Nowoczesna Isabella, czyli krótka historia Borgwarda [geneza motoryzacji]

W roku 1930 Carl F. Borgward, przedsiębiorca o sporej renomie w branży motoryzacyjnej, przejął zakłady Hansa-Lloyd Automobilwerke, a wcześniej stał się właścicielem marki Goliath. Pierwszym autem wyprodukowanym po przejęciu zakładów był model Goliath Pionier, samochód trzykołowy, który cieszył się niezwykłą popularnością.

Borgward od dawna był świadom potrzeby inwestycji w małe samochody. Dlatego tak mocno lobbował na rzecz Pioniera. Auto pokazano po raz pierwszy na targach berlińskich w 1931 roku. Drewniana karoseria tego prostego, dwumiejscowego pojazdu została pokryta sztuczną skórą. Napędzał go jednocylindrowy dwusuw o pojemności 0,2 litra i mocy 5,5 KM.

Sukces tego autka umożliwił produkcję coraz większych samochodów. Pod szyldem Hansy powstał model 1700, a pod nazwą Borgward spore sukcesy święcił model 2300. W roku 1936 Borgward rozpoczął produkcję luksusowych samochodów. Pierwszym z nich była Hansa 3500 Privat. Auto wyposażono w sześciocylindrowy silnik rzędowy o pojemności 3,5 litra o mocy 90 KM.

Dwa lata później powstała nowa fabryka Borgwarda w Sebaldsbrueck. Była to najnowocześniejsza fabryka w Niemczech. W 1939 roku nazwa Hansa została zastąpiona znakiem Borgward i od tej pory z fabryki wyjeżdżały samochody tylko pod tym szyldem. Rozwój firmy zatrzymał wybuch II wojny światowej, podczas której musiała wypełniać zlecenia niemieckiej armii, produkując lekkie, opancerzone samochody dostawcze. Pod koniec wojny Carl F. Borgward dostał się do alianckiej niewoli. Do pracy wrócił na początku lat pięćdziesiątych.

W 1954 roku rozpoczęto prace nad jednym z najsłynniejszych samochodów marki. Borgward Isabella wyjechał z fabryki w 1954 roku i został uznany za najnowocześniejszy niemiecki samochód. Isabella wyposażona była w 4-cylindrowy silnik OHV o pojemności 1,5 litra. Motor ten rozwijał moc 60 KM. W skrzyni biegów, głowicach cylindrów i wielu innych częściach użyto stopów aluminium.

Trzy lata po premierze pojawiła się wersja coupe. Napędzał ją silnik o pojemności 1,5 litra i mocy 75 KM. Podobnie jak w przypadku limuzyny zastosowano karoserię samonośną, wzmocnioną dodatkowymi profilami. Dużym atutem było bardzo bogate wyposażenie podstawowe. Auto miało w standardzie m.in. wskaźnik temperatury płynu chłodniczego, niespotykany w tamtych czasach.

Koniec firmy nastąpił w latach sześćdziesiątych. W roku 1961 na żądanie kredytodawców koncern został postawiony w stan upadłości. Niektórzy mówią, że był to spisek BMW, które chciało pozbyć się groźnej konkurencji. Pracę straciło około 20 tysięcy zatrudnionych. Carl Borgward zmarł na atak serca 28 lipca 1963 roku. Fabrykę za grosze odkupił Mercedes. Linie produkcyjne Isabelli zostały sprzedane do Meksyku. Powstawała tam do końca roku 1970.