Subaru Outback

Model
Subaru Outback Zobacz 12 zdjęć

Subaru Outback II

Outback to samochód typu crossover klasy średniej (segment D) produkowany od 1995 roku przez japoński wielobranżowy koncern Fujii Heavy Industries pod marką Subaru. Do tej pory przedstawiono cztery generacje tego auta.

Outback drugiej generacji wszedł do produkcji w 2000 roku. Wytwarzane w Japonii auto w tamtym kraju nosiło nazwę Legacy Lancaster 6, a niektórych krajach Europy nazywane było Legacy Outback lub Outback.

Outback bazował na modelu Legacy i w zasadzie był jego uterenowioną wersją kombi. Co interesujące, wszędzie poza Stanami Zjednoczonymi Outback kojarzy się tylko z kombi, natomiast w samych USA wóz ten był oferowany również jako sedan, jednak nie jako auto z lekko podniesionym zawieszeniem, ale odpowiednik europejskiego Legacy.

Dostępny w Europie i w Polsce Outback miał nadwozie kombi o stonowanych, ale jednocześnie dynamicznych liniach. Z przodu uwagę przyciągały duże światła. Takie wrażenie miało się początkowo, jednak po pewnym czasie obserwator uznawał, że rozmiar przednich reflektorów jest w sam raz do tego auta.

Przy długości całkowitej Outbacka wynoszącej 4,7 m rozstaw osi o wartości 2,65 m wydaje się nieco za mały. W związku z takim rozstawem osi samochód ma długie zwisy z przodu i z tyłu, które jednak pasują do stylu tego Subaru.

Miejsca w aucie było sporo, szczególnie w przedniej części, gdzie kierowca i pasażer nie mogli mieć powodów do narzekań. Również z tyłu przestrzeni było dość dużo. Jedynie osoby wysokie, które zasiadły za również wysokim kierowcą, mogły mieć problem z nogami, jeśli prowadząca samochód osoba przesunęła siedzenie maksymalnie do tyłu.

Deska rozdzielcza była prosta i dość kanciasta, a jej wygląd przywodził na myśl odpowiedniki wykonywane przez szwedzką firmę Volvo. Zastosowane we wnętrzu materiały zaskakiwały jakością niższą, niż można by się spodziewać po tym wozie. Podobnie z jakością spasowania wszystkich detali w kabinie.

Subaru Outback było bezpiecznym wozem. W próbie zderzeniowej przeprowadzonej przez Euro NCAP auto otrzymało cztery na pięć możliwych gwiazdek. Wyposażenie podstawowe tego samochodu obejmowało m.in. przednie poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera czy elektrycznie sterowane szyby.

Nie to było jednak najważniejsze - nabywcy kupowali to auto przede wszystkim dla nadzwyczaj dobrego układu napędowego. Outback miał 19-centymetrowy prześwit, który pozwalał zjechać z utwardzonych szlaków, a napęd przekazywany w proporcjach 45%/55% (przód/tył) zapewniał sporą dzielność. Co więcej, w zależności od warunków drogowych rozkład momentu napędowego na osie mógł się zmieniać.

Tradycyjnie dla Subaru Outbacka wyposażano w silniki przeciwsobne. Były to dwie jednostki benzynowe. Mniejszy motor miał 2,5 l objętości skokowej zamkniętej w czterech cylindrach. Z tej objętości udało się uzyskać moc maksymalną 169 KM. Drugim, większym motorem był 6-cylindrowy bokser o mocy 209 KM. Jednostki te pozwalały rozpędzić się do ponad 200 km/h. Co interesujące, mniejsza jednostka silnikowa miała układ rozrządu z jednym wałkiem.

Do wyboru były dwie skrzynie biegów: 5-biegowa, manualna (podstawowa) i 4-biegowy automat.
Oprócz wielu zalet Subaru Outback miało i ma kilka wad. Pierwszą z nich jest sam zakup samochodu, który ze względu na swoje atuty i dobrą opinię jest dość drogi. Drugą są dość paliwożerne silniki Outbacka. Trzeci problem stanowi wysoki koszt serwisowania Subaru. Części zamienne do tych aut nigdy do tanich nie należały, a do tego robocizna kosztuje niemało, ponieważ dostęp do wielu podzespołów jest trudny.

W 2004 roku zakończono produkcję Outbacka drugiej generacji, zastępując go nowszym autem.

Subaru Outback III

W 2003 roku na salonie samochodowym we Frankfurcie zaprezentowano model Legacy IV generacji. Spodziewając się podobnego jak w przypadku poprzedników Outbacka III serii scenariusza, można było przewidzieć, że premiera nowego modelu (III gen.) nastąpi w ciągu najbliższego roku.

Nowy samochód pokazano na tokijskim salonie samochodowym w 2004 roku i w tym samym roku wóz wszedł do produkcji. W Europie nowy model pojawił się dopiero rok później.

Nieznacznie większe od starszego brata auto oferowano z nadwoziami typu sedan i kombi. W Stanach Zjednoczonych ta pierwsza wersja dostępna była w latach 2005-2007. Trzeba jasno powiedzieć, że sedan nie zdobył takiej popularności jak odmiana 5-drzwiowa.

Outback na wielu rynkach, m.in. w Europie, znany był jako Legacy Outback, bo i podstawą do jego budowy było Subaru Legacy, zarówno w wersji sedan, jak i kombi.

Zbliżony rozmiarami Outback III miał też bardzo podobny do poprzednika rozstaw osi, co przekładało się na długie zwisy karoserii z przodu i z tyłu. Nieco inaczej wyglądające nadwozie prezentowało się bardziej dynamicznie i stylowo. Ładnie wyglądały przede wszystkim przednie światła nadające sylwetce lekkość. Z kolei o muskulaturę i ochronę lakieru przed zarysowaniami dbały plastikowe nakładki na progi, część drzwi i błotniki. Dziwne jednak było to, że właśnie te plastikowe elementy zazwyczaj malowano na kolor karoserii lub przynajmniej lakierowano na inną barwę.

Mimo niewielkiej różnicy w rozstawie osi w stosunku do poprzednika (zaledwie o 2 cm więcej) udało się wygospodarować większą przestrzeń dla pasażerów. Z przodu już w Outbacku II nie można było narzekać, jednak z tyłu brakowało nieco miejsca na nogi. W nowym wozie zarówno przednie fotele, jak i tylna kanapa gwarantowały tyle samo przestrzeni na nogi i nad głowami.

Subaru znacząco poprawiło jakość materiałów zastosowanych do obicia wnętrza oraz spasowanie elementów, choć plastiki nadal bywały twarde w wielu miejscach. Nie zapomniano także o wygłuszeniu kabiny pasażerskiej, co zwiększało komfort podróży.

Już w podstawowej odmianie Outback miał bogate wyposażenie, a w najdroższej wersji L.L. Bean w wyposażeniu standardowym, oprócz na przykład poduszek powietrznych dla kierowcy i pasażera, elektrycznie sterowanych szyb, ABS-u i ESP, były takie dodatki, jak: skórzana tapicerka siedzeń i kierownicy, drewniane wstawki we wnętrzu, odtwarzacz plików MP3 z radiem, nawigacja satelitarna i szklany dach.

Subaru Outback było cenione przede wszystkim za układ napędowy. Producent ponownie zastosował system taki jak w poprzedniku, ale dodał kilka ulepszeń. Auto spisywało się w lekkim terenie lepiej, niż można by się początkowo spodziewać, a to dzięki układowi, który w normalnej sytuacji rozdzielał napęd w proporcjach 45% na przód i 55% na tył. Oczywiście, gdy warunki drogowe się zmieniały, rozkład sił napędowych również był inny.

Za źródła napędu robiły cztery różne silniki, w tym jeden diesel. Najmniejszy i najsłabszy motor miał 2,5 l objętości skokowej i rozrząd SOHC. Osiągał on moc 175 KM. Od 2005 roku dostępny był również 2,5-litrowy motor, ale z turbodoładowaniem. Pochodził on z Subaru Imprezy STI i rozwijał moc 250 KM. Montowano go w Outbacku XT.

Największa jednostka napędowa to 6-cylindrowy motor o objętości 3,0 l i również mocy 250 KM. Wyposażony był on w system zmiennych faz rozrządu AVCS. Ostatni silnik to prawdziwa nowość w Subaru – jednostka wysokoprężna. Był to, tak jak pozostałe motory, bokser mający objętość skokową zaledwie 2 l. Dzięki turbosprężarce osiągał on moc maksymalną 150 KM i moment obrotowy 350 Nm.

Z 2,5-litrowymi silnikami łączono dwie skrzynie. Podstawową była 5-biegowa, manualna skrzynka, w opcji znajdował się 4-biegowy automat Sportshift. Ten ostatni był jedynym dostępnym urządzeniem, gdy klient zamawiał auto z 3-litrowym silnikiem. Z kolei kupcy diesla dostawali tylko 6-biegową skrzynię manualną.

Wytwarzanie Outbacka III generacji zakończono w 2009 roku.

Subaru Outback IV

Outback to samochód typu crossover klasy średniej (segment D) produkowany od 1995 roku przez japoński wielobranżowy koncern Fujii Heavy Industries pod marką Subaru. Do tej pory przedstawiono cztery generacje tego auta.

W 2009 roku na salonie samochodowym w Nowym Jorku Subaru zaprezentowało kolejną, czwartą już generację modelu Outback. Tym razem japońska firma zrezygnowała ze słowa „Legacy”, które było wykorzystywane w nazwie samochodu na niektórych rynkach.

Nowe, dostępne tylko jako kombi nadwozie wygląda mniej sportowo, ale za to potężniej i bardziej elegancko. Za ten ostatni element odpowiadają sporych rozmiarów chromowana atrapa chłodnicy i również chromowane ramki okien. Z tyłu klasę zaakcentowano polerowaną listwą nad tablicą rejestracyjną. Auto ma zupełnie inne światła przednie oraz tylne. Muskulatury Outbackowi dodają przetłoczenia błotników z przodu i z tyłu.

Samochód nie tylko wygląda na większy, ale też jest nieco większy w rzeczywistości. Zmieniła się przede wszystkim wysokość wozu (urósł o około 65 mm), z czego 30 mm przypadło na 220 mm prześwit.
Wnętrze Outbacka IV jest imponujące. Nie brakuje w nim miejsca na nogi ani na głowy pasażerów zarówno z przodu, jak i z tyłu. Siedzenia są duże, dobrze wyprofilowane i wygodne, więc nawet długa podróż nie męczy jadących tym samochodem. Deska rozdzielcza jest nowoczesna, ale nie przytłacza. Uwagę zwraca szeroka konsola środkowa.

Wyposażenie Outbacka już w podstawowej wersji jest bogate. Do normalnych elementów montowanych w najtańszym wozie należą skórzana kierownica, centralny zamek, dwustrefowa automatyczna klimatyzacja, podgrzewane lusterka, system dźwiękowy McIntosh, kamera cofania, tempomat, ABS z EBD, ESP, przednie i boczne poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera oraz poduszki kurtynowe. W zasadzie jedyna rzecz, której nie ma w standardzie, a jest dokupienia jako opcja, to skórzana tapicerka siedzeń.

W zależności od rynku dostępne są także różne dodatki, np. w Wielkiej Brytanii w opcji znajduje się sześciogłośnikowy system dźwiękowy Harman/Kardon, do tego zmieniarka na sześć płyt kompaktowych.

Outback IV, tak jak poprzednicy, ma symetryczny układ napędowy zapewniający mu dobre własności terenowe. Sterownik układu reaguje w zależności od warunków jazdy i może na różny sposób rozdzielać moment napędowy na poszczególne osie.

W tej generacji Outbacka po raz pierwszy pojawiła się bezstopniowa skrzynia CVT o nazwie Lineatronic. Jest ona dostępna jedynie z 2,5-litrowym benzynowym silnikiem wyposażonym w system zmiennych wzniosów zaworów. Jednostka napędowa ma moc 167 KM. Skrzynka łączona z tym motorem jest wyposażeniem opcjonalnym, a podstawowe urządzenie to dobrze znana z poprzednika 6-biegowa skrzynia manualna.

Ta ostatnia skrzynka jest też jedyną dostępną w wersji z jednostką napędową spalającą olej napędowy. Ten 2-litrowy turbodiesel ma moc 150 KM i maksymalny moment obrotowy o wartości 350 Nm.
W Outbacku czwartej generacji zrezygnowano z silnika 3-litrowego. Zastąpiono go większym EZ36, znanym dobrze z modelu Tribeca II serii. Jest to jednostka z układem zmiennych faz rozrządu po stronie dolotowej i wydechowej. Motor ma moc 260 KM i moment obrotowy 350 Nm. W tym przypadku dostępna jest tylko, również znana z Outbacka III, 5-biegowa, automatyczna skrzynia Sportshift.

Do zalet nowego Outbacka z pewnością należą komfort jazdy, bardzo dobry układ jezdny oraz wyciszenie kabiny pasażerskiej. Po stronie minusów klienci stawiają wysoką cenę w stosunku do tego, co za nią otrzymują.

Szybkie fakty
MarkaSubaru
TypSamochód osobowy

Generacje Subaru Outback

Inne modele Subaru

Subaru Outback: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie