Suzuki Swift Hybrid 1.0: liczy się lekkość

Niszowe, niezbyt się wyróżniające, ale też bardzo charakterystyczne i robione od dawna wg tego samego przepisu. Takie jest Suzuki Swift, miejskie auto z Japonii, którego nowa generacja nie zmieniła się tak bardzo, jak mogłoby się to wydawać. I jest to dobra wiadomość.

Nowa stylistyka Suzuki Swifta kryje podobne jak kiedyś proporcje

Nowa stylistyka Suzuki Swifta kryje podobne jak kiedyś proporcje (fot. Szymon Jasina)

Ten artykuł ma 2 strony:

Suzuki Swift Hybrid 1.0 — test

Gdy po raz pierwszy zobaczyłem zdjęcia nowego Suzuki Swifta, spodziewałem się rewolucji. Dwie poprzednie odsłony wyglądały podobnie do siebie i miały nietypowe dla segmentu B proporcje. Ich nadwozia były nieco pudełkowate. W przypadku najnowszej odsłony japońskiego mieszczucha widać wiele nawiązań do starszych modeli, ale samochód wygląda wyraźnie inaczej. Duży grill, mniej charakterystyczne światła, ale też po prostu cały projekt sugeruje odejście od dawnego stylu.

Swift jak dawniej

To jednak tylko wrażenie. Wystarczy wsiąść do kabiny, aby przekonać się, że stylistom udało się sprytnie ukryć nietypowe proporcje, które cały czas tu są. Suzuki Swift nadal robi wrażenie ilością przestrzeni. Za kierownicą bez problemu można usiąść z wysokim kapeluszem na głowie. Przednia szyba jest poprowadzona dużo bardziej pionowo, niż przyzwyczaiły nas dziś samochody. Skoro jest to model miejski, to zdecydowano, że przestronna kabina jest ważniejsza niż nieco mniejszy opór powietrza.

Wbrew panującym trendom, Suzuki Swift nie urósł. Co prawda rozstaw osi czwartej generacji jest o 20 mm większy, ale już całkowita długość się jest mniejsza o 10 mm. Efekt jest godny pochwały. Przy zachowaniu niewielkich wymiarów, które ułatwiają manewrowanie na miejskich parkingach, kabina jest przestronna. Jednak mniejsza niż u konkurentów długość ma też minusy. Udało się powiększyć bagażnik, który pomieści 265 l, ale nadal nie jest to imponująca wartość.

Po zajęciu miejsca za kierownicą potrzeba chwili przyzwyczajenia się do nietypowo poprowadzonej przedniej szyby i zaskakująco dużej ilości przestrzeni w kabinie. Jednak po chwili to dziwne uczucie mija i można docenić niespotykaną u konkurencji przestronność. Jednak jeszcze ciekawiej robi się po ruszeniu z miejsca.

Lekkość ma znaczenie

Muszę przyznać, że po wyglądzie zewnętrznym, parametrach i wrażeniach w środku nie spodziewałem się wiele. Swift miał być kolejnym poprawnym, ale nie wyróżniającym się samochodem. Szybko jednak przekonałem się, że japoński mieszczuch ma swój charakter. Inżynierowie zadbali o odpowiednią kurację odchudzającą. W efekcie podstawowa wersja Swifta waży zaledwie 865 kg. To nawet o 200 kg mniej od niektórych konkurentów.

Zobacz również: Suzuki Baleno 1.2 DualJet (2016) - test

Właśnie to wpływa na wrażenia podczas jazdy. Pod maskę trafił 3-cylindrowy turbodoładowany silnik o pojemności jednego litra. Generuje on 111 KM, co w połączeniu z małym ciężarem Swifta zapewnia niezłe osiągi i umożliwia dynamiczną jazdę. Przyspieszenie do 100 km/h zajmuje 10,6 s, a prędkość maksymalna to 195 km/h. W praktyce przekłada się to na zaskakującą przyjemność za kierownicą.

Zawieszenie działa poprawnie, ale nie daje wyjątkowej pewności prowadzenia, co dodatkowo potęguje wrażenie szybkiej jazdy miejskim suzuki. Nieźle wypada też skrzynia biegów. Choć brakuje jej ostrości znanej z poprzedniej generacji Swifta w wydaniu Sport, to jest nieźle.

Hybryda, ale tylko trochę

Nie sposób nie zauważyć jeszcze jednej rzeczy – napisu "hybrid" na klapie bagażnika. Jednak nie jest hybryda pokroju Priusa, tylko tak zwany układ "mild hybrid". W jego przypadku zebrana podczas hamowania energia elektryczna jest wykorzystywana do wspomagania silnika przy dużym obciążeniu, ale nie zapewni napędu sama. W skrócie ma to na celu odzyskanie części energii, która normalnie jest tracona. W teorii super, w praktyce powstaje pytanie, czy to ma sens?

Nawet na papierze oszczędności w zużyciu paliwa są minimalne. Natomiast układ ten wymaga sporej dopłaty. Jakiej? Tego tak łatwo nie da się powiedzieć, bo Suzuki ukryło ją oferując hybrydę tylko w lepszej specyfikacji Elegance. Jednak za decyzją o zakupie tej wersji stać powinna raczej kwestia tego, jakie chcemy mieć wyposażenie (np. automatyczną klimatyzację), a nie samej hybrydy.

Jeśli chodzi o samo spalanie, to dużo większe znaczenie niż układ hybrydowy ma niewielka masa. Wpływa ona nie tylko na osiągi i jakość prowadzenia, ale oczywiście przede wszystkim na zużycie paliwa. Średnie zużycie na poziomie 5,4 l/100 km jest jak najbardziej w zasięgu.

Dla poszukujących czegoś innego

Suzuki Swift to samochód, który pozytywnie mnie zaskoczył kilkoma rzeczami – nietypowym kształtem kabiny, tym, że da się dziś robić lekkie samochody i przyjemnością z jazdy. To taki cichy gracz na rynku, o którym wiele osób zapomina, ale warto się z nim zapoznać. Choć nie krzyczy o tym swoim wyglądem, to jest na tyle inny, że może akurat trafić w wasze gusta, jeśli dużo popularniejsi przedstawiciele segmentu B nie do końca wam odpowiadają.

Cennik Suzuki Swifta otwiera kwota 48 400 zł za wersję z silnikiem 1,2 l o mocy 90 KM. Już podstawie otrzymamy najważniejsze elementy, jak klimatyzację (manualną) czy radio z Bluetoothem i wielofunkcyjną kierownicę. Testowany egzemplarz z litrowym silnikiem, układem hybrydowym i najbogatszym wyposażeniem to wydatek 69 900 zł plus 2090 zł za lakier metaliczny, a to dość sporo w tym segmencie.

Ogólna ocena6z 10

Plusy:

  • przestronna kabina
  • niewielka masa samochodu
  • przyjemność z jazdy
  • charakterystyka silnika i spalanie
  • kompaktowe wymiary

Minusy:

  • niezbyt duży bagażnik
  • mały sens wersji hybrydowej
  • trochę za wysoka cena

Kontynuuj czytanie na kolejnych stronach:

Podziel się:

Przeczytaj także:

Także w kategorii Testy samochodów:

Peugeot 508 SW BlueHDI 180 GT: wariant rodzinny, prawie idealny Volkswagen Amarok Canyon 2,0 TDI 4x4 - test Hyundai Genesis Coupé Lambda 3.8 V6 MT Executive [test autokult.pl] Dacia Logan MCV 1,5 dCi Laureate - test Testy samochodów Autokult.pl w 2014: podsumowanie Opel Corsa 1,7 CDTI Cosmo - były sobie paski dwa [test autokult.pl] Audi Q3 - polska premiera [pierwsza jazda autokult.pl] Nowe Volvo XC90 D5 AWD AT - test, opinia, spalanie, cena Toyota RAV4 piątej generacji: sprawdzam, co zmieniło się w najpopularniejszym SUV-ie świata Alfa Romeo Giulietta 2,0 JTD TCT Distinctive przy 40 000 km [test autokult.pl] Seat Alhambra Style 2,0 TDI 140 KM CR 4Drive - test Toyota Land Cruiser 150 3,0 D-4D Arctic Trucks AT35 i Toyota Hilux 3,0 D-4D Arctic Truck AT35 - test

Popularne w tym tygodniu:

Test BMW M5 Competition w warunkach drogowych. Auto imponuje wszechstronnością Test BMW M135i xDrive. Seria 1 straciła napęd na tył, ale to nie jest największym problemem Jeździłem toyotą 2000GT, AE86 i suprą mk IV. Teraz rozumiem korzenie GR supry Test Range Rovera Sport HST. Z nowym silnikiem wysuwa się na prowadzenie Volkswagen California 6.1: sprawdzam, co można robić z kamperem po sezonie Nowe Renault Zoe to miejski elektryk, którym możesz wyjechać daleko za miasto Pasażerowie o elektrycznym BMW i3s. Ten samochód jest po prostu fajny Lexus UX kontra Mini Countryman i Range Rover Evoque: który hybrydowy crossover najlepszy do miasta? Volkswagen Golf GTI TCR: dawka szaleństwa na pożegnanie modelu Toyota Yaris czwartej generacji. Najważniejsza jest hybryda