Infiniti G-Series

Model
Infiniti G-Series Zobacz 10 zdjęć

Infiniti G35

Infiniti G35 to trzecia edycja samochodu japońskiego producenta z literą G w nazwie. Nowe G35 oparto na odpowiednio zmodyfikowanej platformie Nissana o nazwie FM, która nadal jest podstawą również dla takich aut jak Nissan 350z czy Infiniti serii M.

Pierwsze egzemplarze zaczęły jeździć po drogach Ameryki Północnej w 2003 roku – niespełna rok po oficjalnej premierze. Niedługo potem nowe Infiniti zostało okrzyknięte przez redakcję amerykańskiego magazynu motoryzacyjnego Motor Trend's autem roku.

G35 dostępne było nie tylko jako sedan, ale również jako dwudrzwiowa wersja coupé. Pierwszy wariant mierzył 4735 mm długości, 1750 mm szerokości oraz 1465 mm wysokości. Drugi odpowiednio 4630 mm, 1815 mm i 1390 mm. Waga wersji sedan wynosiła 1575 kg, a dwudrzwiowej odmiany 15 kg więcej, czyli 1590 kg.

W autach z lat modelowych 2003-2004 V6 znajdujące się pod maską G35 rozwijało 265 KM w sedanie oraz 286 KM w coupé. Samochody z roczników 2005 i 2006 wyposażone w automatyczną skrzynię biegów miały równo po 286 KM. W przypadku skrzyni manualnej wartość ta wynosiła 302 KM.

Infiniti G35 miało silnik zamontowany z przodu oraz napęd na tył. Między innymi dzięki temu udało się uzyskać niemal idealny rozkład masy wynoszący 52% i 48% wagi odpowiednio na przednią i tylną oś.

Klienci mogli jednak zrezygnować z napędu jedynie na tył na rzecz AWD (o nazwie Aisin-Warner, który przekazywał najwięcej mocy na koła z największą przyczepnością). Egzemplarze z takim zawieszeniem nazywane były w Ameryce G35x. Kupujący tracili wtedy możliwość wyboru skrzyni biegów – w takiej sytuacji dostępna była jedynie przekładnia automatyczna.

Po niewielkim faceliftingu w 2006 roku (nowe przednie oraz tylne światła, spojler, przedni zderzak, obsługa Bluetooth oraz aktywna tylna oś) przyszedł czas na poważniejsze zmiany w 2007 roku. Zaszły one nie tylko na zewnątrz czy wewnątrz, ale również pod maską.

Dzięki trzykrotnie większemu wykorzystaniu laserów podczas spawania oraz zwiększeniu ilości spawów o 16% sztywność nadwozia wzrosła aż o 40%.

Nie wzrosła jednak moc nowego silnika o nazwie VQ35HR - wynosiła ona 306 KM. Tak niewielka różnica była spowodowana najprawdopodobniej wprowadzeniem nowych zasad pomiaru mocy. Lepszą miarą porównawczą są czasy potrzebne do osiągnięcia pierwszych 97 km/h (0-60 mph). Poprzednik potrzebował na to 5,7 s (skrzynia manualna), a następca robił to w 5,4 s, czyli z przewagą 0,3 s.

W porównaniu z poprzednikiem (VQ35DE) auto cechowało się również mniejszym zużyciem paliwa oraz lepszą elastycznością. Przeprojektowanie konstrukcji układu wydechowego spowodowało, że przepływ powietrza został poprawiony o 25%.

Zmiany wewnątrz Infiniti określiło jako takie, które miały dawać kierowcy uczucie ciepła oraz gościnności. Pomóc miały w tym między innymi biało-fioletowe podświetlenia zegarów oraz aluminiowe wykończenie przypominające tradycyjny, robiony ręcznie japoński papier.

Zadbano również o inne wygody – do nich zaliczyć można system nawigacji z ekranem dotykowym (z funkcją otrzymywania informacji o natężeniu ruchu na drodze) oraz system audio opracowany przez firmę Bose. Infiniti wprowadziło również zapłon uruchamiany poprzez naciśnięcie przycisku. Zadbano o bezpieczeństwo, montując w G35 laser, który monitorował sytuację przed samochodem, a w razie zbliżającego się zagrożenia komputer zbliżał tłoczki do tarcz hamulców i sprawiał, że hamowanie było efektywniejsze.

Następcą Infiniti G35 w wersji sedan, coupé oraz nowej cabrio został model G37.

Plusy:
+ Wyjątkowość na tle niemieckich konkurentów
+ Sprawdzony i dobrze znany układ jezdny

Minusy:
- Niewielki wybór silników
- Spalanie
- Przeciętna stylistyka

Infiniti G37

Infiniti G37 zadebiutowało w 2007 roku. Na początku produkowane było obok G35, ale jedynie w postaci coupé. Dopiero w 2009 roku powstało G37 w wersji sedan i zastąpiło swojego poprzednika.

Modele rocznikowe 2008 coupé miały nowy silnik o pojemności 3,7 l, mocy 330 KM i sześciu cylindrach ustawionych w układ „V”. Pełna jego nazwa brzmiała VQ37VHR i zawierała w przybliżeniu 35% nowych elementów w porównaniu z silnikiem obecnym w G35 – VQ35HR. Wyposażony w innowacyjny system VVEL (Variable Valve Event and Lift), miał gwarantować lepsze parametry, poprawioną ekonomikę oraz lepszą reakcję na ruchy pedału gazu. Zastosowanie takiej technologii poprawiło też liniowość oddawania mocy oraz zredukowało drgania, na które narzekali posiadacze G35. Do pary dołożono pięciobiegową automatyczną skrzynię z możliwością ręcznej zmiany biegów.

W 2009 roku wprowadzono do sprzedaży kolejne wersje nadwoziowe: sedan (następca czterodrzwiowego G35) oraz zupełnie nowy kabriolet. Był to również moment prezentacji faceliftingu obecnego od 2008 roku na rynku coupé.

Silniki montowane w różnych wersjach nadwoziowych różniły się mocą. Te w sedanie rozwijały 305 KM, w coupé – 330 KM, a w kabriolecie 316 KM. W 2009 roku, kiedy dwudrzwiowa wersja przeszła facelifting, zredukowano w niej liczbę koni do 316.

Ciekawostką, o której warto wspomnieć przy okazji G37 Sport Coupe i roku 2009, jest informacja na temat specjalnego egzemplarza. Powstał on z okazji dwudziestolecia marki Infiniti. Inspiracją malowania stworzonego przez Heidiego Taillefera była międzynarodowa grupa artystów Cirque du Soleil (Cyrk Słońca). Ten jedyny egzemplarz po prezentacji na kilku wydarzeniach został sprzedany na charytatywnej aukcji.

Wszyscy trzej przedstawiciele różnych segmentów urośli w każdym z wymiarów w porównaniu z poprzednikami. Coupé, które pojawiło się pierwsze, miało 4651 mm długości, 1824 mm szerokości oraz 1394 mm wysokości (egzemplarze wyposażone w automatyczną skrzynię biegów były 2 mm niższe). Sedan to odpowiednio 4750 mm, 1773 mm oraz 1453 mm (lub 1468 mm z napędem na wszystkie koła). Nowe G37 pozbawione stałego dachu mierzyło 4656 mm długości, 1852 mm szerokości i 1400 mm wysokości.

Modele z 2009 roku oprócz nowego wyglądu i silnika zyskały nowe skrzynie biegów – mowa o sześciobiegowym manualu oraz siedmiobiegowym automacie. Zastąpiły one krytykowane skrzynie: pięciobiegową automatyczną oraz sześciobiegową manualną. Zastosowanie większej liczby przełożeń pozwoliło lepiej dopasować rozkład mocy oraz zredukować zapotrzebowanie na paliwo. Użycie nowego silnika oraz skrzyni biegów wiązało się z koniecznością zaakceptowania przyrostu ogólnej wagi o około 37 kg.

G37, wprowadzone do sprzedaży w nadwoziu kabriolet w lecie, miało składany trzyczęściowy dach. W porównaniu z wersją coupé faktem stały się konieczne korekty w strukturze nadwozia, szerszy rozstaw kół i delikatnie zmienione wnętrze. Klienci decydujący się na kabriolet mogli poprosić o zamontowanie dodatkowych głośników w podłokietniku czy deflektora wiatru, dzięki któremu podczas podróżowania z otwartym dachem i dużą prędkością redukowane są zawirowania powietrza.

2010 rok przyniósł facelifting G37 sedan. Zmiany były bardziej ewolucyjne niż rewolucyjne. Delikatnie odmieniono wygląd tej wersji nadwozia oraz odświeżono wnętrze. Więcej uwagi poświęcono systemowi Infotainment, który był dotychczas instalowany.

Plusy:
+ Wyróżnia się na tle niemieckiej konkurencji
+ Bardzo bogate wyposażenie w standardzie
+ Mocny silnik V6

Minusy:
- Ograniczone możliwości personalizacji
- Tylko jedna jednostka napędowa

Szybkie fakty
MarkaInfiniti
TypSamochód osobowy

Generacje Infiniti G-Series

Inne modele Infiniti

Infiniti G-Series: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie