Kia Clarus

Model
Kia Clarus Zobacz 5 zdjęć

Kia Clarus

Kia Clarus to auto klasy średniej produkowane od 1996 roku. Model ten opracowano na podstawie Mazdy 626, stąd wiele podzespołów mechanicznych Clarus dzieli właśnie z nią. Na rynku azjatyckim auto sprzedawane było pod nazwą Kia Credos. Oferowano je w dwóch odmianach: sedan i kombi.

Kia Clarus miała konkurować na przykład z Oplem Vectrą, Fordem Mondeo czy Citroënem Xantią. Niestety, nie osiągnęła większych sukcesów. Z zewnątrz Clarus wygląda bardzo spokojnie, przez co sprawia wrażenie nudnego. Między ładnymi reflektorami umieszczono chromowany grill z poprzecznym użebrowaniem. Pokrywa silnika jest prosta, bez żadnych przetłoczeń, co nie sprawia dobrego wrażenia. Zderzaki, klamki i lusterka mają kolor karoserii. Gdy patrzy się z boku, widać wyraźne rozdzielenie na trzy bryły. Tylną szybę umieszczono pod dużym kątem, przez co linia dachu gwałtownie się kończy tuż za plecami pasażerów tylnej kanapy. W ten sposób uzyskano długi i pojemny bagażnik. Tył Clarusa ma płynną, spokojną linię, niewyróżniającą się niczym szczególnym. Wersja kombi z tyłu wygląda dość zgrabnie. Charakterystyczne dla tej odmiany są duże poprzeczne lampy.

Niestety, również wnętrze odbiega od europejskich odpowiedników. Na pewno nie można narzekać na ilość miejsca. Zarówno z przodu, jak i z tyłu jest naprawdę wygodnie. Przednie fotele są obszerne i zapewniają dobre podparcie. Dla pasażerów tylnej kanapy zagospodarowano dużo miejsca na nogi i nad głowami. Rozczarowują jednak zastosowane materiały. Deska rozdzielcza jest szara i nudna. Panel sterowania zabudowano twardym, czarnym plastikiem. W niektórych egzemplarzach znajduje się wykończenie imitujące drewno, które zdecydowanie ożywia ponure wnętrze. Zegarom nie można nic zarzucić. Są proste i czytelne zarówno w dzień, jak i w nocy. Bagażnik oferuje przestrzeń 424 l, można ją powiększyć do 764 l.

Kia Clarus ma dość bogate wyposażenie. W najwyższych wersjach wyposażenia oferowano m.in. klimatyzację, ABS, elektryczne szyby i lusterka, czapoduszki powietrzne czy skórzaną tapicerkę. Model ten nie brał udziału w testach zderzeniowych Euro NCAP.

Mocną stroną Kii były trwałe, cieszące się dobrą opinią motory benzynowe. Do napędu Clarusa mógł posłużyć jeden z dwóch silników. Pierwszy to jednostka 1,8 l rozwijająca moc 116 KM. Zapewnia on autu prędkość maksymalną 185 km/h, zużywając średnio około 10 l benzyny na 100 km. Druga jednostka to silnik 2,0 o mocy 133 KM. Zapewnia on lepsze osiągi niż motor 1,8 przy podobnym zużyciu paliwa. Niestety, oba motory dość kiepsko znoszą montaż instalacji LPG. Najczęstszymi problemami są szwankujące przepływomierze, silniki krokowe i sondy lambda.

Przez cały okres produkcji oferowano dwa rodzaje przekładni. Clarus może być wyposażony w 5-biegową skrzynię manualną lub 4-przełożeniowy automat. Skrzynia automatyczna ma jednak opinię awaryjnej. Najczęstszą usterką są wycieki oleju.

Produkcję Kii Clarus zakończono w 2000 roku, a jego sprzedaż dopiero rok później. Jego następcą był model Magentis. Na rynku aut używanych Clarus nie ma dobrej opinii. Zachęcać może niski koszt zakupu, odstraszać - wysoki koszt eksploatacji oraz liczne usterki. Najczęstszymi awariami elektryki są usterki związane z centralnym zamkiem. Kolejnym problemem, z którym boryka się Kia Clarus, jest korozja. Przed zakupem należy dokładnie sprawdzić całą karoserię i podwozie. Zawieszenie nie sprawia większych kłopotów. Jest trwałe, a jeżeli już coś się zepsuje, dość tanie w eksploatacji.

Szybkie fakty
MarkaKia
TypSamochód osobowy

Generacje Kia Clarus

Inne modele Kia

Kia Clarus: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie