Suzuki Swift

Model
Suzuki Swift Zobacz 16 zdjęć

Suzuki Swift II

Swift to model małego samochodu (segment B) produkowanego nieprzerwanie od 1983 roku przez japońską firmę Suzuki Motor Corporation. Do tej pory producent zaprezentował cztery generacje tego popularnego samochodu.

Suzuki Swift drugiej serii to najlepiej sprzedający się samochód marki Suzuki w historii. Auto było tanie, ale bardzo trwałe. Ten wóz jest doceniany nawet dziś, o czym najlepiej świadczy to, że jego produkcja odbywa się nadal w Pakistanie.

Swifta II sprzedawano pod różnymi nazwami: Suzuki Cultus Esteem, Suzuki Swift, Geo Metro, Pontiac Firefly, Maruti Suzuki 1000/Esteem, Holden Barina, Chevrolet Swift (Kolumbia, Ekwador), Suzuki Forsa II (Ekwador), Chevrolet Sprint (Kanada), Subaru Justy (Europa), Suzuki Amenity (Indonezja - hatchback), Suzuki Esteem (Indonezja - sedan), Chang'an SC7130 Gazelle (Chiny) i Suzuki Margalla (Pakistan).

Auto produkowano w Japonii, Kolumbii, Ekwadorze, na Węgrzech, od 2000 roku wytwarzane jest w Pakistanie.

Od samego początku produkcji Swift II dostępny był jako 3-drzwiowy i 5-drzwiowy hatchback oraz 4-drzwiowy sedan. W późniejszym czasie pojawił się także mniej popularny kabriolet. Nadwozie wyróżniało się nowoczesnymi liniami, a wnętrze zapewniało przyzwoitą ilość miejsca pasażerom.

Wygodnie jechać tym autem mogły cztery osoby, jednak i komplet pięciu nie powinien narzekać na komfort jazdy na niezbyt długich odcinkach drogi. Swift oferował nieco za mało przestrzeni na nogi pasażerom tylnej kanapy. Siedzenia, choć nie rewelacyjne, gwarantowały przyzwoity poziom komfortu i nie odbiegały w tej dziedzinie od średniej. Atut auta stanowiła dobra widoczność we wszystkich kierunkach dzięki temu, że słupki były stosunkowo cienkie.

Wóz miał też całkiem nieźle zmontowane wnętrze, a materiały użyte do jego budowy były przyzwoitej jakości. Gorzej było z wyciszeniem kabiny pasażerskiej, do której w czasie wolnej jazdy dochodziły dźwięki silnika, a w czasie szybkiej – szumy powietrza opływającego nadwozie.

W 1996 roku Swift przeszedł gruntowny facelifting, w ramach którego zmieniono przednie i tylne zderzaki, światła oraz deskę rozdzielczą. W tym samym roku z produkcji wycofano Swifta w odmianie kabriolet. Europejskie wersje tego Suzuki od tego roku wytwarzano tylko na Węgrzech. Niektóre źródła podają, że modernizacja z 1996 roku była zmianą generacji na nowszą.

Drugi poważny i jednocześnie ostatni lifting przeprowadzono w roku 2002. Polegał on na odświeżeniu przedniej części pojazdu.

Suzuki Swift napędzane było kilkoma silnikami. Najmniejszy z nich miał 3 cylindry i objętość skokową zaledwie jednego litra. Osiągał on moc 53 KM. Ten sam motor mógł być też uzbrojony w turbosprężarkę, która jego moc windowała do 82 KM. Maksymalny moment obrotowy wynosił 120 Nm.

Kolejną jednostką napędową był motor o objętości 1,3 l, który występował w wersji 8-zaworowej i 16-zaworowej. W odmianie prostszej konstrukcyjnie rozwijał on moc 68 KM. Często montowany był pod maską kabrioletu. Z kolei wersja 16-zaworowa osiągała 101 KM mocy maksymalnej i oferowana była w modelu Swift GTi.

Oczywiście Swift GTi zapewniał najlepsze osiągi. Ważące niecałe 900 kg auto do 100 km/h rozpędzało się w 8,7 s i osiągało prędkość maksymalną 188 km/h.

Największym silnikiem był 1,6-litrowiec o mocy 92-95 KM. Zazwyczaj instalowano go w odmianie z nadwoziem typu sedan i napędem na wszystkie koła. Po modernizacji w 1996 roku na rynku europejskim pozostały tylko silniki 1,0-litrowy i 1,3-litrowy.

Choć produkcja tego auta w Pakistanie trwa nadal, w całej Europie oferowany jest już Swift IV generacji.

Suzuki Swift III

Swift III generacji na rynku zadebiutował w 2004 roku, najpierw jednak przedstawiono go na salonie samochodowym w Genewie. Stylizacja samochodu nawiązuje do prototypu Swift Concept. Produkcja odbywała się do 2010 roku w Japonii i na Węgrzech, do 2011 roku w Indiach i Chinach, a od 2010 roku auto jest wytwarzane w Pakistanie.

Nadwozie jest zupełnie inne niż produkowanego od wielu lat Swifta II serii. Nowy wóz miał zdecydowanie wyższą karoserię i nieco większy rozstaw osi, ale był znacznie krótszy od poprzednika. Nadwozie wyglądało dynamicznie i bojowo. Interesująco prezentowały się duże przednie i tylne światła. Początkowo auto było dostępne tylko jako 5-drzwiowy hatchback, wkrótce dołączyła wersja 3-drzwiowa. Z kolei w Indiach auto sprzedawane było też jako sedan.

W porównaniu z poprzednikiem wóz poczynił znaczny postęp, jednak trzeba wziąć pod uwagę, że Swift II wszedł na rynek wiele lat temu. Nowy Swift był pod każdym względem lepszy od starszego brata.
Wnętrze samochodu było znacznie obszerniejsze niż w Swifcie II. Miejsca z przodu nie brakowało nawet najwyższym osobom, a na tylnej kanapie narzekać mogły tylko bardzo wysokie osoby przy maksymalnie odsuniętym do tyłu fotelu przednim. Powodem był brak miejsca na nogi. W Swifcie III, wzorem wielu małych samochodów, znacznie podniesiono siedziska foteli. Dzięki temu pozycja pasażerów była bardziej pionowa, co owocowało zmniejszeniem ilości przestrzeni potrzebnej na nogi. Takie rozwiązanie miało też zaletę w postaci dobrej widoczności z wnętrza pojazdu. W tym ostatnim aspekcie jedyny problem stanowiły dość szerokie słupki tylne.

Jakość zastosowanych materiałów nie była dużo powyżej średniej, ale ich dokładne spasowanie przekładało się na wysoki standard w kabinie. Nawet po kilku latach eksploatacji w kabinie nic nie trzeszczy ani nie skrzypi.

Dobra kabina nie oznacza, że samochód był bez wad. Właściciele Swifta najczęściej skarżyli się na słabe wygłuszenie kabiny pasażerskiej (przez co w czasie szybkiej jazdy szum powietrza opływającego karoserię stawał się uciążliwy), korodujące wokół zamków nadwozie oraz pojawiające się czasem wady fabryczne poduszek powietrznych.

Na liście podstawowego oraz dodatkowego wyposażenia znajdowały się takie elementy, jak: przednie i boczne poduszki powietrzne dla pasażera i kierowcy, kurtyny powietrzne dla wszystkich pasażerów, ABS z EBD, ESP, klimatyzacja, elektrycznie sterowane szyby, elektrycznie sterowane i podgrzewane lusterka, klimatyzacja, zestaw audio itd.

Dzięki bogatemu wyposażeniu z zakresu bezpieczeństwa oraz mocnej strukturze nadwozia Swift osiągnął całkiem dobrą ocenę podczas testu zderzeniowego. W badaniu przeprowadzonym przez Euro NCAP to japońskie auto uzyskała cztery na pięć możliwych gwiazdek.

Swifta oferowano z trzema silnikami benzynowymi i jednym wysokoprężnym. Podstawową jednostką napędową był 1,3-litrowy benzynowiec o słusznej mocy 92 KM. Zapewniał on dobre osiągi temu niewielkiemu autu. Nieco więcej mocy (102 KM) gwarantowała większa, 1,5-litrowa jednostka napędowa. Największą frajdę dawała jednak odmiana Swifta zwana Sport, ponieważ pod jej maską znajdował się 1,6-litrowy, 4-cylindrowy silnik o mocy 125 KM.

Osoby ceniące oszczędne samochody mogły wybrać Swifta z turbodieslem o objętości skokowej 1,3 l i mocy maksymalnej 75 KM.

W 2010 na rynku pojawiła się nowa generacja Swifta. Choć wóz numer 4 wygląda bardzo podobnie do poprzednika, jest zupełnie innym, nowym autem.

Suzuki Swift IV

Suzuki Swift czwartej generacji został pokazany w 2010 roku. Choć samochód sprawia wrażenie zrestylizowanego modelu poprzedniej serii, to jest uznawany za nowe auto. Powód stanowi zastosowanie zupełnie nowej płyty podłogowej. Samochód jest wytwarzany w Japonii, na Węgrzech, w Chinach i Indiach. Można go nabyć pod nazwami Suzuki Swift, Changan Suzuki Swift i Maruti Suzuki Swift oraz Maruti Suzuki Swift Dzire.

W przeciwieństwie do poprzednika, przynajmniej na razie, auto jest oferowane jako 3-drzwiowy i 5-drzwiowy hatchback (Swift III w Indiach był dostępny też jako 4-drzwiowy sedan). Nadwozie nowego auta jest bardzo podobne do Swifta III oraz prototypu sprzed lat o nazwie Swift Concept. Zasadniczą różnicą stylistyczną między nowym a starszym wozem są większe przednie reflektory. Po wnikliwszym przyjrzeniu się autu można zauważyć, że wyraźniej zaakcentowano światła tylne, a dolna linia bocznych szyb jest poprowadzona nieco wyżej niż w poprzedniku. Daje to ogólne wrażenie, że samochód wygląda agresywniej.

Duże zmiany zaszły pod skórą samochodu. Nowa jest nie tylko płyta podłogowa. Konstruktorzy dużo czasu poświęcili na odchudzenie struktury nośnej wozu i wzmocnienie jej. Dało to pozytywne efekty w postaci maksymalnej oceny pięciu gwiazdek w teście zderzeniowym przeprowadzonym przez Euro NCAP.

Znaczny wpływ na bezpieczeństwo mają takie elementy wyposażenia, jak ABS z EBD, ESP czy aż siedem poduszek powietrznych (dwie przednie, jedna chroniąca kolana kierowcy, dwie boczne oraz kurtyny powietrzne), dostępnych jako standardowe wyposażenie w każdej wersji.

Wnętrze jest obszerniejsze, ponieważ auto urosło wzdłuż o prawie 10 cm. Pozycja za kołem kierownicy - wygodna, a miejsca jest bardzo dużo zarówno na nogi, jak i nad głową. Na tylnej kanapie bez większego problemu mogą zasiąść nawet wysokie osoby. Te mogą mieć powód do narzekań na brak miejsca na nogi jedynie w przypadku, gdy przednie fotele zostaną przesunięte w skrajne tylne położenie.

Na materiałach zużytych do wykonania wnętrza producent nie oszczędzał. Również ich spasowanie pozostawia niewiele do życzenia, co może oznaczać, że nawet po kilku latach eksploatacji we wnętrzu samochodu nie będzie nic trzeszczało. Choć wyciszenie wnętrza nadal nie jest najlepsze, widać postęp w stosunku do poprzedniego wozu.

Jednym z największych mankamentów Suzuki Swift jest mały bagażnik, którego pojemność wynosi 211 l - to jeden z najgorszych wyników w segmencie B. Od czasu Swifta III nic się niestety pod tym względem nie zmieniło.

Obecnie Swift jest dostępny z trzema silnikami, dwa to jednostki benzynowe. Mniejsza z nich ma objętość skokową 1,2 l i osiąga moc 92 KM. Dzięki niej auto rozpędza się do 165 km/h. Swift 1.2 jako jedyny z całej gamy jest dostępny z napędem na oś przednią i na wszystkie koła. Do zmiany biegów służy skrzynia manualna o pięciu przełożeniach lub 4-biegowy automat.

Wyposażony w 1,6-litrowy silnik Swift ma już napęd tylko na przednie koła. Motor generuje 136 KM i gwarantuje prędkość maksymalną na poziomie 195 km/h. W tym samochodzie dostępna jest tylko 6-biegowa, manualna skrzynia biegów.

O jedno przełożenie mniej ma skrzynia instalowana w wersji z 1,3-litrowym silnikiem Diesla. Turbodoładowana jednostka napędowa ma moc 75 KM, co przekłada się na prędkość maksymalną wynoszącą 165 km/h. Podobnie jak w odmianie 1,6-litrowej napęd jest realizowany tylko przez przednią oś.

Szybkie fakty
MarkaSuzuki
TypSamochód osobowy

Generacje Suzuki Swift

Inne modele Suzuki

Suzuki Swift: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie