazdu nie ma miejsca do kontynuowania jazdy,
• wyprzedzanie pojazdu na przejeździe kolejowym i bezpośrednio przed nim,
• omijanie pojazdu oczekującego na otwarcie ruchu przed przejazd, jeżeli wymagałoby to wjechania na część jezdni przeznaczoną dla przeciwnego kierunku ruchu,
• niestosowanie się do znaków i sygnałów drogowych (w tym \stop\
• \sygnał czerwony pulsujący).

Błąd czy brawura na przejeździe kolejowym mogą skończyć się tragicznie. Pamiętajmy o tym, że samochód jadący 100 km/h hamuje na odcinku 40 m. Poruszający się z podobną prędkością pociąg do zatrzymania potrzebuje kilometra.