Mitsubishi Pajero

Model
Mitsubishi Pajero Zobacz 18 zdjęć

Mitsubishi Pajero II

Pajero (V20) to druga generacja terenowego samochodu produkowanego w latach 1991-2000 przez wielobranżowy japoński koncern Mitsubishi. Pajero V20 zastąpiło wytwarzany od 1982 roku Pajero L040. Pajero II produkowane było w Japonii, Wenezueli, Indiach i na Filipinach.

Prototyp pierwszego wozu terenowego Mitsubishi powstał już w 1973 roku, ale pierwszej generacji Pajero zadebiutowało dopiero w 1982 roku na samochodowym salonie w Tokio. Wóz drugiej generacji, mimo pewnych podobieństw do starszego auta, był zupełnie nową konstrukcją. Oficjalna premiera Pajero II nastąpiła w 1990 roku, ale już rok wcześniej sprzedano około 3 tys. egzemplarzy serii pilotażowej.

Pajero II oferowano z kilkoma rodzajami nadwozia: Metal Top (krótki i długi), Soft Top (krótki) i Junior (krótki). Zaproponowano dwie długości nadwozia. W porównaniu z poprzednikiem krótka (3-drzwiowa) wersja miała powiększony o 70 mm rozstaw osi, a dłuższy model (5-drzwiowy) urósł o 30 mm.
Nowy wóz był też większy wewnątrz. Zapewniał pasażerom bardzo komfortowe jak na te czasy warunki podróży autem terenowym. Prosta deska rozdzielcza była prosta w obsłudze i, co ważne w samochodach terenowych, łatwa do utrzymania w czystości.

Przez okres swojej produkcji Pajero wytwarzano z wieloma różnymi silnikami. Były to jednostki benzynowe i o zapłonie samoczynnym.

Najmniejszym motorem był 2,4-litrowy, benzynowy 4G64, produkowany początkowo z 8-zaworowym układem rozrządu, a w późniejszym czasie z 16-zaworowym rozrządem i dwoma wałkami rozrządu. W pierwszej fazie produkcji silnik miał wielopunktowy wtrysk paliwa, jednak w późniejszych latach sprzedawano także go w wersji z bezpośrednim zasobnikowym wtryskiem.

Nieco większy, 2,6-litrowy silnik w Pajero II dostępny był tylko do końca 1991 roku. Był to bardzo prosty i wytrzymały motor, początkowo produkowany z gaźnikiem. Dopiero w późniejszej fazie produkcji jednostka miała wtrysk paliwa.

Dużo lepiej znane były dwie duże jednostki napędowe o objętości skokowej 3,0 l i 3,5 l. Oba silniki to widlaste szóstki, które początkowo miały po dwa zawory na każdy cylinder. W późniejszych latach zmieniono w nich rozrządy na 24-zaworowe. W Pajero Evolution była nawet dostępna 3,5-litrowa wersja z systemem MIVEC. Mniejszy z motorów miał moc około 140 KM, a większy blisko 210 KM.

W Polsce oferowano oficjalnie tylko jeden silnik: 4-cylindrowy motor 4D56 o objętości skokowej 2,5 l i mocy 99 KM (maksymalny moment obrotowy – 242 Nm). Druga jednostka napędowa to silnik o mocy 125 KM i maksymalnym momencie obrotowym 292 Nm, uzyskiwanych z 2,8 l objętości skokowej. Ten jednak był niedostępny w Polsce.

Najważniejsze w Pajero były jednak nie silniki, ale układ napędowy. Pajero miało napęd na wszystkie koła Super Select 2. generacji. Napęd składał się z centralnego mechanizmu różnicowego i sprzęgła wiskotycznego. Do wyboru był tryb napędu na tylne lub cztery koła. Dostępnych było kilka trybów jazdy, które dało się wybierać bez konieczności zatrzymywania się.

W 1998 roku Pajero przeszło facelifting. Zmieniono nieco przód samochodu, w tym światła, światła przeciwmgielne, zderzak, osłonę chłodnicy. W standardzie w wersji z 3,5-litrowym silnikiem pojawiły się poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera.

Pajero II generacji, podobnie jak poprzednik, zasłynęło legendarną wręcz trwałością. Dotyczy to każdego elementu auta, począwszy od mało awaryjnych silników i w zasadzie bezobsługowych układów napędowych, przez trwałe skrzynie biegów i zawieszenia, a skończywszy na dobrych materiałach w kabinie.

Najsłabszą stroną wozu są paliwożerne silniki benzynowe, dlatego lepszym rozwiązaniem jest zakup auta z dieslem. Bywają też egzemplarze nieco skorodowane, ale to raczej rzadkość.

W 1999 roku Pajero II zostało zastąpione nowym samochodem. Przez 10 lat produkcji wytworzono około 1,4 mln sztuk Pajero II.

Mitsubishi Pajero

Pajero V60 (III) to terenowy samochód produkowany w latach 1999-2006 przez wielobranżowy japoński koncern Mitsubishi. Na niektórych rynkach Pajero III pojawiło się w 2000 lub nawet 2001 roku, więc niektóre źródła podają inny okres produkcji wozu. Pajero III zastąpiło produkowane przez 10 lat Pajero V20.

Wygląd nowego Pajero nawiązywał do poprzednika, ale samochód był sporo większy. Wóz w długiej wersji samochód mierzył 480 cm długości i około 190 cm szerokości i wysokości. Nadwozie nabrało bardziej obłych, ale i muskularnych kształtów. Przód i tył zaprojektowano w taki sposób, żeby osiągnąć jak największe kąty zejścia.

W porównaniu z poprzednikiem wnętrze bardzo zyskało na jakości i luksusie. Miejsca dla pasażerów z przodu były bardzo obszerne i wygodne. Odrobinę gorzej było z tyłu. Co prawda miejsca też nie brakowało, ale ze względu na konstrukcję płyty podłogowej tylna kanapa znajdowała się zbyt blisko podłogi. Przez to pasażerowie podróżowali z podkurczonymi kolanami, co na dłuższą metę było niewygodne.

Pajero III cechowało się ogromną przestrzenią bagażową. Dość wspomnieć, że w normalnych rozmiarach bagażnik miał pojemność 1000 l. Po złożeniu siedzeń przestrzeń bagażowa powiększała się do aż 2050 l. Jeśli dodać do tego sporą ładowność, przekraczającą 650 kg, to śmiało można powiedzieć, że Pajero było niezłym pojazdem transportowym.

Podobnie jak w poprzedniku w Pajero V60 montowano wiele silników. Jednak Mitsubishi nie oferowało pełnej palety jednostek wszędzie. Wybór jednostek napędowych uzależniony był od tego, w jakim regionie sprzedawano auto.

Najmniejszym silnikiem był 2,5-litrowy turbodiesel, który w zależności od wersji miał do 136 KM. Wyposażona w bezpośredni wtrysk paliwa jednostka napędowa najczęściej miała moc 115 KM i 136 KM. Taki właśnie silnik oferowano też w Polsce.

Pod maską Pajero instalowano także 2,8-litrowy silnik wysokoprężny z doładowaniem 4M40, który w zależności od wersji miał moc od 125 KM do 140 KM.

W Polsce i u naszych zachodnich sąsiadów najpopularniejszym motorem był 6-cylindrowy widlasty silnik DI-D, czyli 3,2-litrowa jednostka z bezpośrednim wtryskiem oleju napędowego (common rail) i turbodoładowaniem. Oznaczony symbolem 4M41 w pierwszych trzech latach produkcji miał moc 165 KM i maksymalny moment obrotowy 373 Nm, a od 2003 roku moc spadła o 5 KM (ze względu na normy czystości spalin), ale moment obrotowy udało się utrzymać na niezmienionym poziomie.

Nie zabrakło też motorów benzynowych. Wszystkie trzy sprzedawane silniki (łącznie w 4 konfiguracjach) były widlastymi szóstkami. Najmniejszy z nich 6G72 miał objętość skokową 3 l i w Pajero III wielopunktowy wtrysk paliwa. Jednostka została wyposażona w 24-zaworowy układ rozrządu i osiągała moc nawet 195 KM (maksymalny moment obrotowy wynosił do 278 Nm). W Europie pojawiały się odmiany 177-konne.

W Polsce i wielu krajach europejskich oferowano także większy o 0,5 l silnik 6G74, który w Pajero sprzedawanym w Europie miał bezpośredni wtrysk paliwa. Wyposażony w układ MIVEC motor miał moc 203 KM i maksymalny moment obrotowy 318 Nm, co pod względem osiągów stawiało go prawie na jednym poziomie z silnikiem 3.2 DI-D.

Na szczycie drabiny jednostek napędowych znajdował się 6-cylindrowy silnik o objętości skokowej 3,8 l. Motor z wielopunktowym wtryskiem paliwa miał moc 234 KM i 339 Nm maksymalnego momentu obrotowego. W niektórych krajach można spotkać także wersje 264-konne. W Polsce ani w Niemczech nie sprzedawano Pajero w tej wersji silnikowej.

W zależności od wybranego silnika klienci mogli też przebierać w skrzyniach biegów. A dostępne były: 5-biegowa skrzynia manualna oraz dwie automatyczne – 4-biegowa i 5-biegowa.

Pajero III wzorem swojego poprzednika przejęło napęd oznaczany przez Mitsubishi Super Select, w ramach którego montowano centralny mechanizm różnicowy, reduktor, a w opcji blokadę tylnego mostu. Podobnie jak w poprzedniku były cztery tryby jazdy do wyboru, począwszy od napędu na tylną oś, a skończywszy na napędzie na wszystkie koła z załączonym reduktorem.

W 2006 roku na paryskim salonie samochodowym Mitsubishi przedstawiło Pajero czwartej generacji, które produkowane jest do dziś.

Mitsubishi Pajero IV

Pajero (IV) to samochód terenowy produkowany od 2006 roku przez wielobranżowy japoński koncern Mitsubishi. Jest to czwarta generacja Pajero, które po raz pierwszy pojawiło się w 1982 roku.

Tak samo jak poprzednik nowe Pajero jest dostępne w wersji krótkiej (3-drzwiowe) i długiej (5-drzwiowe). Wygląd samochodu w porównaniu z poprzednikiem zmienił się niewiele. O tym, że ekstrawaganckie projekty japońskiej firmy powędrowały do kosza, zadecydowali fani Pajero z całego świata, wypełniając skierowaną do nich ankietę wysłaną przez Mitsubishi.

Zatem nowe Pajero (V80) z wyglądu mocno przypomina wszystkich swoich poprzedników. Pozostawiono charakterystyczne muskularne błotniki, przednie światła zmieniły się niewiele, przednia szyba jest nadal ustawiona pod bardzo małym kątem, tylne drzwi otwierają się na bok, a koło zapasowe zamontowane jest właśnie na drzwiach, a nie w bagażniku czy pod podłogą.

Auto robi wrażenie masywnego i w istocie takie jest. Jego masa własna (w wersji 5d) przekracza 2 tony. O potędze Mitsubishi świadczy choćby możliwość uciągnięcia 3,3-tonowej przyczepy.

Pajero jest produkowane z trzema poziomami wyposażenia, jednak w Polsce odmiana 3-drzwiowa występuje w najwyższej wersji Instyle. Na szczęście 5-drzwiowe Pajero można nabyć ze wszystkimi poziomami wyposażenia.

Już w najtańszej wersji Pajero jest uzbrojone w system ABS z EBD, blokadę tylnego mechanizmu różnicowego, dwustopniowe przednie poduszki powietrzne, boczne poduszki powietrzne i kurtyny gazowe oraz automatyczną klimatyzację z przodu (z tyłu regulacja jest manualna). W najdroższej odmianie klient dostaje częściowo skórzaną tapicerkę na desce rozdzielczej i w pełni skórzane fotele. Są też muzyczny system Rockford Fosgate oraz twardy dysk z nawigacją i 7-calowym ekranem dotykowym oraz kamerą cofania.

Do minusów wnętrza należą słabo trzymające fotele przednie oraz nieusunięta wada tylnej kanapy z poprzedniej generacji. Chodzi o zbyt nisko umieszczone siedzisko tylne w stosunku do podłogi, przez co pasażerowie podróżują z podkurczonymi kolanami. Na dłuższą metę jest to niewygodne. Niektórym może też przeszkadzać tylko jednokierunkowa regulacja kierownicy, co może utrudnić zajęcie optymalnej pozycji do jazdy.

Zaletami kabiny Pajero są bardzo duża ilość miejsca nad głowami dla wszystkich oraz duża ilość miejsca na nogi dla pasażerów z przodu. Podobnie jak poprzednik nowe Pajero ma także całkowicie składane dwa fotele w tylnej części wozu. Dzięki nim można przewieźć dwoje niedużych dzieci. Niestety, dla osób dorosłych siedzenia te się nie nadają. Terenowe Mitsubishi nadal ma ogromną przestrzeń bagażową (przy złożonych tylnych fotelach).

Pajero V80 zostało wyposażone w samonośne nadwozie z ramą szczątkową. Z przodu i z tyłu producent wykorzystał niezależne zawieszenie. Z przodu oparte jest ono na wahaczach trójkątnych, a z tyłu na układzie wielowahaczowym.

Po raz kolejny układ napędowy obejmuje centralny mechanizm różnicowy ze sprzęgłem wiskotycznym (możliwość 100% blokady) oraz reduktor, po raz pierwszy seryjnie instalowana jest blokada tylnego mostu.

Pajero korzysta z systemu Super Select, który ma cztery tryby pracy: 2H to napęd tylny; 4H - stały napęd na wszystkie koła; 4HLc - napęd na wszystkie koła z zablokowanym centralnym mechanizmem różnicowym; 4LLc to również napęd na cztery koła z zablokowanym centralnym sprzęgłem, ale też z zablokowanym tylnym mechanizmem różnicowym, co czyni z Pajero niemal wszędołaza.

Pajero IV wytwarzane jest z trzema silnikami – jednym dieslem i dwoma benzynowymi. Diesel to znana z poprzednika jednostka 4M41 o objętości skokowej 3,2 l, która początkowo rozwijała moc 160 KM (ze skrzynią manualną) lub 170 KM (z przekładnią automatyczną). Obecnie ten silnik osiąga 200 KM (niezależnie od wybranej skrzyni biegów) i maksymalny moment obrotowy 441 Nm. Aktualnie tylko ta jednostka napędowa jest dostępna w Polsce. Ma to z pewnością związek z małym zainteresowaniem drugim silnikiem, który sprzedawany był jakiś czas temu.

Był to ogromny 3,8-litrowy silnik benzynowy o mocy 250 KM, z którym łączono 5-biegową, automatyczną skrzynię biegów. Na niektórych rynkach oferowany jest też 220-konny, 3-litrowy motor benzynowy.

Mimo braku ramy i sztywnego zawieszenia Mitsubishi Pajero jest jednym z najlepszych samochodów terenowych dostępnych na rynku. Wóz ma za sobą legendę wielokrotnego zwycięzcy Rajdu Dakar.

Szybkie fakty
MarkaMitsubishi
TypSamochód osobowy

Generacje Mitsubishi Pajero

Inne modele Mitsubishi

Mitsubishi Pajero: newsy, testy i recenzje

Goodyear - konferencja

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie