Subaru Forester

Model
Subaru Forester Zobacz 10 zdjęć

Subaru Forester I

Forester to crossover produkowany przez wielobranżowy japoński koncern Fuji Heavy Industries, sprzedawany pod marką Subaru. Od początku produkcji (1997 rok) japoński producent przedstawił już trzy generacje tego auta.

W 1995 roku na tokijskim salonie samochodowym zaprezentowano model Streega Concept, który dwa lata później wszedł do sprzedaży w Japonii. W Stanach Zjednoczonych pojawił się dopiero w 1998 roku. W Indiach ten wóz sprzedawany był jako Chevrolet Forester.

Subaru Forester ma nadwozie przypominające typowe kombi. Odróżnia się jednak podwyższonym zawieszeniem. Karoseria wozu pierwszej generacji ma proste, wręcz surowe linie z dużymi reflektorami z przodu. Przetłoczenia błotników sprawiają, że samochód wygląda potężniej. Forester nie należy do małych aut (długość 4,5 m; szerokość ponad 1,7 m; wysokość 1,65 m). Wycięte „kwadratowo” zakola sprawiają wrażenie, jakby miało się do czynienia z samochodem terenowym. „Nieterenowo” za to zawieszona jest klapa bagażnika, która otwiera się tak jak w prawie każdym kombi, czyli do góry. Również opona zapasowa nie znajduje się na tylnych drzwiach.

Dzięki dość wysokiemu wnętrzu pasażerowie, nawet rośli, nie mogą narzekać na brak miejsca nad głowami. Również jeśli chodzi o przestrzeń na nogi, osoby podróżujące z przodu nie powinny mieć powodów do narzekań. Z kolei te z tyłu mogą mieć zastrzeżenia do ilości miejsca, jeśli są wysokie, a przed nimi także zasiada ktoś wysoki, kto przesunął fotel maksymalnie do tyłu.

Deska rozdzielcza jest prosta i funkcjonalna, a przyciski i pokrętła znajdują się w miejscach, w których każdy się ich spodziewa. Materiały zastosowane do obicia wnętrza należą do tworzyw średniej jakości. Są dość twarde, ale dobrze spasowane, dzięki czemu nawet po latach eksploatacji wnętrze nie skrzypi. Fotele są dość szerokie, ale mogłyby mieć dłuższe siedziska.

Forester oferowany był z dwoma poziomami wyposażenia: L i S. Już niższy (L) obejmował takie elementy, jak: ABS, ESP, elektrycznie sterowane szyby i lusterka, światła przeciwmgielne, radioodtwarzacz kasetowy czy relingi dachowe. W bogatszej wersji S standardem był wiskotyczny mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu, tylne hamulce tarczowe, 16-calowe aluminiowe felgi, w 2001 roku doszła zmieniarka na sześć płyt CD i lakierowane na kolor Titanium zderzaki.

Subaru Forester wyposażano w jeden z trzech silników. Wszystkie spalały benzynę. Oczywiście każda z tych jednostek napędowych była motorem przeciwsobnym o czterech cylindrach.

Mniejszy z nich miał 2 l objętości skokowej i w latach 1997-2000 rozwijał moc 122 KM, a od 2000 roku – 125 KM. W latach 1998-2002 występował on też w wersji z turbosprężarką, dzięki której uzyskiwał moc 170 KM. Drugi motor miał objętość skokową 2,5 l. Był on wyposażony w układ rozrządu z dwoma wałkami w każdej głowicy i osiągał moc 165 KM. Był on dostępny tylko w 1998 roku. Rok później wprowadzono zamiast tego motoru 2,5-litrowy silnik, ale z jednym wałkiem rozrządu w głowicy. Moc silnika pozostała bez zmian i wynosiła 165 KM. Ta jednostka dostępna była w Foresterze aż do końca jego produkcji.

W zależności od wybranej wersji silnikowej klient mógł zdecydować, czy chce nabyć auto z 5-biegową, manualną skrzynią biegów, czy z 4-biegowym automatem. Dodatkowo do wyboru był napęd na przednią oś i na wszystkie koła. W napędzie AWD podczas normalnej jazdy 90% momentu obrotowego trafiało na przednie koła. Jeśli jednak sensory wykryły różnicę prędkości między osiami większą niż 20%, rozkład momentu był dostosowywany do danych warunków jazdy. W ekstremalnym przypadku mógł sięgnąć 50% na obie osie. Zazwyczaj przy ruszaniu i jeździe pod górę sterownik zwiększał ilość momentu kierowanego na tylne koła, natomiast przy zjeżdżaniu w dół zwiększał ilość niutonometrów na koła przednie.

Subaru Forester było produkowane do 2002 roku, a w roku następnym pojawiła się nowa wersja tego samochodu.

Subaru Forester II

W 2003 roku Subaru zaprezentowało drugą generację modelu Forester. Wizualnie samochód nie zmienił się wiele w porównaniu z poprzednikiem. Nadal miał nieco podwyższone nadwozie kombi na wyższym zawieszeniu. Z przodu wstawiono zupełnie nowe reflektory o agresywnym wyglądzie, dzięki czemu nowy Forester prezentował się bardziej interesująco niż poprzednik. Nie zniknęła też cecha charakterystyczna tego wozu, a więc przetłoczenia błotników nadające autu muskularność. Przednie i tylne błotniki były nieco masywniejsze.

Pomimo że Forester II przypominał swojego poprzednika, był zupełnie nowym autem. Do jego budowy wykorzystano nową płytę podłogową, zaprojektowaną do modelu Impreza. Firmie z Japonii bardzo zależało na tym, żeby nowy wóz był co najmniej tak samo lekki jak poprzednik, a najlepiej lżejszy. W tym celu zastosowano kilka nowych dla Subaru rozwiązań.

Pokrywę silnika wykonano z blachy aluminiowe, podłużnice były perforowane, a przednią ramę pomocniczą wykonano metodą hydroformowania (wykorzystywana m.in. do budowy Corvette szóstej generacji). Dzięki temu udało się zaoszczędzić kilkadziesiąt kilogramów w porównaniu z całkiem tradycyjną konstrukcją.

Zadbano też o bezpieczeństwo. Dzięki zaawansowanym rozwiązaniom technicznym i bogatemu wyposażeniu podstawowemu, obejmującemu m.in. przednie i boczne poduszki powietrzne, ABS-owi czy kontroli trakcji auto uzyskało cztery na pięć możliwych gwiazdek w teście zderzeniowym przeprowadzonym przez australijskiego odpowiednika Euro NCAP. Wóz po restylingu z 2005 roku dostał w ponownej próbie maksymalną liczbę gwiazdek.

Wnętrze samochodu niewiele zmieniło się pod względem rozmiarów w stosunku do poprzednika, natomiast konkurenci poczynili postęp, dlatego trzeba napisać, że o ile z przodu pasażerowie nie mieli powodów do narzekań, to z tyłu było nieco za ciasno. Oczywiście nie brakowało miejsca na głowy, ale na nogi i na wysokości barków już nieco tak. Liczący 400 l bagażnik Forestera też nie należał do największych. Za to materiały użyte do wyścielenia kabiny oraz ich spasowanie pozostawiały niewiele do życzenia.

Ponownie Forester miał dość zaawansowany napęd na wszystkie koła i, co ciekawe, w słabszych wersjach silnikowych skrzynie biegów miały reduktory, co w połączeniu z 20-centymetrowym prześwitem pozwalało wjechać w dość grząski teren. Dostępna jako podstawowa 5-biegowa, manualna skrzynia biegów nie działała najlepiej. Jej częstą przypadłością było uszkodzenie synchronizatorów spowodowane brutalnym wrzucaniem biegów. Również sprzęgła nie lubiły jazdy na tzw. półsprzęgle.

Do wyboru były trzy silniki przeciwsobne w kilku konfiguracjach. Podstawowy to 2-litrowa jednostka napędowa o mocy 125 KM lub 158 KM. Dużą przyjemność z jazdy zapewniała też wersja z turbodoładowaniem o mocy 177 KM. Drugim silnikiem instalowanym pod maską Forestera był 2,5-litrowy motor osiągający zależnie od wersji od 210 do 230 KM. Dzięki niemu Forester mógł przyspieszyć do 100 km/h w równe 6 s. Na rynku japońskim pojawiła się też krótka seria aż 320-konnych Foresterów STI z jednostkami napędowymi przeniesionymi wprost z Subaru Imprezy STI. Silniki te wyposażone były w system sterowania rozrządem AVCS.

Najczęściej pojawiającą się usterką w motorach, co nie znaczy, że często, jest uszkodzenie panewek łożysk głównych (wersja 2,0 l) oraz pękanie tłoków i wypalanie uszczelek pod głowicami (odmiana 2,5 l). Trzeba jednak przyznać, że silniki Subaru Forestera są trwałe. Niestety, mają też apetyt na paliwo.
Z pozostałych przypadłości Forestera należy wymienić uszkodzenia łączników stabilizatora i szybko zużywające się łożyska oraz problem z systemem poziomowania tylnej osi (o ile w taki auto jest wyposażone).

W 2005 roku Forester przeszedł lifting nadwozia i wnętrza (zmieniono m.in. reflektory przednie, atrapę chłodnicy i zderzaki). Produkcję Forestera II zakończono w 2008 roku, zastępując go zupełnie nowym autem.


Subaru Forester III

Forester III generacji został wprowadzony do produkcji w 2007 roku. Po raz kolejny do jego budowy konstruktorzy wykorzystali płytę podłogową Subary Imprezy – wozu w nowej, japońskiej wersji. W porównaniu z poprzednikiem nowy Forester urósł w każdą stronę. Stał się dłuższy o 7,5 cm, szerszy o 46 mm, wyższy aż o 110 mm, a jego rozstaw osi wzrósł o prawie 90 mm.

Nadwozie, mimo że jest całkowicie nowe, nawiązuje stylistyką do poprzedników. Samochód ma nadal karoserię typu kombi, ale jednak sporo wyższą niż w Foresterze II. Znacznie zmienił się przód, który teraz dzięki wygiętym ku górze światłom wygląda na uśmiechnięty. Między reflektorami znalazło się miejsce dla sporej osłony chłodnicy. Inaczej niż w poprzednikach wyglądają teraz nadkola. Zamiast prostokątnych wycięto w nich okrągłe otwory, co nadaje sylwetce lekkość.

Skoro już mowa o lekkości, to Forester III, mimo że bardziej skomplikowany technicznie, waży niewiele więcej od poprzednika - jego waga jest zbliżona do 1500 kg. To zasługa między innymi wykonanej metodą hydroformingu przedniej ramy pomocniczej.

Wnętrze Forestera III jest znacznie większe niż poprzedniego auta i nie będą na brak przestrzeni w nim narzekać nawet wysokie osoby. Z tyłu, nawet po przesunięciu przednich foteli w skrajne tylne położenie, nie brakuje miejsca na nogi. Siedziska foteli są duże, sprężyste i wygodne. Z wnętrza widoczność na drogę jest bardzo dobra.

Subaru niestety nie przyłożyło się do doboru materiałów, jakimi wyłożono kabinę pasażerką. W środku dominują twarde plastiki, choć należy przyznać, że są dobrze spasowane, co rokuje, że nawet po wielu latach eksploatacji w kabinie nic nie będzie trzeszczeć. Liczący 450 l bagażnik jest o 50 l większy niż w poprzedniku, a po złożeniu tylnej kanapy może zostać zwiększony do 1660 l.

Już najtańsza podstawowa wersja Forestera jest wyposażona w takie elementy, jak: komputer pokładowy, reflektory przednie ze spryskiwaczami, ABS z EBD, przednie oraz boczne poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera.

Subaru Forester ma symetryczny napęd na wszystkie koła, a w wersjach z manualną, 5-biegową skrzynią biegów ma przełożenie redukcyjne. Oprócz tej skrzyni dostępne są jeszcze automatyczne urządzenia o czterech lub pięciu przełożeniach.

W Foresterze instalowane są trzy silniki w pięciu konfiguracjach (w Polsce dostępne tylko dwa). Dwa z nich są jednostkami benzynowymi, a jeden dieslem. Mniejszy z benzynowców ma 2 l objętości skokowej i w wersji wolnossącej moc 150 KM. Natomiast niedostępna w Polsce i Europie odmiana z turbodoładowaniem rozwija moc ok. 180 KM. Drugi, większy motor benzynowy to jednostka 2,5-litrowa. Ona również jest instalowana w dwóch konfiguracjach – wolnossącej i turbodoładowanej. Ta pierwsza ma moc 170 KM, druga – aż 230 KM. W najmocniejszej wersji Forester 2.5 XT rozpędza się do 100 km/h w zaledwie 7 s i osiąga prędkość maksymalną 214 km/h.

Subaru Forester III jest pierwszym z Foresterów, w którym producent zamontował 2-litrowy silnika Diesla z turbodoładowaniem. Podobnie jak jednostki benzynowe ma on przeciwsobny układ tłoków. Motor ten osiąga moc 147 KM.

W 2008 roku na salonie SEMA Show Subaru przedstawiło prototyp o nazwie Forester XTI Concept, wyposażony w 320-konny silnik z modelu Impreza STI. Do tej pory nie wprowadzono jednak tego wozu do produkcji seryjnej.

Szybkie fakty
MarkaSubaru
TypSamochód osobowy

Generacje Subaru Forester

Inne modele Subaru

Subaru Forester: newsy, testy i recenzje

Subaru Forester 2.0D - test Autokult.pl

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie