Doktor, który zbudował Opla [geneza motoryzacji]

Podwaliny pod przedsiębiorstwo, które działa dziś na całym świecie, położył Adam Opel. W 1862 roku własnoręcznie zbudował swoją pierwszą maszynę do szycia. To właśnie na tym miał zamiar zbudować imperium i zdobyć fortunę.  Od 1884 roku Opel rozpoczyna prace nad rowerami i już dwa lata później fabrykę w rodzinnym mieście Opla, Russelsheim, opuszcza pierwszy rower. Po śmierci Adama Opla w 1895 roku firmą zajęli się jego synowie  – Fritz oraz Wilhelm. Panowie byli zwolennikami najnowszych technologii, dlatego też bardzo zainteresowali się rodzącym się ówcześnie przemysłem samochodowym.

W 1899 roku bracia opatentowali wóz napędzany silnikiem spalinowym – Opel System Lutzmann. Zaczęło się od kupna fabryki wozów silnikowych Anhaltische Motorwagenfabrik ze swojego rodzinnego miasta, należącą do tej pory do Friedricha Lutzmanna. Pierwsze pojazdy silnikowe zaprojektowane przez Lutzmanna były podobne do wcześniejszych konstrukcji innych wynalazców. Rolę kierownicy pełniła obrotnica. Jednocylindrowy silnik napędzał tylne koła poprzez wał pośredni i kilka pasów taśmowych. Kierowca miał do dyspozycji dwa biegi do przodu oraz bieg wsteczny, a do ich zmiany służyły specjalne dźwignie umieszczone na kolumnie kierownicy. Pojazd miał 4 KM mocy, a maksymalnie jechał 20 km/h. Został sprzedany w 11 egzemplarzach.

W 1901 Opel podpisał umowę z francuskim konstruktorem Alexandrem Darracq, w wyniku której powstał model 9PS. Opel wykupił od razu od projektanta licencję i już rok później na salonie samochodowym w Hamburgu został pokazany pierwszy model wyprodukowany całkowicie w fabryce w Russelsheim – 10/12PS. Auto dysponowało dwucylindrowym silnikiem, chłodzonym cieczą i osiągało prędkość 45 km/h. Rok później z fabryki wyjechał model z 4-cylindrową jednostką napędową. W tym samym roku Opel rozpoczął także produkcję motocykli.

Przełom dla Opla nastąpił w roku 1909, kiedy to na rynku pojawił się model 4/8 PS. Miał silnik o pojemności 1128 cm[sup]3[/sup], cztery cylindry i 8 KM mocy. Powszechnie był nazywany „Doktorwagen”, także ze względu na swój luksusowy charakter i sporą popularność wśród wyższych sfer i wiejskich lekarzy. Ten legendarny samochód kosztował niespełna 4000 marek, co nie było kwotą wygórowaną, bo luksusowe auta konkurencji były sporo droższe. Dlatego oprócz zwolenników luksusu Oplowi udało się pozyskać także tych klientów, którzy chcieli mieć dobre auto, ale nie było ich stać na marki powszechnie uznawane za luksusowe. Sukces „Doktorwagena” pozwolił Oplowi na dalsze inwestycje i budowanie kolejnych modeli.