Toyota Land Cruiser

Model
Toyota Land Cruiser Zobacz 30 zdjęć

Toyota Land Cruiser J70

Land Cruiser to model terenowego samochodu produkowanego w różnych formach przez japoński koncern Toyota Motor Corporation od 1954 roku. Pierwsze próby produkcji pojazdu terenowego podjęto już w czasie drugiej wojny światowej. Auto miało być przeznaczone dla wojska. Projekt jednak zarzucono ze względu na przegraną Japonii w wojnie. W 1953 roku fabrykę opuściły pierwsze Toyoty Jeep, jednak po protestach firmy Willis Japończycy zmienili nazwę wozu na Land Cruiser.

W 1984 roku pojawiła się już kolejna generacja Land Cruisera oznaczona symbolem J70. Podobny z zewnątrz do poprzednika samochód miał kanciaste, funkcjonalne nadwozie. Dostępne były odmiany zarówno 3-drzwiowe, jak i 5-drzwiowe. Wóz opracowano w wersji krótkiej, średniej i długiej. Na bazie tej ostatniej instalowano również 3-drzwiowe nadwozie, wersję transportową mogącą przewieźć nawet 11 osób i pick-up.

Początkowo produkcja odbywała się tylko w Japonii, jednak w późniejszym okresie firma zaczęła wytwarzać ten model też w Wenezueli i Australii. W obu tych krajach do dzisiaj produkowane są wszystkie wersje karoseryjne z wyjątkiem 5-drzwiowego kombi, które z taśm montażowych zniknęło w 1998 roku.

Wnętrze Land Cruisera prezentowało się surowo. Deska rozdzielcza była kanciasta i toporna. Do tego pokryto ją twardymi tworzywami sztucznymi, które miały jednak tę zaletę, że łatwo dało się je czyścić i były dość wytrzymałe.

Samochód miał bardzo mocną ramową konstrukcję z zależnym zawieszeniem opartym na resorach piórowych. Dzięki takiemu rozwiązaniu Land Cruiser cechował się dużą dzielnością w terenie.

W 1985 roku pojawiły się dwie nowe wersje J70 o nazwach Prado i Bundera. Były to pojazdy przeznaczone dla osób, które chciały podróżować nieco bardziej komfortowo kosztem nieco gorszych własności terenowych. Aby zwiększyć komfort jazdy, producent postanowił przenieść mosty napędowe z modelu Hilux. Te zamiast resorów piórowych miały sprężyny śrubowe przy wszystkich kołach.

Pod maskę powędrowały nieco słabsze niż zwykłych Land Cruiserach silniki. A do wyboru były dwie jednostki benzynowe: mniejsza o objętości skokowej 2,4 l i mocy 105 KM, większa o objętości 2,7 l i mocy 150 KM; oraz kilka diesli w wersjach wolnossących i turbodoładowanych. Ich zakres mocy wahał od około 80 KM do 145 KM.

Zwykłe wersje Land Cruisera wytwarzanego w Australii przeszły modernizację w 1999 roku. W jej ramach zmieniono przedni most na te stosowane w nowszej odmianie J80, zawieszenie zamiast resorów otrzymało sprężyny śrubowe, poszerzono też kabinę pasażerską.

Trzy lata później pod maskę trafił turbodiesel o objętości skokowej 4,5 l, który rozwijał moc 168 KM. Drugim silnikiem o zapłonie samoczynnym jest jednostka bez doładowania, również o objętości skokowej 4,2 l, która ma moc 132 KM. W Wenezueli używany jest tylko jeden silnik – benzynowy o objętości 4,5 l i mocy aż 215 KM. Wśród innych motorów są lub były diesle o objętości 3,4 l (98 KM), 4,0 l (115 KM) i 3,5 l (115 KM) oraz jednostka benzynowa o objętości 4,0 l (150 KM).

W 2007 roku Australijczycy przeprowadzili drugą większą modyfikację Toyoty Land Cruiser.
Zewnętrznie od starszych wersji wóz odróżnia się w minimalnym stopniu (np. ma inny przedni zderzak, nowe lampy, kierunkowskazy itd.). Większa zmiana nastąpiła wśród silników. Wszystkie używane dotąd motory wysokoprężne zastąpiono jednym nowym silnikiem o kodzie 1VD-FTV. Jest widlasty 8-cylindrowiec z turbodoładowaniem o mocy aż 204 KM. Dołączona jest do niego 5-biegowa manualna skrzynia biegów.

W tym samym roku do produkcji wróciła też odświeżona wersja z pięciorgiem drzwi.

W Australii Land Cruiser J70 to jedno z popularniejszych aut terenowych, które do tego jest wytwarzane wyjątkowo długo, bo już prawie 30 lat, i ciągle jest na nie popyt.

W Japonii i na rynku europejskim w 1989 roku wersję J70 wyparła nowsza oznaczona symbolem J80.

Toyota Land Cruiser J80

W 1989 roku pokazano nowy model Land Cruisera o oznaczeniu wewnętrznym J80. Pięciodrzwiowe auto zastąpiło wysłużony model J60. Bliźniaczym pojazdem był Lexus LX 450. J80 produkowano tylko w Japonii (m.in. na rynki europejskie) i Wenezueli.

Nadwozie nowego samochodu prezentowało się znacznie nowocześniej niż w starszym wozie. W przeciwieństwie do poprzedników karoseria stała się bardziej obła. Stylistom udało się tak zaprojektować nadwozie, że odnosiło się wrażenie, że wóz był dużo potężniejszy. W przeciwieństwie do J70 nowy pojazd miał tylko jeden typ nadwozia – kombi. Nie było wersji z krótkim lub długim rozstawem osi.

Z technicznego punktu widzenia największą zmianą było zastosowanie nowo zaprojektowanej przedniej osi, którą zawieszono nie na resorach piórowych, ale na sprężynach śrubowych. Z tyłu także zastosowano sprężyny, ale oś pochodziła ze starego samochodu.
W Europie i w Ameryce Północnej wszystkie Land Cruisery miały stały napęd na obie osie, a na pozostałych rynkach klient miał wybór.

W 1990 roku paleta silników J80 obejmowała benzynowego 6-cylindrowca o objętości skokowej 4,0 l i mocy maksymalnej 155 KM, również 6-cylindrowego diesla o objętości skokowej 4,2 l i mocy 135 KM oraz jego turbodoładowaną wersję o mocy większej o 30 KM. W kolejnym roku na rynku australijskim pojawiła się odmiana jednostki benzynowej uzbrojona w elektronicznie sterowany wtrysk paliwa. Do wyboru były skrzynie manualne o pięciu biegach oraz 4-biegowe automaty.

Od 1992 roku w autach wyposażonych w ABS zastosowano sprzęgło lepkościowe kierujące do 30% momentu obrotowego na koła, które w danym momencie nie były w poślizgu. Pod koniec tego roku dodano większe i wydajniejsze hamulce.

Po trzech latach wytwarzania Toyota powiększyła paletę jednostek napędowych o znany z J70 benzynowy, 4,5-litrowy motor benzynowy o mocy aż 215 KM, a na początku 1994 roku wypuściła limitowaną do 500 sztuk wersję Blue Marlin, w której właśnie ten silnik był instalowany. W wyposażeniu znalazł się ABS, stopnie ułatwiające wsiadanie, 16-calowe koła, mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu, a nawet radio, które odtwarzało kasety i płyty CD.

W 1995 roku nastąpiła poważniejsza modernizacja auta. Toyota zaprojektowała nową deskę rozdzielczą, a w wyposażeniu seryjnym był ABS oraz poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera. Jeszcze w tym samym roku zakończono produkcję Land Cruisera J80 w Kraju Kwitnącej Wiśni i zastąpiono go modelem J100. Na innych rynkach auto było dostępne jeszcze przez dwa lata.

W latach 1996-1997 przebudowany i unowocześniony Land Cruiser J80 występował jako Lexus LX 450. Samochód miał 4,5-litrowy benzynowy silnik V8 o mocy 215 KM oraz blokady przednich i tylnych mechanizmów różnicowych.

Wyposażone luksusowo auto miało na pokładzie skórzaną tapicerkę, poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera, ABS, tempomat, elektrycznie sterowane szyby, a nawet zmieniarkę płyt kompaktowych.

Pod koniec sprzedaży w USA Toyota zaoferowała dwie wersje limitowane. Pierwsza z nich nazywała się Collector’s Edition, a sprzedana w niespełna 4500 sztuk nosiła nazwę 40th Anniversary Limited Edition.
W Wenezueli produkcja Toyoty Land Cruiser serii J80 trwała aż do roku 2007 (model rocznikowy 2008), mimo że na rynku były znacznie nowsze wersje.

Toyota Land Cruiser J90

W roku 1996 Toyota opracowała nową wersję modelu Prado (na niektórych rynkach zwaną Colorado lub Challenger). Prado, podobnie jak Bundera, były wersjami Land Cruisera, które zapewniały nieco większy komfort podróży za cenę gorszych własności terenowych. Model J90 zastąpił bezpośrednio J70, które było wytwarzane od lat 80. ubiegłego wieku. Zresztą J70 produkowane jest do dziś.

Nowy samochód otrzymał zupełnie nową ramę, do której przymocowano bardzo atrakcyjnie wyglądające nadwozie. Auto wyglądało na potężniejsze niż w rzeczywistości. Z przodu uwagę zwracały duże reflektory i kierunkowskazy nawiązujące do zmodernizowanych odmian modelu J70.

Land Cruiser Prado sprzedawany był w wersji krótkiej wyposażonej w troje drzwi i długiej z pięciorgiem drzwi. Niezależnie od tego samochód zawsze miał 5-miejscowe wnętrze. Kabina pasażerska, jak przystało na tak duży pojazd, była bardzo obszerna i nawet wysokie osoby nie miały problemu ze znalezieniem miejsca na nogi czy nad głowami.

Deska rozdzielcza wyglądała na nieco zbyt kanciastą, ale jednocześnie prezentowała się świeżo i nowocześnie. Wszystkie pokrętła i przyciski rozmieszczono tak, że kierowca bez trudu mógł je odnaleźć. Tworzywa użyte do obicia wnętrza były twarde, ale spasowano je dobrze. W bogatszych wersjach na siedzeniach znajdowała się skórzana tapicerka. Atutem odmiany pięciodrzwiowej był sporych rozmiarów bagażnik.

W Prado J90 przednia oś pochodziła z Toyoty 4Runner Surf. Była to oś z zawieszeniem niezależnym, na które składały się dwa wahacze trójkątne. Zamiast resorów piórowych zastosowano sprężyny śrubowe, co co prawda pogorszyło własności jezdne samochodu w trudnym terenie, ale poprawiło jego zachowanie na drogach utwardzonych.

System bezpieczeństwa w Prado nie był szczególnie rozbudowany. W późniejszych stosowano dwie czołowe poduszki powietrzne, zaś prawie od początku produkcji, bo od roku 1997, na większości rynków standardem stały się systemy ABS, ASR i ESP.

Do napędu Land Cruisera Toyota przeznaczyła pięć różnych jednostek napędowych: dwie benzynowe i trzy wysokoprężne, przy czym jeden z tych trzech nie miała doładowania.

To właśnie 4-cylindrowy, 3-litrowy diesel był najsłabszym źródłem napędu terenowego samochodu, bo rozwijał moc 94 KM. Znacznie większy zapas mocy (130-140 KM) miała jednostka napędowa wzmocniona turbosprężarką. Ten sam 3-litrowy turbodiesel generował jeszcze więcej mocy w wersji układem rozrządu wyposażonym w dwa wałki (moc maksymalna sięgała 170 KM).

Wśród jednostek napędowych spalających benzynę mniejsza miała cztery cylindry ustawione w rzędzie i objętość skokową 2,7 l. Dzięki temu silnik rozwijał 150 KM mocy maksymalnej. Najwięcej koni mechanicznych, 185 KM, miał widlasty 6-cylindrowy motor o objętości 3,4 l.

Po sześciu latach od debiutu Toyota zdecydowała się zakończyć produkcję Land Cruisera Prado w Japonii, w Kolumbii auto wytwarzano do 2009 roku. Dwa lata wcześniej z rynku kolumbijskiego zniknęła odmiana 5-drzwiowa.

Toyota Land Cruiser J100

W październiku 1997 roku na salonie samochodowym w Tokio Toyota pokazała model J100. Auto weszło do produkcji w styczniu roku następnego. Wóz tej serii wytwarzany był w dwóch wersjach: J100 i J105.

Auta co prawda różniły się odrobinę wyglądem, ale miały na przykład wspólną cechę w postaci jednego typu nadwozia. Było to zawsze 5-drzwiowe kombi. Mierzące prawie 5 m Land Cruisery miały charakterystyczną karoserię z wyraźnymi przetłoczeniami błotników.

Wozy produkowano tylko w wersji 5-miejscowej. W kabinie było dużo miejsca dla pasażerów i nawet wysokie osoby nie mogły narzekać na brak przestrzeni na nogi czy nad głowami. Przednie fotele rozdzielała dość szeroka konsola środkowa. Deska rozdzielcza wyglądała typowo dla aut terenowych, a więc nie porywała swoim designem, ale była funkcjonalna.

Wyposażenie podstawowe na większości rynków obejmowało w Land Cruiserze dwie czołowe poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera, klimatyzację i elektrycznie sterowane szyby oraz ABS. W bogatszych wersjach był ASR i ESP, automatyczna klimatyzacja i skórzana tapicerka.
W samochodach serii J100 Toyota zrezygnowała z doskonałych możliwości terenowych na rzecz podwyższenia komfortu jazdy. W związku z tym inżynierowie zastosowali z przodu niezależne zawieszenie kół z amortyzatorami i sprężynami śrubowymi.

Były jednak rynki, na których klienci byli gotowi poświęcić częściowo komfort jazdy na rzecz dzielności terenowej. Oczywiście nie chodziło o to, żeby auto zachowywało się na drodze jak wóz drabiniasty. Odpowiedzią na potrzeby mieszkańców Australii, Afryki i Ameryki Południowej była Toyota J105.

W tym samochodzie pozostawiono dobrze znane z pojazdów serii J80 sztywne osie zarówno z przodu, jak i z tyłu. Podobnie jak J100 J105 miała stały napęd na wszystkie koła. Pod maską auta montowano tylko dwa różne silniki. Pierwszym z nich był rzędowy 6-cylindrowy diesel o objętości skokowej 4,2 l. Miał on moc zaledwie 131 KM, ale osiągał spory, bo wynoszący 271 Nm przy 2200 obr./min. Drugim dostępnym motorem była jednostka napędowa spalająca benzynę. Miała ona również sześć cylindrów, ale jej objętość była jeszcze większa niż w dieslu, ponieważ wynosiła 4,5 l. Ten motor osiągał 215 KM mocy i aż 373 Nm momentu obrotowego, który był dostępny przy 3200 obr./min.

Z kolei wersja J100 występowała z czterema silnikami, przy czym jednym z nich był 4,5-litrowy benzynowy agregat znany z J105. Miał on te same parametry techniczne co w samochodach przeznaczonych na rynek australijski. Drugą jednostką była widlasta, 8-cylindrowa maszyna o objętości skokowej aż 4,7 l. Rozwijała ona moc 231 KM i maksymalny moment obrotowy 410 Nm przy 3200 obr./min.

Były także dwa turbodiesle. Oba charakteryzowały się sześcioma cylindrami ustawionymi w rzędzie i objętością skokową 4,2 l. Różniły się za to układami wtryskowymi. Słabszy motor rozwijał moc 167 KM i moment obrotowy 352 Nm, a mocniejszy 204 KM mocy maksymalnej i 430 Nm momentu obrotowego.

W Land Cruiserze J100 (J105) montowano trzy skrzynie biegów. Podstawowa to 5-biegowa skrzynia manualna, ale na niektórych rynkach standardem był 4-biegowy automat. Zazwyczaj jako opcja występowała skrzynia automatyczna, ale o pięciu przełożeniach.

Produkcję J100 i J105 zakończono w 2007 roku. Do tego czasu auto zdobyło pięć nagród dla samochodu terenowego roku przyznawanych przez australijskich dziennikarzy.

Toyota Land Cruiser J120

Salon samochodowy w Paryżu pod koniec 2002 roku przyniósł kolejne zmiany modelowe, ponieważ Toyota przedstawiła nową wersję Prado o oznaczeniu wewnętrznym J120. W przypadku poprzednich modeli wersje długie oznaczano cyfrą 5, a krótkie 0. Tutaj było odwrotnie.

Prado oferowano w wersji krótkiej (symbol J125) i długiej (symbol J120 i J121). Krótka miała oczywiście troje drzwi, a długa pięcioro i występowała w wersji 5-miejscowej (J120) oraz 7-miejscowej (J121).

W karoserii nowego Land Cruisera trudno było dostrzec bezpośrednie powiązania z poprzednikiem, ale styl samochodu mocno do niego nawiązywał. Nadwozie prezentowało się bardzo nowocześnie i dynamicznie. Z przodu Toyota postanowiła zastosować dzieloną pionowo żebrami osłonę chłodnicy (inaczej niż w J90) i mocno zachodzące na pokrywę silnika przednie światła.

Wnętrze wyglądało okazale. Deska rozdzielcza była ładna, a przyciski rozmieszczono na niej tak, że łatwo dało się wszystko znaleźć. Fotele z przodu i kanapa były duże, miały odpowiednią twardość, więc nawet podczas dłuższej podróży pasażerowie się nie męczyli. Tylne dwa siedzenia (wersja 7-osobowa) były nieco mniejsze i mniej wygodne. Poza dwoma miejscami z tyłu przestrzeni było dużo zarówno na nogi, jak i nad głowami. Nawet wysocy osobnicy nie mieli na co narzekać.

W wyposażeniu seryjnym lub opcjonalnym Land Cruisera na większości rynków były dwie przednie i dwie boczne poduszki powietrzne, skórzana tapicerka, ABS, ESP, systemy wspomagające jazdę w terenie, elektrycznie sterowane szyby i lusterka oraz radioodtwarzacz z CD.

Podwozie Prado J120 było znacznie mocniejsze niż w poprzedniku, a ponadto Toyota zdecydowała się na nowe rozwiązania mocowania karoserii do ramy. W zawieszeniu ponownie zastosowano sprężyny śrubowe, ale z tyłu również nadal był sztywny most. Przednia oś, tak jak w poprzednim Prado, była osią niezależną. Zastosowano także stabilizatory na obu osiach. Odmiana z pięciorgiem drzwi mogła być wyposażona w pneumatyczne zawieszenie tylnych kół z regulacją wysokości.

Napęd przekazywany był na stałe na wszystkie koła. Pod maską instalowano aż siedem różnych silników, przy czym nie wszystkie występowały na każdym rynku. Na większości paleta ograniczała się do czterech, pięciu jednostek napędowych.

Najsłabszym motorem był wolnossący 3-litrowy diesel z jednym wałkiem rozrządu, który miał moc 94 KM. Ten silnik można było spotkać tylko w wozach z Afryki. Kolejną jednostką był turbodiesel również o objętości 3 l i z jednym wałkiem rozrządu w głowicy. Miał on 145 KM i sprzedawany był przede wszystkim w Australii. W Europie dwuwałkowa odmiana tego motoru rozwijała 163 KM mocy maksymalnej.

Pozostałe jednostki spalały benzynę. Najsłabsza była rzędowa czwórka o objętości skokowej 2,7 l. W zależności od kraju miała moc od 150 KM do 163 KM. Większą dynamiką odznaczał się 3,4-litrowy silnik V6, który mógł się pochwalić mocą 185 KM. Najmocniejszą odmianą dostępną w Europie był 6-cylindrowy widlasty motor o objętości skokowej 4,0 l. Wzmocniony turbosprężarką rozwijał aż 249 KM mocy maksymalnej.

Z kolei na rynku północnoamerykańskim bliźniaczym modelu Lexus GX 470 instalowany był 8-cylindrowy widlasty agregat o objętości skokowej 4, 7 l. Ta jednostka napędowa generowała bardzo dużą moc - 270 KM.

W 2009 roku model Prado J120 ustąpił miejsca nowszemu i wyglądającemu atrakcyjniej Land Cruiserowi J150.

Toyota Land Cruiser J200

W 2007 roku na tokijskim salonie samochodowym Toyota przedstawiła długo oczekiwanego następcę Land Cruisera serii J100 – model J200. Na wielu rynkach wóz ten otrzymał nazwę Land Cruiser V8, żeby odróżnić go od odmiany J150/Prado. Ponadto nowy wielki pojazd terenowy miał instalowane pod maską tylko V-ósemki.

Długi na prawie 5 m i szeroki na 2 m samochód wygląda imponująco, choć dość skromnie. Brak w jego nadwoziu chromowanych elementów, a wszystko jest możliwie proste. Przednie światła są bardzo duże.
Wnętrze Land Cruisera jest obszerne i nawet wysokie osoby nie powinny narzekać na brak miejsca na nogi czy nad głowami. Siedzenia również są duże i bardzo wygodne. Auto jest oferowane nie tylko w odmianie 5-osobowej, ale także z miejscami dla siedmiu osób. Wtedy dwa siedziska zajmują przestrzeń bagażową. Są one mniejsze i mniej wygodne od standardowych foteli, ale podróż na krótkim dystansie nie powinna stanowić problemu dla niezbyt wysokich osób. Typowa jest też dla tego modelu szeroka konsola środkowa.

W Polsce Land Cruiser V8 oferowany jest z trzema pakietami wyposażenia, przy czym dwa ostatnie różnią się tylko liczbą siedzeń dostępnych w samochodzie. W wyposażeniu standardowym znajdują się: przednie poduszki gazowe dla kierowcy i pasażera, boczne poduszki powietrzne z przodu i z tyłu, a także poduszki kolanowe dla kierowcy i pasażera, ABS, EBD, system wspomagania nagłego hamowania BA, ESP (VSC), skórzana tapicerka, elektrycznie sterowane szyby, elektrycznie sterowane i podgrzewane lusterka i kierownica wyposażone w system zapamiętywania ustawień, podgrzewane i wentylowane przednie fotele, dwustrefowa automatyczna klimatyzacja, kamera cofania, odtwarzacz DVD, lodówka w podłokietniku, komputer pokładowy itd. Wyposażenie podstawowe w zasadzie pokrywa się z całym oferowanym przez Toyotę.

Tak jak w poprzedniczce w J200 producent postawił na niezależne przednie zawieszenie z amortyzatorami i sprężynami śrubowymi. Z tyłu nadal znajduje się sztywna oś również zawieszona na sprężynach śrubowych. Napęd realizowany jest na stałe przez wszystkie koła.

Jako źródło zasilania instalowany jest jeden z pięciu silników. Cztery z nich to jednostki benzynowe, trzecia jest motorem wysokoprężnym.

Podstawowy silnik w Polsce (jedyny benzynowy sprzedawany w naszym kraju) to 4,7-litrowy agregat o ośmiu cylindrach w układzie widlastym. Motor ten rozwija imponującą moc maksymalną 288 KM i ma maksymalny moment obrotowy 430 Nm.

W innych krajach najmniejszą jednostką napędową jest V8 o objętości 4,0 l, która ma 240 KM mocy i 360 Nm momentu obrotowego, lub również 8-cylindrowiec, ale o objętości 4,6 l i 304 KM mocy maksymalnej oraz 440 Nm momentu obrotowego.

Największym montowanym pod maską motorem dostępnym w Toyocie Land Cruiser jest 5,7-litrowy silnik V8 osiągający moc maksymalną aż 388 KM i moment obrotowy na poziomie 543 Nm. Ta potężna jednostka napędowa jest oferowana w Japonii oraz w krajach Bliskiego Wschodu.

Prawie w każdym kraju, w którym można kupić J200, w tym również w Polsce, dostępny jest diesel z dwiema turbosprężarkami. On także ma układ V8, a jego objętość skokowa wynosi 4,5 l. Ten silnik może się pochwalić mocą około 270 KM i maksymalnym momentem obrotowym 650 Nm.

W Polsce najtańsza wersja Land Cruisera J200 kosztuje 399 000 zł (stan na 30.03.2012 r.).

Szybkie fakty
MarkaToyota
TypSamochód osobowy

Generacje Toyota Land Cruiser

Inne modele Toyota

Toyota Land Cruiser: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie