Nissan 200SX

Model
Nissan 200SX Zobacz 6 zdjęć

Nissan 200SX (S13)

Nissan 200SX serii S13 to sportowe auto o 3-drzwiowym nadwoziu typu liftback, wprowadzone do sprzedaży w Europie pod koniec 1988 roku. Model ten oferowany był w Japonii pod nazwą 180SX oraz jako 240SX w USA (miał inną, wolnossącą jednostkę napędową o pojemności 2,4 l). Następcę – generację S14 – zaprezentowano 1994, ale ze względu na dużą popularność obie serie przez kilka miesięcy sprzedawane były równocześnie.

200SX cechuje się dynamiczną, wyraźnie zarysowaną linią o charakterystycznych, otwieranych do góry reflektorach z przodu. Nadwozie mierzy 4521 mm długości, 1689 mm szerokości i 1290 mm wysokości. Dzięki niewielkiej masie, oscylującej w zależności od rodzaju skrzyni biegów w okolicach 1200 kg, samochód oferował bardzo dobre osiągi i dobre prowadzenie, także ze względu na dużą sztywność nadwozia.

Jednostka napędowa o oznaczeniu CA18DET dysponowała mocą 173 KM uzyskiwaną z pojemności 1,8 l. Była doładowana pojedynczą turbosprężarką wspomaganą intercoolerem. Silnik znany z podatności na dalsze modyfikacje standardowo legitymował się maksymalnym momentem obrotowym wynoszącym 225 Nm, osiąganym w okolicach 4000 obr./min. Przyspieszenie do 100 km/h w niecałe 7 s (7,5 s w wersji z automatem) plasowało go w czołówce aut o podobnym charakterze. Wersja europejska bez ogranicznika prędkości umożliwiała poruszanie się z maksymalną prędkością 230 km/h.

Poza Europą auto oferowano też z silnikami o pojemności 2 l (oznaczone kodem SR20DE i SR20DET w wersji z turbosprężarką), stosowanymi później w kolejnej generacji S14.

Przez cały okres produkcji auto dostępne było z 2 rodzajami skrzyni biegów: 5-stopniową skrzynią manualną i dość prostym konstrukcyjnie 4-biegowym automatem. Napęd przekazywany był na koła tylne, a w zależności od wersji dostępny był także z mechanizmem różnicowym o zmiennym tarciu.

Zawieszenie 200SX oparte jest z przodu na kolumnach MacPhersona i systemie Multilink z tyłu. Zapewnia ono dobrą komunikację auta z kierowcą. Dość sztywne nastawy wskazują na sportowe aspiracje modelu, nie przeszkadzają jednak w codziennym użytkowaniu. System tylnych kół skrętnych HICAS był niedostępny dla klientów w Europie.

Wnętrze zaprojektowano poprawnie, a jakość użytych materiałów jest dobra. Niestety, spasowanie nie jest już na tak wysokim poziomie.

Facelifting Nissan 200SX S13 przeszedł w 1992 roku. Zmiany obejmowały głównie odświeżenie wizualne – auto otrzymało nowe, wygładzone zderzaki, które unowocześniono pod kątem aerodynamiki, wzbogacono także paletę kolorów. Nieco przekonstruowano również wnętrze, dodając nowe opcje do wyposażenia. Mechaniczne lifting wzbogacił wóz o większe, wydajniejsze hamulce, które zdaniem wielu klientów nie gwarantowały skutecznego wyhamowania auta o takiej mocy.

W Japonii model dostępny był w wielu konfiguracjach nadwoziowych i silnikowych, oferowanych pod różnymi nazwami. Najbardziej znane to Silvia S13 oraz Sileighty.

Nissan 200SX był udaną konstrukcją, o czym świadczy duża podaż modeli na rynku wtórnym. Dzięki dobrym właściwościom jezdnym i dużym potencjale sportowym to auto stało się bazą wielu projektów wykorzystywanych w wyścigach i driftingu. Minusem są wysokie ceny oryginalnych części zamiennych. Rynek tańszych zamienników w przypadku tego auta jest jednak bardzo bogaty.

Nissan 200SX (S14)

Nissan 200SX serii S14 jest bezpośrednim następcą S13. Zaprezentowano go w 1994 roku, ale ze względu na dużą popularność poprzednika przez krótki okres obie generacje sprzedawane były jednocześnie. Model ten kończy serię „S” Nissana na kontynencie europejskim. Europejska sprzedaż następcy – Nissana Silvia S15 - nie została przewidziana. Produkcję modelu zakończono w roku 2000.

Nadwozie pojazdu na charakter 2-drzwiowego coupé. Mierzy 4498 mm długości, 1727 mm szerokości i 1288 mm wysokości. Na dobre osiągi wpływa korzystnie masa auta, która po zatankowaniu do pełna oscyluje w granicach 1250 kg.

Sercem 200SX S14 jest 4-cylindrowa, rzędowa jednostka o pojemności 2 l. Kodowe oznaczenie SR20DET wskazuje na zastosowanie turbosprężarki. W tym wypadku jest to turbina T28 uznanej marki Garett. Silnik dysponuje mocą 217 KM i maksymalnym momentem obrotowym sięgającym 275 Nm, osiąganym w okolicach 4800 obr./min. Jednostka wyposażona w nowoczesny system zmiennych faz rozrządu VTC charakteryzowała się doskonałą dynamiką z zachowaniem dobrej kultury pracy. Na przyspieszenie do 100 km/h auto potrzebuje około 6,2 s. Skrajnie różne opinie na temat trwałości silnika wynikają z ponadprzeciętnie awaryjnych dźwigienek zaworowych, tzw. igreków.

W Stanach Zjednoczonych S14 występował także z wolnossącym silnikiem KA24DE o pojemności 2,4 l (stąd oznaczenie 240 SX), jednak jego osiągi pozostawiały wiele do życzenia.

Przez cały okres produkcji z jednostką napędową współpracowały 2 przekładnie: 5-biegowa skrzynia manualna oraz 4-stopniowy automat. Napęd przekazywany był wyłącznie na koła tylne. W bogatszych i limitowanych wersjach przewidziano także mechanizm różnicowy o zmiennym tarciu.

Zawieszenie auta jest rozwinięciem stosowanego w poprzedniej generacji S13 układu opartego na kolumnach MacPhersona z przodu i systemie wielowahaczowego zawieszenia typu Multilink z tyłu. Duża liczba podzespołów usprawniających i tak dobre właściwości jezdne wpłynęła na popularność auta w wielu sportach motorowych, w szczególności driftingu. Delikatne zawieszenie o sportowej charakterystyce woli raczej nawierzchnie w nienagannym stanie.

Wnętrze modelu 200SX zaprojektowano nowocześnie, ale bez szaleństw. Obsługa mechanizmów pokładowych jest intuicyjna, a jakość i spasowanie materiałów wykończeniowych są dobre. Pewnego rodzaju wadą jest niewielka ilość miejsca dla pasażerów siedzących z tyłu, przestrzeni brakuje szczególnie nad głową.

W 1996 roku auto poddano liftingowi. Zmodyfikowano światła przednie i tylne, przemodelowano pakiet spojlerów i dodano nowe opcje wyposażenia wnętrza. Duże zmiany wizualne spowodowały zmianę nazwy na S14a. W zakresie mechaniki lifting obejmował wzmocnienie newralgicznych elementów silnika oraz przeprogramowanie charakterystyki pracy skrzyni biegów (uzyskano trochę lepszą reakcję na gaz podczas jazdy na niższych biegach).

Na rodzimym rynku japońskim Nissan 200SX S14 dostępny był w wielu różnych specyfikacjach. Duży potencjał i łatwość modyfikacji skutkowały pokaźną liczbą wersji sportowych. Fabryczny tuner Nissana, Nismo, opracował wersję 270R. Wiele firm zewnętrznych oferowało kompletne zestawy modyfikujące, zwiększające możliwości auta na torze lub tylko wyróżniające je wizualnie. W Japonii S14 nadal jest popularnym i lubianym samochodem o sportowych aspiracjach.

Szybkie fakty
MarkaNissan
TypSamochód osobowy

Generacje Nissan 200SX

Inne modele Nissan

Nissan 200SX: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie