Opel Corsa

Model
Opel Corsa Zobacz 20 zdjęć

Opel Corsa B

Corsa to model małego samochodu (segment B) produkowanego od 1982 roku przez niemiecką firmę Opel, należącą do koncernu General Motors. Od początku produkcji Corsy do dziś Opel wypuścił na rynek cztery generacje tego modelu.
Corsa B została zaprezentowana na salonie samochodowym we Frankfurcie nad Menem w 1993 roku. Wkrótce rozpoczęła się jej produkcja. Wóz wytwarzany był nie tylko w niemieckiej fabryce Opla w Eisenach, ale także w Hiszpanii, Kolumbii, Meksyku, Argentynie, Brazylii, RPA (od 1995 roku do dziś), Egipcie, Indiach, Tajlandii i Ekwadorze. Oprócz podstawowej nazwy w różnych krajach świata Corsę sprzedawano jako: Buick Sail, Chevrolet Classic, Chevrolet Corsa. Holden SB Barina, Opel Vita oraz Vauxhall Corsa.
Za projekt nowoczesnego i obłego nadwozia odpowiada Japończyk Hideo Kadama. Stylistyka Corsy wpisywała się w ówczesną modę na obłe, niby-aerodynamiczne nadwozia samochodów. Podstawowa forma nadwozia to hatchback. Był on dostępny jako wersja 3-drzwiowa oraz 5-drzwiowa. Na rynkach pozaeuropejskich sprzedawano także Corsę B w odmianie sedan, a w Argentynie, Brazylii i Meksyku dostępne były też Corsy kombi i pick-up.
Wnętrze tego samochodu, jak na auto segmentu B, zapewniało dość dużo miejsca. Odczuwalne to było szczególnie w przedniej części wozu, gdzie kierowca i pasażer mogli dobrać sobie w zasadzie dowolną wygodną pozycję. Gorzej było w tylnej części Opla, gdzie najwyższym osobom brakowało przestrzeni nie tylko na nogi, ale też nad głowami. Choć Corsa zarejestrowana była jako samochód pięcioosobowy, jazdę w pełnym składzie na tylnej kanapie traktować należało jako ostateczność.
Co prawda w odmianie 3-drzwiowej fotel przedni przesuwał się do przodu, ale i tak zajmowanie miejsca na tylnej kanapie było bardzo trudne. Pod tym względem znacznie lepiej wypadała wersja 5-drzwiowa.
Siedzenia zarówno z przodu, jak i z tyłu były sporych rozmiarów i wygodne, choć brakowało im podparcia bocznego, co znacznie utrudniało szybką jazdę po łukach. Materiały użyte do wykonania deski rozdzielczej, obicia boczków drzwi i foteli należały raczej do twardych, jednak były całkiem dobrze zmontowane i trwałe. Corsa B miała całkiem duży jak na tę klasę bagażnik, liczący 260 l pojemności.
Niestety, wyposażenie Corsy w podstawowej wersji było w zasadzie żadne. Brakowało ABS-u, obrotomierza czy wspomagania kierownicy, nie wspominając już o takich udogodnieniach, jak elektrycznie sterowane szyby czy poduszki powietrzne. Te ostatnie były opcją w droższych wersjach.
W badaniu zderzeniowym przeprowadzonym przez Euro NCAP Corsa wyprodukowana przed 1997 rokiem w zderzeniu czołowym otrzymała zaledwie 2 na 5 możliwych gwiazdek. Lepiej spisała się jej nowsza wersja po modernizacji, której udało się uzyskać wynik 3-gwiazdkowy.
Corsa zadebiutowała od razu z kilkoma silnikami. Najmniejszym była 1,2-litrowa jednostka o mocy 45 KM. 15 KM mocy więcej miał silnik o objętości skokowej 1,4 l, a 16-zaworowa odmiana rozwijała już całkiem sporą moc 82 KM. Najdynamiczniejsza była Corsa wyposażona w 16-zaworowy, 1,6-litrowy motor o mocy 109 KM, który pozwalał rozpędzić ją do 195 km/h.
W 1997 roku do jednostek benzynowych dołączył malutki 3-cylindrowy, 1-litrowy motor o mocy 55 KM, dzięki któremu Opel Corsa osiągał prędkość 150 km/h.
Wśród diesli dostępne były trzy silniki. Najsłabszy, bo zaledwie 50-konny miał objętość skokową 1,5 l i obchodził się bez doładowania. Równolegle klient mógł kupić Corsę z tym samym motorem wyposażonym w turbosprężarkę, dzięki której generował on moc 67 KM. Trzecia jednostka to 1,7-litrowiec o mocy 60 KM.
Wszystkie Corsy miały zawsze napęd tylko na przednią oś. Zawsze standardem była 5-biegowa, manualna skrzynia biegów, ale w niektórych wersjach silnikowych dostępna była także 4-biegowa skrzynia automatyczna.
Najczęstszą przypadłością Corsy B jest korozja, której pierwsze ogniska pojawiają się na tylnych błotnikach, a także na progach. Nie najlepsze są też najsłabsze silniki, przez które auto jest ślamazarne. Do zalet wozu zalicza się dużą przestrzeń we wnętrzu oraz bardzo dobrą widoczność ze środka samochodu.

Opel Corsa C

Opel Corsa C został przedstawiony w 2000 roku. Choć przypominał mocno swojego poprzednika, był zupełnie nowym samochodem. Produkcję Corsy rozpoczęto najpierw w Niemczech, a potem w Hiszpanii, a dalszej kolejności w takich krajach, jak: Brazylia, RPA, Egipt, Argentyna czy Ekwador. Auto sprzedawano pod różnymi nazwami. Poza podstawowym oznaczeniem Corsa nazywana była następująco: Chevrolet Corsa (Ameryka Południowa), Holden XC Barina (Australia i Newa Zelandia), Opel Vita (Japonia) i Vauxhall Corsa (Wielka Brytania).
Podstawowe nadwozie Corsy to hatchback. W Europie dostępny był on w wersji 3-drzwiowej oraz 5-drzwiowej. W późniejszym czasie pojawiła się 3-drzwiowa wersja van (z kratką za siedzeniem przednim i zaślepionymi tylnymi bocznymi oknami), a także bazujący na Corsie dostawczy Opel Combo.
W innych regionach świata można było nabyć Corsę z 4-drzwiowym nadwoziem typu sedan, a także jako 2-drzwiowego pick-upa o nazwie Montana. Ten ostatni wóz sprzedawany był także jako Tornado.
Corsa w stosunku do poprzedniczki mocno urosła (szczególnie pod względem długości - o 10 cm). Styl nadwozia przypominał poprzednika, ale nakreślono je ostrzejszymi wyraźnymi liniami, które wplatały się w nową linię stylistyczną Opla. Samochód wyglądał po prostu lepiej.
W kabinie znacznie zwiększyła się ilość miejsca. O ile z przodu nie było to tak mocno odczuwalne, to z tyłu osoba, która wcześniej zasiadała w Corsie B, widziała różnicę. Więcej przestrzeni było nie tylko na nogi, ale także nad głowami. Opel postarał się o lepsze wyciszenie kabiny i choć pod tym względem Corsa C nie należała na pewno do aut godnych naśladowania, to jednak różnica w porównaniu z poprzednikiem była duża.
Materiały użyte do wykończenia wnętrza miały znacznie lepszą jakość niż w Corsie B. Opel przeprojektował deskę rozdzielczą, którą wyłożono bardziej przyjemnymi w dotyku tworzywami. Do tego samochód miał zdecydowanie lepiej spasowane wszystkie elementy wnętrza.
Nawet najtańsza odmiana Corsy C zawierała w standardzie jakieś wyposażenie (Corsa B była całkiem goła). Do podstawowych elementów należały: poduszka powietrzna kierowcy, ABS, pirotechniczne napinacze pasów bezpieczeństwa, immobiliser oraz instalacja radiowa. Dodatkowo można było dokupić czołową poduszkę powietrzną dla pasażera, boczne oraz kurtynowe poduszki gazowe, tempomat, czujniki parkowania, komputer pokładowy, reflektory wyładowcze, ESP i np. czujnik deszczu.
Konstrukcja Corsy C była znacznie bezpieczniejsza niż jej starszej siostry. W czołowym teście zderzeniowym przeprowadzonym przez Euro NCAP auto uzyskało cztery na pięć możliwych gwiazdek.
Od początku produkcji do 2003 lub 2004 roku (w zależności od silnika) dostępne były jednostki 1-litrowa, 1,2-litrowa oraz 1,4-litrowa. Były to silniki benzynowe. Najmniejszy z nich miał moc 58 KM, większy 75 KM, a największy 90 KM. We wspomnianych latach 2003-2004, gdy przeprowadzono poważny facelifting Corsy C (zmieniono wiele różnych elementów), jednostki te przeszły modernizację. Otrzymały one głowice z układami Twinport, dzięki którym znacznie spadło zużycie paliwa.
Od 2001 roku do końca produkcji dostępny był 1,8-litrowy, 16-zaworowy silnik o mocy 125 KM montowany w Corsie GSi. Dzięki niemu to małe auto rozwijało prędkość 202 km/h.
Przez pierwsze trzy lata dostępny był tylko jeden silnik Diesla o objętości skokowej 1,7 l. W zależności od wersji miał on 65 KM lub 75 KM mocy maksymalnej. Podczas liftingu jego miejsce zajął nowoczesny 1,3-litrowy turbodiesel z układem wtryskowym typu common rail, o mocy 70 KM, a większy motor zmodernizowano, podnosząc jego moc do 101 KM.
Podobnie jak poprzedniczka nowa Corsa miała tylko napęd przedni, a podstawową skrzynią biegów była 5-biegowa skrzynia manualna. W niektórych odmianach silnikowych do nabycia był też 4-biegowy automat.
Do najczęściej wymienianych wad Corsy C należą niezbyt trwałe skrzynie biegów oraz nie najlepsze wyciszenie wnętrza. Po stronie zalet stoją obszerne wnętrze, dobra wentylacja i wydajne ogrzewanie kabiny, a także trwałe silniki. Przy zakupie warto zwracać uwagę na ewentualne ślady korozji na nadwoziu, ponieważ Corsa C była na nią dość podatna.
Produkcję Corsy C zakończono w 2006 roku, zastępując ją nowszym modelem.

Opel Corsa D

Corsa D, czyli wóz czwartej generacji, pojawił się po raz pierwszy na wystawie samochodowej w Londynie w 2006 roku. Corsa D na razie produkowana jest Niemczech oraz Hiszpanii, a sprzedawana także pod nazwą Vauxhall Corsa. Samochód jest zbudowany na płycie podłogowej Gamma, na której powstał też Fiat Grande Punto.
Corsa ponownie urosła w stosunku do poprzednika. Tym razem przyrost długości był jeszcze większy niż przy zmianie generacji z B na C. Nowy wóz jest dłuższy od poprzednika o 15 cm. Auto jest większe w każdą stronę, a najmniejsza różnica dotyczy rozstawu osi. Corsa D ma rozstaw osi wynoszący 2,51 m, a poprzednik miał ten sam parametr o 3 cm mniejszy.
Nowy wóz zaprojektowano zgodnie z najnowszą linią stylistyczną Opla, w którą wpisują się zarówno Insignia (następca Vectry i Signum), jak i Astra ostatniej generacji. Corsa jest dość okrągła, ale ma wyraźne przetłoczenia na przednich i tylnych błotnikach. Z przodu w oczy rzucają się bardzo duże światła główne, a z tyłu są sporych rozmiarów lampy zespolone rozmieszczone bardzo szeroko.
W tej chwili Corsa dostępna jest z jednym typem nadwozia hatchback i dwiema wersjami drzwiowymi. Pierwsza z nich to odmiana 3-drzwiowa (sprzedawana także jako van z zasłoniętymi tylnymi bocznymi szybami i kratką za przednimi fotelami), a druga to wersja 5-drzwiowa.
Ponownie samochód zyskał na przestronności wnętrza i jest jednym z liderów w segmencie B. Z przodu nie zabraknie przestrzeni nawet dla najwyższych osób, z tyłu narzekać będą tylko pasażerowie o wzroście powyżej 190 cm, pod warunkiem że pasażer z przodu przesunie swój fotel maksymalnie do tyłu. Wtedy może brakować im miejsca na nogi.
Wnętrze Corsy D wygląda bardzo nowocześnie i estetycznie. Materiały zastosowane do jego wyłożenia są dość wysokiej jakości, spasowane dokładnie. Nic nie skrzypi ani nie trzeszczy. Wyposażenie podstawowe także jest całkiem niezłe. W ofercie są przednie poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera, ABS z EBD, 4-głośnikowy system audio i wspomaganie układu kierowniczego. W opcji znajdują się na przykład klimatyzacja lub boczne poduszki powietrzne.
Opel Corsa D należy do samochodów bezpiecznych. Podczas czołowego testu zderzeniowego przeprowadzonego przez Euro NCAP mały niemiecki samochód otrzymał maksymalną ocenę pięciu gwiazdek.
Na początku produkcji najmniejszym oferowanym silnikiem był 1-litrowy motor o mocy 60 KM. Użytkownicy odradzają jednak zakup aut z tą jednostką jako słabą, a dość paliwożerną. Większe silniki to 1,2-litrowiec o mocy 80 KM, jednostka o objętości 1,4 l i mocy 90 KM, a także 1,3-litrowy turbodiesel konstrukcji Fiata o mocy 75 KM. Ten ostatni motor nie jest polecany ze względu na wycieki płynu chłodzącego, które mogą doprowadzić do pęknięcia głowicy.
Od 2007 roku dostępna jest mocniejsza wersja wyżej wymienionego diesla o mocy 90 KM, a od 2009 roku także odmiana EcoFLEX o mocy 95 KM. Znacznie lepsza od tego motoru jest większa, 1,7-litrowa jednostka napędowa, która początkowo miała 125 KM mocy, a od 2010 roku ma moc 130 KM.
Od 2007 roku Opel Corsa dostępny jest w wersji GSi oraz OPC. W obu przypadkach źródło napędu to turbodoładowany, 1,6-litrowy silnik benzynowy o mocy 150 KM w wersji GSi i aż 192 KM w odmianie OPC. Obie Corsy wyróżniają się zestawami spojlerów (OPC bardziej rozbudowanym). Mocniejszy wóz osiąga prędkość 225 km/h, a od 0 do 100 km/h przyspiesza w 7,2 s.
W 2009 roku doszedł 1,2-litrowy silnik LPG EcoFLEX o mocy 80 KM, przystosowany do spalania gazu propan-butan. Opel zrezygnował z niego jednak rok później. W 2010 roku pojawiła się odmiana tej jednostki zwana Twinport EcoFLEX, o mocy 70 KM.
W 2011 roku przeprowadzono modernizację Corsy. Zmieniono jej wygląd i dostosowano wszystkie silniki do normy czystości spalin Euro 5.
W tym samym roku Opel wypuścił limitowaną do 500 sztuk serię specjalną Corsy, zwaną OPC Nürburgring Edition. Wóz miał 1,6-litrową jednostkę turbo o mocy 210 KM, która pozwalała mu osiągnąć prędkość 230 km/h, a do setki przyspieszyć w 6,8 s. W aucie zmodyfikowano także zawieszenie i hamulce.
Corsa to samochód o dużym wnętrzu i dobrych własnościach jezdnych, który jest wyposażany w dobre silniki. Bolączkami tego auta są rdza i odpryski lakieru (nawet w stosunkowo nowych egzemplarzach). Właściciele narzekają także na szybkie zużywanie się niektórych elementów zawieszenia oraz układu jezdnego.

Szybkie fakty
MarkaOpel
TypSamochód osobowy

Generacje Opel Corsa

Inne modele Opel

Opel Corsa: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie