Dodge Challenger 2 generacji

Generacja
Dodge Challenger 2 generacji

Dopiero 4 lata po zakończeniu produkcji pierwszej serii Challengera na rynku pojawiła się druga generacja tego auta. O ile jednak Challenger I stał się ikoną amerykańskiej motoryzacji, o tyle Challenger II był jego przeciwieństwem, o którym koncern Chrysler chciałby jak najszybciej zapomnieć.
Ma to swoje uzasadnienie. Challenger drugiej generacji zupełnie nie przypominał samochodu sprzed kilku lat i w zasadzie jedyne, co łączyło oba wozy, to dach obciągnięty z zewnątrz płótnem.

Nowy wóz był przede wszystkim mniejszy. Jego długość spadła o 30 cm do około 4,5 m, przez co Amerykanie klasyfikują go jako subkompakt. Do tego nadwozie nie było już tak muskularne jak karoseria starszego samochodu. Można śmiało zresztą powiedzieć, że było po prostu strasznie nudne.
Wnętrze stało się zdecydowanie ciaśniejsze, a fotele, mimo że nieco lepiej je wyprofilowano, zupełnie nie odpowiadały gustom klientów. Przyczyną były zdecydowanie za wąskie i za krótkie siedziska, które przystosowano zdecydowanie do japońskiego nabywcy.

Winne zaistniałej sytuacji było szefostwo koncernu Chrysler, które postanowiło wejść we współpracę z japońskim wielobranżowym koncernem Mitsubishi. To właśnie wóz japońskiego producenta na rynku amerykańskim dostał nazwę Challenger. Było to Mitsubishi Galant Lambda znane też w Europie jako Mitsubishi Sapporo.

Był to samochód reprezentujący ówczesny minimalistyczny japoński styl. W wersji japońskiej Mitsubishi nie miało w zasadzie ani grama chromu. Amerykańska odmiana była nieco przestylizowana i otrzymała część elementów pokrytych właśnie tą powłoką, ale i tak nawet w niewielkim stopniu wóz nie zbliżył się stylem do Challengera I.

Zamiast tak popularnych na amerykańskim kontynencie 8-cylindrowych widlastych silników pod maską Dodge’a Challengera/Mitsubishi Sapporo znalazły się tylko dwa motory, i to rzędowe, które miały po 4 cylindry.

Mniejszy z tych silników miał objętość skokową 1,6 l i został oznaczony symbolem 4G32. Tę 110-konną jednostkę napędową Mitsubishi wykorzystywało szeroko w swoich samochodach.
Drugi, większy motor miał 2,6 l objętości skokowej i był oznaczony kodem 4G54. W zależności od wersji silnik miał nie więcej niż 137 KM mocy maksymalnej.

Ponieważ jednostki napędowe o 4 cylindrach charakteryzują się dość dużymi wibracjami, Mitsubishi, będące pionierem w tej dziedzinie, zastosowało w nich wałki wyrównoważające. Poprzez powiazanie z japońskim producentem Chrysler stał się pierwszą w historii amerykańską firmą, która wprowadziła na swój domowy rynek auto właśnie z silnikiem wyposażonym w wałki wyrównoważające.

W przeciwieństwie do poprzednika nowego Challengera nie można było zakupić z fabrycznie stuningowanym motorem.

Ze słabszą jednostką napędową łączono 5-biegowe, manualne skrzynie biegów, a z mocniejszą montowano 3-biegową, automatyczną skrzynię biegów A470 produkowaną przez Chryslera.
Chrysler Challenger (II) przez 5 lat produkcji sprzedawał się średnio w 12 000 do 14 000 egzemplarzy rocznie.

Druga generacja tego wozu, mimo niezaprzeczalnych zalet praktycznych, jak większy komfort jazdy (mimo gorszych siedzeń), lepsze hamulce, lepsze zawieszenie i mniej paliwożerne silniki, nie przyjęła się na rynku amerykańskim i nie jest uważana za prawdziwego następcę legendarnego Challengera.
Produkcję tego samochodu zakończono w 1983 roku, a następny wóz o tej nazwie pojawił się w katalogu Chryslera dopiero 25 lat później. Najnowsze auto mocno nawiązuje do Challengera I.

4.26
Ocena na postawie 48 opinii
Oceń produkt Dodałeś już ocenę

Szybkie fakty
MarkaDodge
ModelDodge Challenger
Produkcja od1978
Produkcja do1981

Wybrane wersje Dodge Challenger 2 generacji

Inne generacje Dodge Challenger

Inne modele Dodge

Dodge Challenger 2 generacji: newsy, testy i recenzje

Škoda Safety - Bezpieczne przewożenie dzieci w aucie!

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie