Honda Civic

Model
Honda Civic Zobacz 31 zdjęć

Honda Civic IV

Honda Civic czwartej generacji weszła do produkcji w 1988 roku. Wytwarzano ją w Japonii, Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie, RPA (jako Ballade), na Tajwanie i Nowej Zelandii. Oferowana była jako 3-drzwiowy hatchback oraz 4-drzwiowy sedan. Od poprzedniej generacji Civic IV różnił się przede wszystkim znacznie poprawionym zawieszeniem, zwiększonym rozstawem osi i lepszymi właściwościami aerodynamicznymi.

Nadwozie Civica było typowym wytworem lat 80. Bryła składała się z prostych kształtów. Z przodu nie umieszczono grilla. Wloty powietrza chłodzącego zlokalizowano nisko, w atrapie zderzaka. Znalazło się w nim miejsce również dla prostokątnych dodatkowych kierunkowskazów. Również główne reflektory miały prosty, kanciasty kształt. Tylne światła zostały połączone listwą odblaskową, na której umieszczono logo modelu. Civic czwartej generacji charakteryzował się dużym jak na samochód kompaktowy przeszkleniem kabiny. Tylne okna w wersji trzydrzwiowej były jedynie uchylane. Bogatsze wersje wyposażano w alufelgi, szyberdach oraz zderzaki w kolorze nadwozia.

Wnętrze Civica czwartej generacji było bardzo proste. Jak w większości samochodów kompaktowych z tamtego okresu królowały w nim tworzywa sztuczne o niezbyt wyszukanych fakturach i raczej przeciętnej jakości. Kształty deski rozdzielczej były tylko w nielicznych miejscach zaokrąglone. Na konsoli środkowej (w zależności od wersji) znajdowały się: elektroniczny zegarek, miejsce na radio bądź fabryczny zestaw audio z odtwarzaczem kaset magnetofonowych, konsola kontroli nawiewu i klimatyzacji oraz zapalniczka. Na niektórych rynkach dostępne były Civiki IV z automatycznymi pasami bezpieczeństwa. W poszczególnych wersjach Honda oferowała wspomaganie kierownicy, elektrycznie sterowane szyby, centralny zamek, elektrycznie sterowane lusterka oraz tempomat.

Gama silników dostępnych w Europie, Stanach Zjednoczonych, Japonii oraz na pozostałych rynkach, na których Honda sprzedawała Civica, była znacząco różna. Najmocniejsze odmiany trafiały przede wszystkim do Kraju Kwitnącej Wiśni. W różnych krajach te same silniki często miały odmienną moc. Najmniejszą jednostką oferowaną w Civicu czwartej generacji był benzynowy motor 1,3 o mocy 75 KM. Mimo że japoński kompakt był dość lekki, silnik ten nie czynił z niego demona prędkości. Nieco więcej oferował motor 1,4, który generował 90 KM. Civica IV sprzedawano również z 16-zaworową jednostką 1,6. Rozwijała ona 110 KM, 130 KM oraz 109 KM. Najbardziej znanym i poszukiwanym silnikiem w Civicu czwartej generacji był 1,6 VTEC. Ta lekka jednostka ze zmiennymi fazami rozrządu rozwijała około 150 KM. Na rynku japońskim motor B16A z podwójnym wałkiem rozrządu i systemem VTEC osiągał przy 7600 obr./min aż 160 KM. Jednostki te do tej pory cenione są za bardzo dobrą trwałość i ogromny zakres osiąganych prędkości obrotowych.

Najmocniejsze silniki oferowano w odmianach specjalnych Civica. W zależności od rynku nosiły one różne nazwy. W Japonii były to modele SiR, w Stanach Zjednoczonych - SI, a na terenie Europy 1.6i-VT.

Produkcję czwartej generacji Hondy Civic zakończono w 1991 roku. Auto odniosło duży sukces głównie dzięki dobremu zawieszeniu oraz znakomitej gamie jednostek. Civic czwartej generacji cechował się niską awaryjnością, zapewniał dobre osiągi, a niskie spalanie utrzymywało się również w najmocniejszych odmianach.

Ponieważ ten kompakt nie jest już młody, bez względu na okres jego produkcji przy zakupie należy się bacznie przyjrzeć każdemu egzemplarzowi, nie zważając na zapewnienia właściciela. Najczęstszymi ogniskami korozji są w tym modelu tylne nadkola. Civiki IV nie borykają się z częstymi awariami mechaniki, warto natomiast zwrócić uwagę na stan elektryki.

Honda Civic V

Honda Civic piątej generacji to kompaktowe auto produkowane od 1992 roku. Było ono wytwarzane w Japonii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Pakistanie, RPA, Tajlandii, na Tajwanie, Nowej Zelandii i Filipinach. Honda oferowała ten samochód w trzech wersjach nadwoziowych: 3-drzwiowy hatchback, 3-drzwiowy sedan oraz 2-drzwiowe coupé. Po raz kolejny Civic nieco urósł w porównaniu z poprzednią generacją. Wydłużył się przede wszystkim rozstaw osi. Zastosowano również znacznie lżejsze materiały oraz usprawniono przepływ powietrza po bryle auta.

Piąta generacja popularnego kompaktu Hondy zyskała znacznie bardziej okrągłe kształty niż poprzednik. Ponownie zrezygnowano z grilla i między przednimi światłami znajduje się jedynie logo producenta. Wlot powietrza chłodzącego umieszczono w atrapie przedniego zderzaka. Boczna linia okien jest bardziej obła, a pas tylny równie prosty jak reszta nadwozia. Podłużne, zorientowane poziomo światła montowano w niezmienionej formie bez względu na wersję nadwoziową. Najmniejszą karoserię miała odmiana hatchback. Mimo to cieszyła się dużym zainteresowaniem ze względu na niską masę własną i dobre właściwości jezdne.

Wnętrze Civica piątej generacji jest typowe dla kompaktów z lat 90. Królują w nim duże przestrzenie obudowane tworzywem sztucznym o raczej przeciętnej jakości. Wgłębienie, w którym umieszczono zegary, okalała linia spójna z resztą deski rozdzielczej. Mieściły się w niej również kratki nawiewów powietrza. Konsolę środkową zaprojektowano bez polotu, ale dzięki temu auto było tańsze w produkcji. Umieszczone tam przyciski, suwaki i pokrętła odpowiadały ze sterowanie klimatyzacją oraz systemem audio.

Wersje wyposażeniowe Civica piątej generacji znacznie się od siebie różniły w zależności od kraju, w którym były oferowane, oraz od odmiany. W najuboższych modelach całym oprzyrządowaniem sterowało się ręcznie. W tych lepiej wyposażonych znajdowały się elektrycznie sterowane szyby, lusterka i szyberdach, klimatyzacja, radio z odtwarzaczem kaset magnetofonowych, centralny zamek wspomaganie kierownicy, centralny podłokietnik, ABS i poduszki powietrzne. Za dodatkową opłatą można było również dostać obudowy lusterek w kolorze nadwozia.

Podobnie jak w poprzedniej generacji, ze względu na wiele rynków, na których sprzedawano Civica, Honda proponowała w różnych regionach odmienne gamy jednostek. Najmniejszy był 75-konny motor 1,3 z podwójnym wałkiem rozrządu. Tę samą moc generował również motor 1,4, dostępny także w wariancie 90-konnym. W palecie silników sprzedawanych w tych kompaktowych Hondach królowała szeroka gama motorów 1,5 i 1,6. Jedną z najpopularniejszych odmian silnika o pojemności 1,5 l był ten z systemem zmiennych faz rozrządu VTEC-E. Był wyposażony w krzywki i program, który zapewniał najlepszą ekonomię silnika. Motor ten rozwijał 90 KM. W piątej generacji Civica nie zabrakło również ulubionej jednostki miłośników tego modelu – 1,6 VTEC. W najmocniejszych wersjach – amerykańskiej Si, europejskiej VTi i innych bliźniaczych, jednostka ta do tej pory jest najbardziej poszukiwana na rynku wtórnym. W Hondzie Civic VTi przeznaczonej na rynek europejski motor 1,6 VTEC rozwijał 160 KM. Kompakt ten wyposażano w 4-biegową przekładnię automatyczną oraz skrzynię ręczną o 5 przełożeniach.

Produkcję Civica piątej generacji zakończono w 1995 roku. Była to kolejna generacja tego auta, która cieszyła się dużą popularnością na wielu rynkach. Mimo niezbyt komfortowego wnętrza Civic V nie powinien rozczarować swojego nabywcy. Zapewnia on dobrą dynamikę jazdy, niskie spalanie zwykle bez względu na wybrany silnik i awaryjność na niskim poziomie. Najczulszym punktem karoserii Hondy Civic V są tylne nadkola bardzo podatne na korozję. Do minusów tego auta zalicza się również dość twarde zawieszenie, jednak doskonale spisuje się ono podczas pokonywania ostrzejszych zakrętów.

Honda Civic VI

Honda Civic VI generacji weszła do produkcji w 1995 roku. Było to kompaktowe auto dostępne w nadwoziach typu liftback, coupé, hatchback, sedan oraz kombi. Po raz pierwszy odmiany przeznaczone na różne rynki znacząco różniły się od siebie wizualnie. Ponieważ Civica produkowano w Swindon, w Wielkiej Brytanii, w zakładach Rovera, dzielił on część podzespołów i stylistykę z brytyjskim krewnym. Hondzie udało się utrzymać swój kompaktowy model w czołówce segmentu pod względem prowadzenia. Niestety, Civicowi przybyło trochę kilogramów względem poprzednich generacji i nawet w najmocniejszych wersjach nie przyspieszał on już tak żwawo.

Honda Civic szóstej generacji została wyposażona w duże reflektory przednie. Po raz pierwszy od kilku generacji na pasie przednim pojawił się grill. Mimo to nie zrezygnowano z wlotu powietrza w dolnej części atrapy zderzaka. Sylwetka Civica bez względu na rodzaj nadwozia była typowa dla swojej klasy – hatchbacki, coupé i liftbacki niczym się nie wyróżniały z tłumu. Wersja produkowana w Wielkiej Brytanii miała węższe przednie światła oraz tylne o trójkątnym kształcie.

Wnętrze Civica szóstej generacji niestety nie należało do przestronnych. Mimo to cztery osoby mogły w nim podróżować w stosunkowo komfortowych warunkach. Honda zastosowała lepszej jakości tworzywa niż w poprzedniej generacji. Deska rozdzielcza pozostała szara i nieciekawa, ale przejrzysta. Zupełnie inne wrażenia czekały nabywców odmiany produkowanej w Swindon. Wnętrze tej wersji wykończono bardzo dobrymi jak na samochód kompaktowy tworzywami sztucznymi, a na desce rozdzielczej znalazł się panel z materiału doskonale imitującego drewno. Dzięki schludnemu wykonaniu kokpitu i paneli drzwiowych kompakt Hondy montowany w Wielkiej Brytanii był przytulny i przyjazny dla właściciela.

W zakresie wyposażenia Honda oferowała w tym modelu między innymi elektrycznie sterowane lusterka, szyby, szyberdach, klimatyzację, ABS, poduszki powietrzne kierowcy i pasażera oraz podgrzewane lusterka. Mimo stosunkowo szerokiej gamy wyposażenia opcjonalnego japoński producent miał w swojej palecie również tańsze odmiany z bardzo przeciętnym osprzętem na pokładzie.
Wśród jednostek oferowanych w Civicu po raz pierwszy pojawił się diesel. Był to dwulitrowy, czterocylindrowy motor rzędowy. Jedyne jednostki, które nie miały lubianego przez miłośników modelu systemu VTEC, to 1,4 (generujący od 75 do 90 KM) i 1,6 (rozwijający w zależności od wersji od 105 do 116 KM). Były w niego uzbrojone natomiast motory 1,5 (90 i 115 KM), inny wariant 1,6 (125, 160 i 170 KM) oraz 1,8 (169 KM). Najwięcej wrażeń z jazdy dostarczał motor 1,6 VTEC o mocy 185 KM. Oferowano go wyłącznie w specjalnej odmianie auta.

Civic szóstej generacji był pierwszym, który został przedstawiony również w wersji Type-R. Miała ona skuteczniejsze hamulce, przełożenie układu kierowniczego zwiększające prędkość obrotu kół, fotele Recaro oraz sportowe zawieszenie. Zredukowano również masę pojazdu i poprawiono jego właściwości aerodynamiczne.

Civic Vi w ciągu całego okresu produkcji przeszedł dwa niewielkie faceliftingi. Pierwszy miał miejsce w 1997 roku, ale tyczył się jedynie brytyjskiej odmiany. Subtelnie zmodyfikowano wkłady przednich reflektorów, a klosze tylnych kierunkowskazów wymieniono z pomarańczowych na białe. Drugi facelifting objął modele od rocznika 1999. Obejmował on bardziej odmiany z dużymi przednimi światłami. Zostały one delikatnie zmodyfikowane, przemodelowano również atrapy zderzaków oraz grill. W tym roku wersja brytyjska dostała nową gamę kolorystyczną, a środkowe światło stopu zostało przeniesione z dolnej części okna na górę, by nie zasłaniał go opcjonalnie montowany spojler.
Produkcję Civica VI zakończono w 2001 roku. Samochód ten ponownie nawiązał skuteczną walkę z konkurencją w segmencie samochodów kompaktowych. Jest on dobrym rozwiązaniem dla osób, które szukają niewielkiego auta dla nie więcej niż czterech osób, za rozsądną cenę. Mimo zaawansowanego wieku starszych egzemplarzy nie sprawiają one poważnych problemów technicznych. Należy jedynie zwrócić uwagę na stan nadwozia, szczególnie w okolicach tylnych nadkoli.

Honda Civic VII

Honda Civic to japoński samochód kompaktowy. Jego siódma generacja weszła do produkcji w 2000 roku, a na rynek trafiła jako model z rocznika 2001. Produkcja odbywała się w Wielkiej Brytanii, Japonii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Brazylii, Tajlandii oraz na Tajwanie. Była to pierwsza generacja popularnego Civica, w której zastosowano z przodu kolumny MacPhersona. Ucierpiały na tym właściwości jezdne, za które tak ceniono ten samochód we wcześniejszych latach. Mimo to pozostał w klasie kompaktów jednym z lepiej prowadzących się aut.

Civic siódmej generacji dostępny był jako 4-drzwiowy sedan, 3- i 5-drzwiowy hatchback oraz jako 2-drzwiowe coupé. Co ciekawe, każda z wersji nadwoziowych znacznie różniła się od pozostałych. Sedana wyposażono w proste, nieco zaostrzone światła przednie. Tylne lampy trochę zachodziły na górną krawędź bagażnika. Coupé dostało przednie światła nieco bardziej zbliżone kształtem do trapezu, jednak sylwetka pozostała zbliżona do sedana. Najbardziej różnił się od pozostałej gamy Civic hatchback. Przedni pas został wyposażony w bardzo duże reflektory o kształcie zbliżonym do trójkąta. Na tył trafiły światła zupełnie inne niż w pozostałych wersjach.

We wnętrzu Civica siódmej generacji zastosowano elementy z tworzywa mającego przypominać aluminium, dzięki czemu japoński kompakt miał nabrać sportowego charakteru. Niestety, mimo że materiały były dobrej jakości, to szczególnie niby-aluminiowy panel na konsoli środkowej nie robił dobrego wrażenia. Ciekawe rozwiązanie w hatchbackach to umieszczenie dźwigni zmiany biegów na konsoli środkowej. Wbrew pozorom łatwo można było się przyzwyczaić do tego rozwiązania i kierowcy, którzy jeździli właśnie hatchbackami, chwalili ulokowanie drążka właśnie w tym miejscu ze względu na możliwość szybszej zmiany biegu. Ważną zaletę Civica siódmej generacji stanowiła bardzo duża przestrzeń wewnątrz. Dzięki płaskiej podłodze w całej kabinie w aucie mogło wygodnie podróżować 5 dorosłych osób. Co zaskakujące, Honda dokonała tego, nie ujmując pojemności bagażnika. Dzięki temu Civic stał się najbardziej przestronnym pojazdem w swojej klasie.

Wyposażenie tego auta w zależności od wersji obejmowało klimatyzację, poduszki powietrzne czołowe i boczne, ABS, alufelgi, elektrycznie sterowane szyby i lusterka, które były również podgrzewane. Honda oferowała także szyberdach i dobrej jakości system audio z odtwarzaczem CD.

Po raz pierwszy w Civicu zagościł napęd hybrydowy. 20-konny motor elektryczny sprzężony był z benzynowym silnikiem 1,3 VTEC o mocy 85 KM. To jedna z pierwszych hybryd dostępnych dla szerszego grona odbiorców. Wciąż w gamie znajdował się jeden diesel. Tym razem jednak Honda zastosowała silnik 1,7 i-CTDI o mocy 100 KM. Producent zanadto nie podkreśla tej informacji, ale był to motor pochodzący z Isuzu. Jego słabą stronę stanowiła turbosprężarka. W gamie dostępne były jeszcze cztery silniki. Najsłabszy z nich to 1,4 o mocy 90 KM. Pozostałe trzy motory miały zmienne fazy rozrządu. Oferowane w podstawowych odmianach silniki to 1,6 VTEC (110 KM) oraz 2-litrowa jednostka VTEC rozwijająca 160 KM. W odmianie Type-R generowała ona 200 KM bez turbodoładowania.

Honda Civic siódmej generacji w odmianie Type-R osiągnęła niebywały sukces dzięki znakomitej, wysokoobrotowej jednostce i doskonałemu zawieszeniu. Honda stworzyła hot hatcha zdolnego pokonać samochód, który zapoczątkował tę klasę aut – Volkswagena Golfa GTI. Type-R wyposażony był nie tylko w ulepszone podzespoły mechaniczne, ale również w pakiet stylistyczny obejmujący zmodyfikowane atrapy zderzaków, nakładki na progi, spojler, aluminiowe felgi oraz sportowe wykończenie wnętrza.

Civic przeszedł w 2004 roku niewielki facelifting, który obejmował modyfikację głównie przednich i tylnych świateł oraz grilla.

Produkcję Hondy Civic siódmej generacji zakończono w 2005 roku. Jest to obecnie jeden z najbardziej bezawaryjnych kompaktów na rynku samochodów używanych. Jednocześnie ceny używanych egzemplarzy są bardzo przystępne. Przy zakupie najlepiej szukać egzemplarzy z benzynowymi silnikami ze zmiennymi fazami rozrządu. Zapewniają one świetną dynamikę jazdy i zaskakująco niskie spalanie.

Honda Civic VIII

Honda Civic ósmej generacji weszła do produkcji w 2005 roku. Pierwsze egzemplarze pojawiły się na rynku jako auta z rocznika modelowego 2006. Kompakt Hondy, podobnie jak poprzednie generacje, produkowany był w wielu miejscach na świecie, w tym w Wielkiej Brytanii, Japonii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Pakistanie, Turcji, Brazylii i wielu innych krajach. Japoński producent oferował ten model jako 2-drzwiowe coupé, 3- i 5-drzwiowego hatchbacka oraz 4-drzwiowego sedana.

Wygląd nadwozia Civica ósmej generacji to prawdziwa rewolucja. Po nowoczesnych, ale zaprojektowanych zachowawczo wcześniejszych modelach ten był dość ryzykownym eksperymentem Hondy. Nie widać tego w odmianie 4-dzrzwiowej oraz w dostępnym na niektórych rynkach coupé. Są one wyposażone w ostre przednie światła i nowocześnie wyglądające lampy tylne. Prawdziwym zaskoczeniem był wygląd hatchbacka. Między długimi frontowymi reflektorami styliści umieścili zamiast grilla przeszklony panel, który łączy wizualnie światła. Podobny zabieg wykonano z tylnymi lampami. Bryła auta również wzbudziła kontrowersje. Wiele osób żartobliwie nazywa Civica ósmej generacji w wersji hatchback „jajkiem”. Ze względu na kształt auta tylną szybę przedzielono spojlerem, by nadać mu trochę ostrzejszy wygląd.

Również wnętrze zostało zaprojektowane nowocześnie. Przed kierowcą, centralnie za kierownicą, umieszczono duży, podświetlany na niebiesko duży obrotomierz. W niego styliści wkomponowali niewielki wyświetlacz komputera pokładowego. Nieco wyżej, na oddzielnym panelu, zamontowano elektroniczny prędkościomierz. Po jego prawej stronie znajdował się dodatkowy wyświetlacz obsługujący multimedia i niektóre systemy samochodu. Honda pierwszy raz zdecydowała się na zastosowanie do zapłonu przycisku. W Civicu VIII jest on ulokowany po lewej stronie kierownicy. Podobnie jak wcześniejsza generacja ten model zapewnia kierowcy i pasażerom dużą ilość przestrzeni oraz całkiem przestronny bagażnik.

Wyposażenie Civica VIII obejmowało elektrycznie sterowane szyby i lusterka, klimatyzację, nawigację satelitarną, dobrej klasy system audio, tempomat, ABS, kontrolę trakcji, poduszki i kurtyny powietrzne i wiele innych systemów poprawiających bezpieczeństwo. Honda oferowała w tym modelu także dach panoramiczny. Część funkcji auta sterowana była z koła kierownicy. Aby ósma generacja Civica miała nieco sportowy wygląd, producent zdecydował się na aluminiowe nakładki na pedały oraz drążek zmiany biegów w podobnym stylu.

Ponownie do Civica trafił napęd hybrydowy. Silnik elektryczny sprzężono z benzynowym motorem 1,3 ze zmiennymi fazami rozrządu. System VTEC w najnowszej odsłonie, nazywany i-VTEC, trafił również do innych silników. Jedynymi niewyposażonymi w ten układ motorami były 1,4 o mocy 83 KM oraz diesel 2,2 i-CDTi generujący 140 KM. Pozostałe jednostki to 1,4 i-VTEC o mocy 100 KM, 140-konny 1,8 i-VTEC oraz najmocniejszy 201-konny 2-litrowy i-VTEC dostępny jedynie w odmianie Type-R.
Wzmocniony Civic ponownie zawitał w gamie aut Hondy. Po sukcesie poprzedniej generacji w wersji Type-R marka postanowiła ponownie powalczyć w segmencie hot hatchów. Niestety, nowa, sportowa odmiana Civica nie była już tak dobra jak poprzednia. Mimo nieznacznie zwiększonej mocy gorsze zawieszenie czyniło ten samochód zwyczajnie gorszym. Do 2009 roku Type-R był jedyną odmianą Civica fabrycznie wyposażoną w klasyczny grill zamiast przezroczystego panelu. W 2009 przeprowadzono facelifting podstawowej odmiany i również tam dostępne było standardowe rozwiązanie.

Produkcja Civica ósmej generacji zakończyła się w 2011 roku. Nowy model nie odniósł tak dużego sukcesu jak poprzednicy, ale podtrzymał dobrą opinię o bezawaryjności modelu. Mimo kilku niewielkich problemów Honda Civic VIII nie powinna sprawiać kłopotów swojemu właścicielowi, o ile jest on gotowy na poruszanie się tak ekstrawagancko wyglądającym autem. W przeciwnym razie lepiej nabyć nieco bardziej stonowaną odmianę sedan.

Honda Civic IX

Dziewiąta generacja jednego z najpopularniejszych samochodów świata – Hondy Civic – zadebiutowała na salonie samochodowym w Detroit w 2011. Było to auto przeznaczone na rynek północnoamerykański. Wersja światowa (z pominięciem Ameryki Północnej) zastała zaprezentowana po raz pierwszy na frankfurckim salonie samochodowym we wrześniu 2011 roku.

Nowa Civic ma powstawać w aż czterech różnych wersjach nadwoziowych. Z pewnością najpopularniejsza jest odmiana hatchback, oferowana z trojgiem i pięciorgiem drzwi. Ten wóz trafia nie tylko na rynki europejskie, ale także do Ameryki Południowej, Afryki i Azji. Podobnie sprawa ma się z sedanem i kombi (wkrótce debiut). Z kolei coupé dostępne jest tylko w Ameryce Północnej. Warto zwrócić uwagę, że po latach Honda stara się powoli ujednolicić wygląd Civica niezależnie od rynku, na którym ma być on sprzedawany. Na początek odmiana sedan prawie na całym świecie wygląda identycznie – drobne różnice dotyczą Ameryki Północnej (Japończycy musieli dostosować samochód do tamtejszych norm).

Najpopularniejsza w Polsce Honda Civic z nadwoziem hatchback stylistyką nawiązuje do poprzedniczki, która cechowała się niecodziennym wyglądem. Nowy wóz prezentuje się bardziej typowo, choć jego tył z jajowatymi, wystającymi światłami nadal budzi kontrowersje. Pozostawiono za to dzieloną spojlerem tylną szybę, która ma równie dużo zwolenników wśród kierowców jak przeciwników.

Wnętrze Hondy nie wygląda już tak ekstrawagancko jak w starszym samochodzie – a może to kwestia tego, że przyzwyczailiśmy się już do wszystkich tych kształtów deski rozdzielczej zafundowanych nam przez japońskich projektantów. W nowym aucie fotele są jeszcze wygodniejsze niż w poprzedniczce, a jakość materiałów jest co najmniej dobra.

Civic IX urósł nieznacznie w stosunku do starszego pojazdu, ale pasażerowie mają więcej miejsca zarówno z przodu, jak i z tyłu. Na pochwałę zasługuje też powiększony do prawie 480 l bagażnik (poprzednio miał 415 l).

Honda jest dostępna z pięcioma poziomami wyposażenia. W każdym z nich standardowo montowane są czołowe i boczne poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera, kurtyny powietrzne, układy ABS, EBD, ESP (Honda nazywa go VSA), a także mocowania fotelika dziecięcego, immobiliser, centralny zamek oraz elektrycznie sterowane przednie i tylne szyby. W wyższych poziomach wyposażenia producent obowiązkowo uzbraja auto w 16- lub 17-calowe aluminiowe felgi, skórzaną tapicerkę, 2-strefową klimatyzację automatyczną, tempomat, podgrzewanie foteli, elektrycznie sterowane lusterka itd.

Cechą charakterystyczną jest to, że lista wyposażenia dodatkowego Civiców jest bardzo krótka – kto chce mieć auto z bogatym wyposażeniem, kupuje od razu wóz w droższej, dopasionej wersji.

W Polsce oferowany jest 5-drzwiowy hatchback i sedan. Oba samochody (model rocznikowy 2012) napędzane były 1,8-litrowym silnikiem benzynowym o mocy 104 KM. Może on być wyposażony zarówno w manualną, jak i automatyczną skrzynię biegów. Wersja hatchback dodatkowo oferowana jest z mniejszym 73-konnym motorem o objętości skokowej 1,4 l. Ta jednostka nie jest montowana w najbogatszej wersji wyposażeniowej.

Dodatkowo od modelu rocznikowego 2013 pojazd 5-drzwiowy może być wyposażony w 1,6-litrowego turbodiesla o mocy maksymalnej 120 KM. Producent poprawił też parametry silników benzynowych. Teraz 1,4-litrowiec rozwija moc 100 KM, a większa konstrukcja charakteryzuje się mocą 142 KM. Zależnie od skrzyni biegów najmocniejszy Civic może pojechać z prędkością do 215 km/h.

Na niektórych rynkach od 2012 roku Honda proponuje także drugi silnik wysokoprężny. Ma on objętość skokową 2,2 l i naturalnie wyposażony jest w turbodoładowanie. Jest to jeden z najmocniejszych dostępnych w Europie motorów – odznacza się on mocą 150 KM. Poza Starym Kontynentem oferowany jest ponadto 2-litrowy silnik o mocy 150 KM i 2,4-litrowy o mocy 201 KM (w odmianie coupé na rynku amerykańskim). Oba spalają benzynę.

Szybkie fakty
MarkaHonda
TypSamochód osobowy

Generacje Honda Civic

Inne modele Honda

Honda Civic: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie