Volkswagen Transporter

Model
Volkswagen Transporter Zobacz 39 zdjęć

Volkswagen Transporter / Caravelle / Multivan I

Volkswagen Transporter T1 produkowany był w latach 1950-1967 w zakładach zlokalizowanych w Wolfsburgu oraz Hanowerze. Auto, które w Polsce otrzymało przydomek "bulik", inspirowane było koncepcyjnym modelem zaprezentowanym w 1948 roku. Transporter był pomysłem holenderskiego przedsiębiorcy Bena Pona, który podczas wizyty w niemieckiej fabryce VW podsunął ówczesnemu dyrektorowi Volkswagena Heinrichowi Nordhoffowi wstępny projekt praktycznego samochodu na kartce z notesu. Do głównych konkurentów Transportera T1 zaliczamy Forda Econoline, Dodge'a A100 i Chevroleta Corvair 95 Corvan.

Mierzący 4405 mm długości, 1717 mm szerokości oraz 2040 mm wysokości Transporter T1 ma silnik umieszczony z tyłu, co pozwoliło na uzyskanie ładowności 750 kg. Auto opiera się na wzmocnionej płycie podłogowej Volkswagen Garbusa. Transporter T1 charakteryzował się niskim jak na tamte czasy współczynnikiem oporu powietrza - Cx 0,44.

Volkswagen Transporter T1 oferowany był w aż jedenastu wersjach nadwozia, w tym jako pojazd dostawczy, specjalny lub 8-osobowy mikrobus. W 1951 roku zbudowano także karetkę pogotowia na bazie Volkswagena Transportera T1, który plasowany jest w segmencie vanów. W tym samym roku zaprezentowano wariant o nazwie Samba, którego cechami charakterystycznymi są dwukolorowe nadwozie, szyberdach, chromowane elementy i 21 okien.

Propozycja podwójnej kabiny pojawiła się w 1958 roku. Niespełna rok później producent zaczął montować zsynchronizowaną skrzynię biegów, która była rewolucją w przemyśle motoryzacyjnym. Od 1960 roku montowano także migające kierunkowskazy, które zastąpiły strzałki sygnalizujące zamiar wykonania skrętu.

Warto dodać, że Transporter T1 przez cały okres produkcji był stale ulepszany. Samochody z 5 ostatnich lat produkcji mogą pochwalić się ładownością wynoszącą około 900 kg, a drzwi skrzydłowe zastąpiono rozsuwanymi.

Volkswagen Transporter T1 oferowany był z pięcioma jednostkami napędowymi. Gamę silników otwiera motor o pojemności 1,1 l i mocy 25 KM, który maksymalnie rozpędzał się do 90 km/h i był dostępny od początku produkcji samochodu. Od 1954 roku w katalogu widniała jednostka o pojemności 1,2 l i mocy 30 KM, która dzięki modyfikacji przeprowadzonej 10 lat później zyskała 4 KM (łącznie było 34 KM). W 1963 roku wprowadzono wariant o pojemności 1,5 l i mocy 42 KM, który osiągał prędkość maksymalną 108 km/h.

Miano najmocniejszej jednostki pod maską Transportera T1 nosi 1,6 l silnik o mocy 47 KM, dostępny od 1967 roku. Napęd we wszystkich wersjach silnikowych przekazywany był wyłącznie za pomocą 4-biegowej manualnej przekładni.

Volkswagen Transporter T1 cieszył się ogromną popularnością na rynku, co skutkowało zwiększeniem zatrudnienia w fabrykach Volkswagena o około 80%. Po czterech latach produkcji auto znalazło 100 000 nabywców, w 1962 roku z taśm montażowych zjechał milionowy egzemplarz, którym była wersja o nazwie Samba. Następcą Volkswagena Typ 2 Transportera T1 jest Volkswagen Typ 2 Transporter T2, który zadebiutował w 1967 roku i produkowany był do 1979 roku. Volkswagen Typ 2 Transporter T2 do dziś wytwarzany jest zakładach zlokalizowanych w São Bernardo do Campo (Brazylia).

Użytkownicy chwalą Transportera T1 za dobrą widoczność, mnogość wersji nadwoziowych, przestronność oraz ładowność. Wielu jednak nie podobają się materiały wykończeniowe, bardzo słabe jednostki napędowe, wyciszenie oraz wysokie spalanie.

Volkswagen Transporter / Caravelle / Multivan II

Volkswagen Transporter T2 zadebiutował w 1967 roku i jest następcą modelu Volkswagen Transporter T1. Auto, które w Polsce znane jest pod nazwą "ogórek", produkowane było w zakładach zlokalizowanych w Niemczech, Meksyku oraz Argentynie.

W stosunku do poprzednika Volkswagen Transporter T2 stracił charakterystyczną podzieloną przednią szybę i był nieco większy (+100 mm długości) oraz znacznie cięższy od Transportera T1. Zamontowano długie szyby boczne. Mierzący 4505 mm długości, 1720 mm szerokości oraz 2040 mm długości Volkswagen Transporter T2 plasowany jest w segmencie van. Podobnie jak poprzednik był prawdziwym hitem sprzedaży, szczególnie wśród hipisów. W 1968 roku z taśm montażowych zjechał dwumilionowy egzemplarz Transportera, w 1977 roku wyprodukowano łącznie 4,5 mln egzemplarzy tego modelu. W 1971 roku przeprowadzono niewielki facelifting, który obejmował m.in. przeniesienie przednich kierunkowskazów nad reflektory, przy okazji zmieniono ich kształt z okrągłych na kwadratowe.

Volkswagen Transporter T2 oferowany był z szeroką gamą jednostek napędowych. Od 1967 roku montowano motor o pojemności 1,6 l i mocy 47 KM. W 1971 roku został on poddany niewielkim modyfikacjom, dzięki czemu moc wzrosła do 50 KM. Gama silników obejmowała również jednostkę o pojemności 1,7 l i mocy 62 KM oraz 1,8 l o mocy 68 KM.

Dla najbardziej wymagających klientów przygotowano motor o pojemności 2,0 l, generujący 70 KM. Napęd przekazywany był za pomocą 4-biegowej manualnej skrzyni biegów lub 3-stopniowej automatycznej przekładni.

Co ciekawe, standardowe egzemplarze Transportera T2 miały napęd wyłącznie na tylną oś. W 1978 roku pojawiła się możliwość wyposażenia samochodu w napęd na cztery koła, który pozwalał na wykorzystywanie Volkswagena Transportera T2 w bardziej wymagającym terenie.

Od 1976 roku do dziś Transporter T2 wytwarzany jest w Brazylii (na tamtejszym rynku występuje pod nazwą Volkswagen Kombi). Analitycy twierdzą jednak, że produkcja zakończy się w 2012 roku, kiedy system ABS oraz poduszki powietrzne staną się obowiązkowym wyposażeniem w Ameryce Południowej. Pod maską Volkswagena Kombi pracuje 1,4 l silnik napędzany przez alkohol etylowy. W 2006 auto poddano niewielkiemu faceliftingowi, który miał na celu odmłodzenie nadwozia. Ceny Transportera T2 na rynku brazylijskim startują w przeliczeniu na złotówki od około 80 000 zł.

Od końca 2011 roku Volkswagen oferuje sprzedaż modelu Transporter T2 również w Europie, a konkretnie w Holandii. Auto poddano jednak znacznym modyfikacjom konstrukcyjnym i występuje ono wyłącznie w jednej wersji nadwozia, jako Camper. Pod maską znajduje się 1,4 l jednostka o mocy 80 KM, która współpracuje z 4-biegową manualną skrzynią biegów i pozwala na osiągnięcie pierwszej setki po 16 s oraz prędkości maksymalnej 135 km/h. Auto wyceniono na 32 tys. euro, czyli wg kursu z listopada 2011 roku na około 134 000 zł.

Mimo wysokiej ceny zakupu znaleźli się nabywcy na samochód. Chwalą oni Transportera T2 za mnogość wersji nadwoziowych, przestronność oraz ładowność, dostępność części zamiennych i widoczność. Kupującym nie przeszkadzało to, że pod maską pracowały oferujące niewielką moc jednostki napędowe.

Produkcja Volkswagena Transportera T2 została zakończona w 1979 roku. Następcą Volkswagena Transportera T2 jest Volkswagen Transporter T3, który zadebiutował w 1979 roku i produkowany był do 1992 roku w fabrykach zlokalizowanych w Niemczech i RPA.

Volkswagen Transporter / Caravelle / Multivan III

Volkswagen Transporter T3 zadebiutował w 1979 roku jako następca modelu Volkswagen Transporter T2. Samochód produkowany był w fabrykach zlokalizowanych w Niemczech i Republice Południowej Afryki. Mimo że auto sprzedawano w 180 krajach na całym świecie, nie odniosło tak dużego sukcesu jak poprzednicy o nazwie Transporter T1 oraz Transporter T2.

W stosunku do poprzednika Volkswagen Transporter T3 charakteryzuje się bardziej nowoczesną stylistyką, której cechą rozpoznawczą jest prostokątny grill, zakończony z obu stron okrągłymi reflektorami. Auto wciąż oferowano w wielu wersjach nadwozia, począwszy od wariantu dostawczego, kończąc na wersji kempingowej o nazwie Westfalia oraz multivanie, który może pomieścić nawet 9 osób.

Transporter T3 jest większy i cięższy od swojego poprzednika. Mierzący 4569 mm długości, 1844 mm szerokości oraz 1928 mm wysokości Transporter T3 reprezentuje niemieckiego producenta w segmencie van. Był to ostatni model Volkswagena z silnikiem umieszczonym w tylnej części nadwozia.

Volkswagen Transporter T3 oferowany był z szeroką gamą jednostek benzynowych i wysokoprężnych. Lista silników benzynowych chłodzonych powietrzem obejmuje motor o pojemności 1,6 l i mocy 50 KM oraz jednostkę o pojemności 2,0 i mocy 70 KM.

Gamę silników chłodzonych cieczą otwiera motor o pojemności 1,9 l i mocy 60 KM, 78 KM lub 90 KM z wtryskiem. Od 1985 roku oferowano również 1,9 l silnik o mocy 55 KM, który w latach 1984-1986 otrzymał wtryski i katalizator. Dzięki temu moc została zwiększona do 83 KM. Dla bardziej wymagających klientów producent przewidział opcję montażu silnika o pojemności 2,1 l, który generuje od 87 KM do 112 KM.

Warto także zwrócić uwagę na warianty wysokoprężne. Katalog silników Diesla obejmował motor o pojemności 1,6 l i mocy 50 KM, 1,6 l TD o mocy 70 KM oraz 1,7 l o mocy 57 KM. Napęd przekazywany był za pomocą 4- lub 5-biegowej manualnej skrzyni biegów lub 3-stopniowej automatycznej przekładni. Od 1985 roku klienci mieli możliwość wyposażenia Transportera T3 w napęd na cztery koła o nazwie Syncro, który pozwalał na wykorzystywanie samochodu w bardziej wymagającym terenie.

W 1986 roku Volkswagen Transporter T3 doczekał się faceliftingu, który obejmował nowy obrotomierz, większy wybór materiałów wykończeniowych, zmodyfikowany system klimatyzacji oraz bardziej zaawansowany system pracy silnika. Zmiany zewnętrzne ograniczają się do zamontowania kwadratowych reflektorów i dodania do katalogu nowych kolorów nadwozia.

W 1981 roku producent świętował wyprodukowanie 5-milionowego egzemplarza modelu Transporter. Pięć lat później z taśm montażowych zjechał 6-milionowy egzemplarz.

Główne bolączki Transportera T3 to korozja oraz kłopoty ze szczelnością silników chłodzonych cieczą. Niestety, naprawa karoserii oraz jednostek często wiąże się z dużymi kosztami. Użytkownicy skarżą się również na brak mocy, który doskwiera głównie wariantom benzynowym, twarde materiały wykończeniowe, ekonomiczność jednostek napędowych i mało precyzyjną skrzynię biegów. Plusy to mnogość wersji nadwoziowych, przestronność, ładowność i bardzo dobra widoczność.

Produkcja Volkswagena Transportera T3 została zakończona w 1992 roku. Warto jednak dodać, że auto nadal było wytwarzane w zakładach zlokalizowanych w RPA do 2004 roku. Następcą Transportera T3 jest Volkswagen Typ 2 T4, produkowany w latach 1990-2003 w fabrykach mieszczących się w Hanowerze i Poznaniu.

Volkswagen Transporter / Caravelle / Multivan IV

Volkswagen Transporter T4, który sprzedawany był w Ameryce Północnej jako Volkswagen Eurovan, zadebiutował w 1990 roku. Jest następcą modelu Volkswagen Transporter T3, którego produkcja została zakończona w 1992 roku. Transporter T4 był pierwszą generacją z serii modelu Transporter, w której zrezygnowano z silnika umieszczonego z tyłu. Gruntownie zmodyfikowano również stylistykę nadwozia oraz wnętrze, które w stosunku do poprzednika charakteryzuje się materiałami wykończeniowymi lepszej jakości.

Mierzący 4707-5136 mm długości, 1840 mm szerokości oraz 1940-2430 mm wysokości VW Transporter T4 plasowany jest w segmencie van. Produkowany był w zakładach zlokalizowanych w Hanowerze oraz Poznaniu. Auto oferowano w kilku wersjach nadwozia, jako Furgon bez szyb za słupkiem B, Kombi Van z szybami za słupkiem B, Caravelle/Multivan, Westfalia oraz w wersji z pojedynczą lub podwójną kabiną i rozstawem osi 2920 lub 3320 mm. Volkswagen Transporter może pomieścić od 2 do 12 osób, a jego głównym konkurentem jest Mercedes-Benz Vito.

Volkswagen Transporter T4 dostępny był z szeroką gamą jednostek benzynowych oraz wysokoprężnych. Lista silników napędzanych benzyną obejmuje warianty o pojemności 1,8 l i mocy 67 KM, 2,0 l o mocy 84 KM oraz 2,5 l o mocy 110 KM. Najbardziej wymagającym klientom oferowano motor o pojemności 2,8 l, który generuje 140 KM lub 204 KM. Egzemplarze z jednostką benzynową o mocy 204 KM produkowane były w latach 2000-2003.

Gama silników wysokoprężnych obejmuje motor o pojemności 1,9 l i mocy 60 KM lub 1,9 l TD o mocy 68 KM. Nie zabrakło także silników 2,4 D o mocy 75 KM lub 78 KM oraz 2,5 TDi o mocy 88 KM lub 102 KM. Ostatnia jednostka występowała także w wersji o mocy 150 KM i 295 Nm maksymalnego momentu obrotowego przy 1900-3000 obr./min. Warto dodać, że silniki były chłodzone wyłącznie cieczą, a warianty TDi wprowadzono dopiero w 1995 roku. Napęd może być przekazywany za pomocą 4-biegowej automatycznej przekładni lub 5-stopniowej skrzyni manualnej.

Najbardziej uznanymi jednostkami napędowymi są warianty wysokoprężne o pojemności 1,9 l oraz 2,4 l. Są to mało awaryjne silniki, cechują się dobrymi osiągami i przyzwoitym spalaniem na poziomie około 9,0 l ropy na 100 km.

Co ważne, dostęp do części zamiennych Transportera T4 jest niemal nieograniczony, dzięki czemu koszty ewentualnych napraw są niewysokie.

W 1996 roku Volkswagen Transporter T4 doczekał się pierwszego faceliftingu. Zmodernizowano wówczas m.in. pas przedni oraz wnętrze, dzięki czemu auto nabrało bardziej nowoczesnego wyglądu.

Volkswagen T4, głównie ze względu na swoją wszechstronność, znalazł wielu entuzjastów, którzy często organizują spotkania w różnych krajach Europy. W maju 2010 roku z okazji 20-lecia modelu odbyła się parada w Niemczech, w której udział wzięły egzemplarze T4 z całego świata. W 2000 roku świętowano wynik 8 mln wyprodukowanych egzemplarzy Volkswagena Transportera.

Dla szukających samochodu z mocnym i ekonomicznym silnikiem TDI, który będzie przestronny i ładowny, a części zamienne w przyzwoitej cenie, Volkswagen Transporter T4 jest dobrym wyborem. Należy jednak przymknąć oko na wyciszenie i nieco twarde plastiki, które potrafią trzeszczeć po dłuższej eksploatacji.

Produkcja Volkswagena Transportera T4 została zakończona w 2003 roku. Co ciekawe, T4 jest drugą najchętniej wybieraną po T1 generacją modelu Transporter. Następca T4 to Volkswagen Transporter T5, który od 2003 roku produkowany jest w zakładach zlokalizowanych w Hanowerze i Poznaniu.

Volkswagen Transporter / Caravelle / Multivan V

Volkswagen Transporter T5 zadebiutował w 2003 roku jako następca modelu Transporter T4. VW Transporter T5 produkowany jest w fabrykach zlokalizowanych w Hanowerze oraz Poznaniu i plasuje się w segmencie van. Główny rywal Volkswagena Transportera T5 to Mercedes-Benz Vito.

Mierzący 4890 mm długości, 1905 mm szerokości oraz 1945 mm wysokości Volkswagen Transporter T5 zapewnia bardziej komfortowe warunki pasażerom i znacznie większą przestrzeń ładunkową niż poprzednik. Wynika to m.in. z rezygnacji z zaokrągleń i zastosowania prostych kształtów nadwozia. Volkswagen Transporter T5 oferowany jest w kilku wersjach nadwozia, w tym jako Multivan, Caravelle Minivan, Transporter Skrzyniowy, Transporter Podwozie oraz Furgon. Klienci mają również możliwość wyboru egzemplarza z większym rozstawem osi i jedną z trzech konfiguracji wysokości dachu. Oferowany jest także wariant Sportline, którego cechami charakterystycznymi są 18-calowe aluminiowe felgi, zderzaki i lusterka w kolorze nadwozia, obniżone o 30 mm zawieszenie oraz specjalne emblematy Volkswagena.

Volkswagen Transporter T5 dostępny jest z bogatą gamą jednostek napędowych, która obejmuje warianty benzynowe oraz wysokoprężne. Lista silników benzynowych zawiera silnik o pojemności 2,0 l i mocy 115 KM oraz 3,2 l o mocy 235 KM. Słabsza jednostka pozwala na przyspieszenie do setki w 17,8 s, a mocniejszy wariant osiąga 100 km/h po 10,5 s.

Znacznie bardziej obszerny jest katalog jednostek wysokoprężnych. Producent w ciągu kilku lat produkcji oferował jednostkę o pojemności 1,9 l TDI w aż czterech wariantach mocy: 84 KM, 86 KM, 102 KM i 105 KM. Wszystkie charakteryzują się niskim apetytem na paliwo i całkiem przyzwoitymi osiągami.

Bardziej wymagający klienci wybierali motor o pojemności 2,5 l TDI i mocy od 131 KM do 174 KM. Warto dodać, że jednostka ta w obu wariantach mocy w nowszych egzemplarzach Transportera T5 wyposażona jest w filtr cząstek stałych.

W 2009 roku podczas salonu motoryzacyjnego we Frankfurcie zadebiutował Volkswagen Transporter T5 po faceliftingu, który wpisał się w nową gamę stylistyczną Volkswagena, zapoczątkowaną przez modele Scirocco oraz Golf VI.

Volkswagen Transporter T5 po faceliftingu oferowany jest z 2,0 l jednostkę o mocy 115 KM oraz wariantem 2,0 l TSI o mocy 204 KM, który pozwala na przyspieszenie do setki w 9,5 s oraz osiągnięcie prędkości maksymalnej 200 km/h.

Warto także zwrócić uwagę na jednostki wysokoprężne. Pod maską Transportera T5 po faceliftingu można znaleźć wyłącznie 2,0 l turbodiesla, który w zależności od wersji generuje 84 KM, 102 KM, 140 KM lub 180 KM. Napęd może być przekazywany za pomocą 5- lub 6-biegowej manualnej skrzyni biegów albo 7-stopniowego automatu DSG w najmocniejszej wersji. Producent oferuje również egzemplarze z technologią BluMotion oraz napędem na cztery koła 4MOTION.

Szeroka i ekonomiczna gama jednostek napędowych, widoczność oraz materiały wykończeniowe to główne zalety Volkswagena Transportera T5. Minusami są wyciszenie i wysoka cena zakupu.

Standardowe wyposażenie Volkswagena Transportera T5 obejmuje m.in. niezależne zawieszenie kół, wiele systemów bezpieczeństwa, w tym ABS, ESP, ASR, EDS i MSR, schowki w desce rozdzielczej pod bocznymi wylotami powietrza.

Co ciekawe, w marcu 2011 roku zaprezentowano Volkswagena Transportera napędzanego przez jednostkę elektryczną. Otrzymał on nazwę Volkswagen Bulli i na jednym ładowaniu potrafi przejechać do 300 km.

Szybkie fakty
MarkaVolkswagen
TypSamochód osobowy

Generacje Volkswagen Transporter

Inne modele Volkswagen

Volkswagen Transporter: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie