Honda Integra

Model
Honda Integra Zobacz 10 zdjęć

Honda Integra II

Druga generacja Hondy Integry zadebiutowała w 1989 roku. Należy ona do klasy aut sportowych (segment G). Podobnie jak pierwsza generacja Integra nie była oficjalnie dostępna na rynku europejskim. Nowy model oferowano jako 3-drzwiowego hatchbacka oraz 4-drzwiowego sedana. Ze względu na małą popularność zrezygnowano z wersji 5-drzwiowej, występującej w poprzedniej generacji Integry.

Na tle produkowanych aut w tamtych czasach Integra II wygląda dynamicznie i atrakcyjnie . Z przodu znajdują się charakterystyczne wąskie, długie reflektory, które niemal łączą się na środku maski. Przedni zderzak jest dość prosty, odznacza się jedynie pokaźnym wlotem powietrza. Gdy patrzy się z boku, widać klasyczną 3-częściową bryłę nadwozia. Z tyłu auto wyróżnia się obszerną, tylną szybą zachodzącą głęboko na boki. Zamontowano tam również charakterystyczne wąskie, dwukolorowe światła oraz prosty zderzak, w którym montowano tablicę rejestracyjną. Wersję 3-drzwiową wyróżnia spojler na tylnej klapie.

Wnętrze auta zaskakuje ergonomią i jakością wykonania. Na pochwałę zasługują głębokie, kubełkowe fotele zapewniające odpowiedni komfort i trzymanie boczne. Niestety, z tyłu nie ma już takiej wygody. Ze względu na wymiary auta jest tam dość ciasno. W wersji 3-drzwiowej z tyłu przewidziano miejsce jedynie dla dwóch osób. Fotele i kanapa obite są estetycznym i trwałym welurem. Deska rozdzielcza cechuje się prostotą. W środkowej części jest jedynie kilka przycisków i pokręteł. Również zegary są proste i czytelne. Trójramienna kierownica dobrze leży w dłoniach, znajdują się na niej przyciski do obsługi tempomatu.

Lista wyposażenia Hondy Integry II była dość bogata. Obejmowała między innymi elektryczne szyby i lusterka, tempomat, ABS , szyberdach, automatyczne pasy bezpieczeństwa oraz rzadko spotykaną w tamtych czasach klimatyzację.

Niewątpliwie najciekawsze w tym aucie były montowane w nim jednostki napędowe. Silniki wysokoprężne nie cieszyły się jeszcze wtedy popularnością, dlatego pod maskę Integry II trafiały wyłącznie motory benzynowe. Hondę Integrę na rynku azjatyckim oferowano z 1,6 SOHC o mocy 105 KM i 120 KM oraz 1,6 16V DOHC VTEC o mocy 160 KM lub 170 KM. Początkowo na rynku północnoamerykańskim Integra występowała tylko z silnikiem 1,8 DOHC o mocy 130 KM. W 1992 r. jego moc została zwiększona do 140 KM. Na rynku amerykańskim dostępna była jednostka 1,7 VTEC rozwijająca moc 160 KM, występująca wyłącznie w nadwoziu 3-drzwiowym w wersji GS-R. Silnik ten zapewniał ważącej niewiele ponad tonę Integrze przyspieszenie do 100 km/h w niewiele ponad 7 s. Integra GS-R to dość rzadki model, wyprodukowano około 5000 jego egzemplarzy.

Hondę wyposażano w jedną z dwóch przekładni: 5-biegową skrzynię manualną bądź 4-biegową przekładnię automatyczną.

Ponieważ Honda Integra II nie była oficjalnie sprzedawana w Europie, trudno ją spotkać na ulicach. Niestety, utrzymanie Integry nie należy do najtańszych ze względu na ograniczony dostęp do części zamiennych, które często trzeba sprowadzać z zagranicy. Nie łatwiej o części używane, które przeważnie są niewiele tańsze od nowych. W związku z tym, że wyprodukowano niewiele egzemplarzy Integry, nabiera ona wartości kolekcjonerskiej, zwłaszcza z topowymi jednostkami napędowymi.

Produkcję auta zakończono w 1992 roku. Koszty utrzymania Integry sprawiają, że nadaje się ona jedynie dla prawdziwego miłośnika marki.

Honda Integra III

Honda Integra III to auto sportowe segmentu G, produkowane w Japonii od 1994 roku. Na rynku amerykańskim model ten oferowany jest jako Acura. Podobnie jak poprzednik występował jako 3-drzwiowy hatchback oraz 4-drzwiowy sedan. Europejska Integra Type R, dostępna od 1998 roku, stylistycznie jest taka sama jak Acura Integra, znana z rynku Ameryki Północnej, występująca jedynie jako hatchback.

Integry oferowane na rynku azjatyckim i amerykańskim wyraźnie się od siebie różniły. Pochodzenie modelu można rozpoznać po pasie przednim. Wersja północnoamerykańska miała cztery osobne okrągłe reflektory, a japońska klasyczne podłużne światła. Inny jest także kształt przedniego zderzaka. Elementem łączącym obie wersje są podłużne, wąskie lampy, charakterystyczne dla tego modelu. Integra ma dynamiczną sylwetkę, zarówno w wersji 3-, jak i 4-drzwiowej. W 1998 roku Integra oferowana w Ameryce Północnej przeszła facelifting. Zmieniono kształt przednich reflektorów oraz zderzak na bardziej agresywny. Tyle światła były w całości czerwone, a tylny zderzak przemodelowano.

Wnętrze Integry jest szare i ponure, ale za to ergonomiczne i dobrze wykonane. Ponieważ to auto sportowe, nie zachwyca ilością miejsca w środku, zwłaszcza w tylnej części. Z przodu znajdują się wygodne, kubełkowe fotele, zapewniające odpowiednie trzymanie boczne nawet przy bardzo szybkim pokonywaniu zakrętów. Kokpit jest surowy, ale poukładany, a obsługa wszystkich przycisków intuicyjna.

W wyposażeniu Integry III próżno szukać wybijających się elementów. Lista wyposażenia obejmuje miedzy innymi ABS, elektryczne szyby i lusterka, klimatyzację, alufelgi, centralny zamek, poduszkę powietrzną czy wspomaganie kierownicy.

Mocną stroną Hondy są jednostki napędowe. Od początku produkcji w japońskiej wersji Integry montowano silniki 1,6 o mocy 105 KM i 120 KM, a także 1,8 VTEC w wariancie 170 KM lub 180 KM. W 1995 roku do gamy motorów dołączyła najmocniejsza jednostka 1,8 VTEC o mocy 200 KM, pozwalająca osiągnąć pierwszą setkę w dokładnie 6 s. Występowała ona jedynie w wersji Type R. Acura Integra, czyli amerykański odpowiednik Hondy, była oferowana z podstawowym silnikiem 1,8 SOHC o mocy 142 KM oraz z mocniejszą jednostką 1,8 VTEC o mocy 170 KM. Później niż w Azji, bo dopiero w 1997 roku, na rynku amerykańskim także pojawiła się Integra Type R. Montowano w niej silnik 1,8 VTEC o mocy 195 KM. W Europie instalowano jeden motor 1,8 16V VTEC o mocy 190 KM. Wersja Type R na rynkach północnoamerykańskim i europejskim występowała wyłącznie w wersji hatchback.

W Integrze dostępne były dwie przekładnie: 5-biegowa skrzynia manualna bądź 4-biegowa przekładnia automatyczna.

Honda Integra nie sprawia wielu problemów, nawet przy intensywnej eksploatacji. Ma jednak parę wad. W silniku mogą pojawić się wycieki oleju spod zaworu systemu zmiennych faz rozrządu. Bardzo często uszkodzeniu ulegają synchronizatory drugiego i trzeciego biegu. Mało trwałe jest również sztywne zawieszenie, źle znoszące nierówną nawierzchnię. Największym minusem są drogie i trudno dostępne części, które często trzeba sprowadzać z zagranicy.

Produkcję Hondy Integry III zakończono w 2003 roku. Mimo pewnych wad model Integra uznawany jest za bardzo udany. To pojazd dla indywidualistów skłonnych do poniesienia pewnych wyrzeczeń, ceniących dobre osiągi i doskonałe własności jezdne.

Szybkie fakty
MarkaHonda
TypSamochód osobowy

Generacje Honda Integra

Inne modele Honda

Honda Integra: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie